«Γιὰ νὰ μὴ μὲ ἐκτελέσουν, μοῦ ζήτησαν ν’ ἀπαρνηθῶ τὸν Θεὸ καὶ τὴν ἱεροσύνη. Δὲν δέχτηκα. Θὰ τὰ βγάλεις πέρα μόνη σου μὲ τὰ παιδιά;»Ἡ πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα:«Μὴν ἀπαρνηθεὶς οὔτε τὸν Θεὸ οὔτε την ἱεροσύνη. Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.»
Ὁ Ἱερομάρτυς Βαλεριανὸς γεννήθηκε τὸ 1897 στὸ χωριὸ Τελιάντοβιτς τῆς ἐπαρχίας Μίνσκ. Ἦταν γιὸς τοῦ ἱερέα τοῦ χωριοῦ π. Βασιλείου Νοβίτσκι.
Τὸ 1918 ἡ ἄθεη σοβιετικὴ ἐξουσία ἔκλεισε τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Σεμινάριο τοῦ Μίνσκ, ὅπου φοιτοῦσε ὁ Βαλεριανός, κι ἔτσι ὁ νεαρὸς ἱεροσπουδαστὴς δὲν πρόλαβε νὰ ὁλοκληρώσει τὶς σπουδές του.
Τὸ 1921 μπῆκε στὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Λευκορωσίας, ἀλλὰ τὴν ἐγκατέλειψε δύο χρόνια ἀργότερα ὅταν πέθανε ὁ πατέρας του. Ἀποφάσισε τότε νὰ ἀφιερωθεῖ στὴν ὑπηρεσία τοῦ Κυρίου καὶ νὰ γίνει ἱερέας. Πράγματι ἀφοῦ νυμφεύθηκε, χειροτονήθηκε καὶ διορίστηκε ἐφημέριος τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Τελιάντοβιτς, στὴ θέση τοῦ πατέρα του.
Τὸ 1918 ἡ ἄθεη σοβιετικὴ ἐξουσία ἔκλεισε τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Σεμινάριο τοῦ Μίνσκ, ὅπου φοιτοῦσε ὁ Βαλεριανός, κι ἔτσι ὁ νεαρὸς ἱεροσπουδαστὴς δὲν πρόλαβε νὰ ὁλοκληρώσει τὶς σπουδές του.
Τὸ 1921 μπῆκε στὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Λευκορωσίας, ἀλλὰ τὴν ἐγκατέλειψε δύο χρόνια ἀργότερα ὅταν πέθανε ὁ πατέρας του. Ἀποφάσισε τότε νὰ ἀφιερωθεῖ στὴν ὑπηρεσία τοῦ Κυρίου καὶ νὰ γίνει ἱερέας. Πράγματι ἀφοῦ νυμφεύθηκε, χειροτονήθηκε καὶ διορίστηκε ἐφημέριος τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Τελιάντοβιτς, στὴ θέση τοῦ πατέρα του.
Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ βρῆκαν στὸ πρόσωπο τοῦ π. Βαλεριανοῦ ἕναν ποιμένα μὲ μεγάλη καλοσύνη, ἐνάρετη ζωὴ καὶ ἔνθεο ζῆλο. Ἦταν σαγηνευτικὸς ἱεροκήρυκας καὶ μὲ τὴ διδαχή του κατόρθωσε νὰ ἐπαναφέρει στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας πολλοὺς πλανεμένους ἀνθρώπους.
Στοὺς συγγενεῖς του, ποὺ ζοῦσαν στὴ Δυτικὴ Λευκορωσία - ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀνῆκε τότε στὴν Πολωνία-, ἔγραφε:
...Κάθε μέρα ἡ κατάσταση ἐπιδεινώνεται. Στὸ χωριό μας θέλουν νὰ δημιουργήσουν κολχόζ, καὶ ἐπειδὴ οἱ κάτοικοι ἀντιδροῦν, τοὺς λένε νὰ σηκωθοῦν καὶ νὰ φύγουν. Σὲ κάθε περίπτωση τὸ κολχὸζ θὰ γίνει...
Δὲν πρόκειται νὰ ἐγκαταλείψω την ἱεροσύνη, μολονότι ἀνησυχῶ γιὰ τὰ παιδιά, ποὺ θὰ πεινάσουν. Στὰ κολχόζ, ποὺ ὀργανώνονται σὲ κάθε χωριό, κυριαρχεῖ ἡ ἀντιθρησκευτικὴ προπαγάνδα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνοριῶν συνεχῶς μειώνεται, ἐνῷ οἱ φόροι, ποὺ μᾶς ἐπιβάλλονται, συνεχῶς αὐξάνονται.
