Γι’ αὐτὸν μάλιστα ἔγραψε ξεχωριστὸ βιβλίο, τὸ ὁποῖο ἐκδόθηκε τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1986.Τὸν ἴδιο χρόνο, τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ὁ Πατὴρ Παΐσιος εἶδε ἕνα ὅραμα ποὺ εἶχε σχέση μὲ τὸν Γέροντα Χατζη-Γεώργη καὶ μὲ τὸν Χατζεφεντή.
Ἐνῶ ἦταν στὸ Καλύβι του, βρέθηκε ξαφνικά στὸ Ἡσυχαστήριο, ὅπου παρακολουθοῦσε δύο ὄμορφα πουλάκια που πετούσαν γύρω ἀπὸ ἕνα δένδρο κελαηδώντας πολύ γλυκά.«Ἔλα νὰ σὲ πιάσω», εἶπε στὸ ἕνα καὶ τὸ ἔπιασε. Προσπάθησε νὰ πιάση καὶ τὸ ἄλλο, ἀλλὰ ἐκεῖνο δὲν τὸν πλησίαζε καὶ συνέχισε νὰ πετάη.
Ὕστερα ἀπὸ πέντε ἡμέρες, στὶς 11 Φεβρουαρίου, τὸ Οἰκουμενικό Πατριαρχείο συναρίθμησε τὸν Πατέρα Ἀρσένιο (Χατζεφεντῆ) στὴν χορεία τῶν τιμωμένων Ἁγίων.
Ὁ Ὅσιος ἐξήγησε ὅτι τὸ πουλάκι ποὺ ἔπιασε, συμβόλιζε τὸν Ἅγιο Ἀρσένιο, ἐνῶ τὸ ἄλλο τὸν ὅσιο Γέροντα Χατζη-Γεώργη.
«Θὰ ἀναγνωρισθῆ καὶ ὁ Χατζη-Γεώργης Ἅγιος, εἶπε, ἀλλὰ ἐγὼ τότε δὲν θὰ ζῶ.
Εἶναι πάντως μαζὶ μὲ τὸν Χατζεφεντή».
Τὸ ἑπόμενο ἔτος (1987), τὴν Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ, ἑορτάσθηκε πανηγυρικὰ στὸ Ἡσυχαστήριο ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ Πατρὸς Ἀρσενίου.
Ὁ Πατὴρ Παΐσιος ὅμως προτίμησε νὰ μὴν παρευρεθῆ στὴν ξεχωριστὴ αὐτὴ πανήγυρη, γιὰ νὰ μὴ γίνη θόρυβος γύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπό του νὰ τιμηθῆ ἀποκλειστικὰ ὁ Ἅγιος του.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Ι. Η. “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σελ. 427- 428
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου