«…πῶς τοῖς ὀθονίοις καί τῷ σουδαρίῳ, τήν Ἀνάστασιν ἐτεκμήραντο…»

Αύριο Κυριακή, πρώτα ο Θεός, και το Ζ’ Εωθινό Δοξαστικό ψάλλεται στο Δόξα των Αίνων.
Περιέχει μια φράση η οποία μου προκαλεί πάντα την ίδια συγκίνηση.
Όσες φορές και να το έχω ψάλλει, σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο τα μάτια πάντα λίγο βαραίνουν.
Εδώ.. σε αυτό…
«…πῶς τοῖς ὀθονίοις καί τῷ σουδαρίῳ, τήν Ἀνάστασιν ἐτεκμήραντο…»
Πόσο συγκλονιστικό…!!!
Τα σάβανα και το σουδάριο αποτελούν τεκμήριο και εγγύηση της Αναστάσεως του Χριστού!Ναι.. αυτά τα άψυχα υφάσματα!

Η λεπτομέρεια αυτή είναι το πιο κομβικό και συγκλονιστικό σημείο του ύμνου (και του Ευαγγελίου του Ιωάννου), καθώς εξηγεί τον λόγο που οι Μαθητές πίστεψαν στην Ανάσταση πριν ακόμα δουν τον ανεστημένο Χριστό.

Αν κάποιος είχε κλέψει το σώμα (όπως φοβόταν η Μαρία η Μαγδαληνή), θα το έπαιρνε βιαστικά μαζί με τα σάβανα, ή θα τα πετούσε άτακτα στο πάτωμα. Αυτό όμως που αντίκρισαν ο Πέτρος και ο Ιωάννης μπαίνοντας στο μνημείο ήταν τελείως διαφορετικό και απέκλειε την τυμβωρυχία:
• Τα οθόνια (σάβανα) : Τα σάβανα δεν ήταν σκισμένα ή λυμένα. Ήταν στοιχισμένα και διατηρούσαν το σχήμα του σώματος, αλλά ήταν αδειανά, σαν το σώμα του Χριστού να είχε περάσει μέσα από αυτά χωρίς να τα διαταράξει (αϋλοποίηση).

• Το σουδάριο «χωρίς εντυλιγμένο»: Το σουδάριο (το μαντήλι που τύλιγε το κεφάλι) δεν ήταν πεταμένο μαζί με τα σάβανα. Ήταν τυλιγμένο ξεχωριστά, στη θέση ακριβώς όπου βρισκόταν το κεφάλι.

Αυτή η απόλυτη τάξη και η εικόνα των άδειων αλλά ανέπαφων ρούχων ήταν η αδιαμφισβήτητη απόδειξη (τεκμήριο)!

Κατάλαβαν αμέσως ότι δεν επρόκειτο για κλοπή, αλλά για ένα θαύμα που ξεπερνούσε τους νόμους της φύσης. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Ευαγγέλιο για τον Ιωάννη: «καί εἶδε καί ἐπίστευσεν» (είδε και πίστεψε).
Τι συγκλονιστική κατάσταση!Τι Θεολογία!Τι συγκίνηση…

ΠΗΓΗ