Οἱ ἀρχὲς ἐπιχείρησαν νὰ δημεύσουν τὸν ναό μας καὶ νὰ τὸν μεταβάλουν σὲ ἀποθήκη σιτηρῶν, ἀλλὰ ἡ σθεναρὴ ἀντίδραση τῶν ἐνοριτῶν ἀποσόβησε τὸ κακό. Ἔχετε, ἄραγε, ἀγαπητοί μου, ἔστω καὶ ἀμυδρὴ ἐντύπωση τοῦ τί συμβαίνει ἐδῶ; Τὸ αὔριο θὰ εἶναι φοβερό, ἀλλὰ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἐλπίζω ὅτι θ’ ἀντιμετωπίσω τὴ φτώχεια καὶ τὴν πεῖνα, δίχως νὰ ἀρνηθῶ την ἱεροσύνη...
Στὸ Μὶνσκ κατέλαβαν τὸν Καθεδρικὸ Ναὸ καὶ τὸ γυναικεῖο μοναστήρι. Ἂν πάρουν τὴν ἐκκλησία μας γιὰ νὰ τὴν κάνουν λέσχη, θὰ πρέπει νὰ ἐξαφανίσω τὸν τάφο τοῦ πατέρα μου, ἰσοπεδώνοντας τον, καὶ νὰ πάρω τὸν σταυρό, γιὰ νὰ μὴ βεβηλωθεῖ κι αὐτός...
Ὁ π. Βαλεριανὸς συνελήφθη στὶς 14 Ἰανουαρίου τοῦ 1930 καὶ κλείστηκε στὴ φυλακὴ τῆς πόλης Σλούτσκ, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι προπαγάνδιζε ἐναντίον τῶν κολχόζ.
Ἡ πρεσβυτέρα του Δομινίκα πῆγε στὴ φυλακή, ἀλλὰ δὲν τὴν ἄφησαν νὰ τὸν δεῖ. Ὁ π. Βαλεριανὸς κατάφερε νὰ τῆς στείλει μόνο ἕνα λιγόλογο σημείωμα:
Ἡ πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα:
«Μὴν ἀπαρνηθεὶς οὔτε τὸν Θεὸ οὔτε την ἱεροσύνη. Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.»
Στὶς 23 Φεβρουάριου τοῦ 1930 ὁ π. Βαλεριανός, ἡλικίας τριάντα τριῶν ἐτῶν, καταδικάστηκε σὲ θάνατο μὲ τουφεκισμό. Ἕνας ἀπὸ τοὺς δημίους του διηγήθηκε ἀργότερα πώς, ὅταν τὸν ὁδήγησαν σ’ ἕνα δάσος γιὰ νὰ τὸν ἐκτελέσουν μαζὶ μὲ ἄλλους δύο ἱερεῖς, τοῦ πρότειναν ἀκόμα μιὰ φορὰ ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Θεὸ καὶ τὴν ἱεροσύνη, προκειμένου ν’ ἀποφύγει τὸν θάνατο, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν λύγισε. Τὴν ἴδια στάση τήρησαν καὶ οἱ ἄλλοι ἱερεῖς. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό, τοὺς πρόσταζαν νὰ σκάψουν τὸν τάφο τους μὲ τὰ ἴδια τους τὰ χέρια καί, ἀφοῦ τοὺς ἐκτέλεσαν, τοὺς ἔθαψαν ἐκεῖ.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α´
«Τῆς ἐρήμου πολίτης καί ἐν σώματι ἄγγελος, καί θαυματουργός ἀνεδείχθης, θεοφόρε Πατήρ ἡμῶν Βαλεριανέ· νηστείᾳ ἀγρυπνίᾳ προσευχῇ, οὐράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τούς νοσοῦντας, καί τάς ψυχάς τῶν πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ πᾶσιν ἰάματα.»
«Τῆς ἐρήμου πολίτης καί ἐν σώματι ἄγγελος, καί θαυματουργός ἀνεδείχθης, θεοφόρε Πατήρ ἡμῶν Βαλεριανέ· νηστείᾳ ἀγρυπνίᾳ προσευχῇ, οὐράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τούς νοσοῦντας, καί τάς ψυχάς τῶν πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ πᾶσιν ἰάματα.»
Από το βιβλίο: Ἅγιοι κατάδικοι Ρῶσοι Ἱερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου