Η τεχνολογία είναι τρόπος να ελαχιστοποιούμε την προσπάθεια, ενώ η προσευχή είναι τρόπος να τη μεγιστοποιούμε.

  Μου φαίνεται ότι έχουμε χωρίσει τον κόσμο μας σε δύο άκρα, την τεχνολογία και τα συναισθήματα, και έχουμε αφήσει ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό να πέσει μέσα στο κενό που τα χωρίζει. 

 Η εμμονή αυτή με την τεχνική είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σήμερα, όταν η τεχνολογία έχει γίνει όχι ένα δευτερεύον παρεπόμενο και εξάρτημα της ζωής μας, αλλά η ουσιώδης δύναμή της και, ολοένα περισσότερο, της σκέψης μας.

Προσπαθεί να επηρεάσει ακόμα και την προσευχή.

 Η προσευχή όμως δεν είναι τεχνολογία, ούτε καν πνευματική τεχνολογία.

Η τεχνολογία είναι τρόπος να ελαχιστοποιούμε την προσπάθεια, ενώ η προσευχή είναι τρόπος να τη μεγιστοποιούμε. 

Η τεχνολογία είναι ένας τρόπος σκέψης που αξιοποιεί την ύλη αποτελεσματικότερα, ώστε να ικανοποιήσει τις φυσικές μας επιθυμίες για δύναμη, απόλαυση, άνεση και ασφάλεια σε αυτόν τον κόσμο. 

Η προσευχή είναι περισσότερο τρόπος αγάπης και λιγότερο τρόπος σκέψης. Χρησιμοποιεί τη σκέψη, την ανάγνωση και τον λόγο, για να αλλάξει όχι πρώτα τον κόσμο μας, αλλά τις επιθυμίες μας, την καρδιά μας, τις αγάπες μας.

π. Χριστόφορος Χρόνης