Άγιος νέος ιερομάρτυρας Γαβριήλ(+5 Οκτωβρίου 1959)

Ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ(κατά κόσμον Ιβαν Ιγκόσκιν)γεννήθηκε το 1888 στην περιοχή Σοσνόκοβα της Πένζας.Ο Ιβάν ήταν ο μεγαλύτερος γιος ενός αγρότη. Οι γονείς του αισθάνθηκαν την ανάγκη να δώσουν στα παιδιά ευκαιρίες για  εκπαίδευση  και ο Ιβάν έπρεπε να πάει στο σχολείο κάθε μέρα περπατώντας 10 χιλιόμετρα. Έχοντας μάθει να διαβάζει, το αγόρι άρχισε να αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του στην προσευχή. 

Ξεκίνησε την ιερατική του διακονία στην εκκλησία της Αγίας Τριάδος στο Ποκρόβσκι.Το 1922 πήγε στην Μόσχα μαζί με τον πατριάρχη Τύχωνα και η΄ταν ιερέας στην Μονή των Αγίων Μάρθα και Μαρία στην Μόσχα.Το 1926 οι μπολσεβίκοι έκλεισαν την μονή.

Το 1929 εκάρη μοναχός με το όνομα Γαβριήλ και λειτούργησε στον ναό του Αγίου Νικολάου στο Πιζχαχ μέχρι που κατέλαβαν τον ναό οι «ανανεωτές»

Τον βρίσκουμε στον ναό της Αναστάσεως στο Καντάσι μέχρι το 1931 οπότε συνελήφθη για πρώτη φορά από τους μπολσεβίκους.Συνελήφθη συνολικά τέσσερις φορές αλλά τίποτα δεν μπορούσε να κάμψει την πίστη του στον Χριστό παρά τα βασανηστήρια και τις κακουχίες.

Όταν δεν ήταν στην φυλακή ζώντας σε πολύ δύσκολες συνθήκες λειτουργούσε και καθοδηγούσε πνευματικά τα πνευματικά του τέκνα.Ο Θεός του έδωσε το διορατικό αλλά και το θαυματουργικό χάρισμα.Άφησε στις μελλοντικές γενιές μια τεράστια πνευματική κληρονομιά.

Λίγο πριν τον θάνατό του οι κομμουνιστικές αρχές κατέσχεσαν το σπίτι του.Τελικά τον φιλοξένησε μια αγία ψυχή η Ευδοκία.Τρεις ημέρες πριν πεθάνει μέσα σε ένα ασυνήθιστο φως είδε τον Χριστό και συνομίλησε μαζί Του.Εκοιμήθη ειρηνικά στις 5/18 Οκτωβρίου 1959.

Το 2000 βρέθηκε το λείψανό του .Σήμερα βρίσκεται στον Ι.Ν.του Αγίου Νικολάου στο Ντιμιτρόβγκραντ

Μητροπολίτης Παύλος:“Κάντε αυτά που πρέπει κι αφήστε αυτά που σας λέει η τρόικα”

“Κάντε αυτά που πρέπει κι αφήστε αυτά που σας λέει η τρόικα” διεμήνυσε στους πολιτικούς ο Μητροπολίτης ενώ τόνισε ακόμη: “Είναι κι άλλοι πολιτικοί παλιοί που χρωστάνε λεφτά στο κράτος. Και μερικοί την έχουν γλιτώσει. Ο λαός ξέρει πόσοι πολιτικοί έπρεπε να είναι φυλακή, κι αντί αυτού βάζουν μέσα τα θύματα...”.

Mε αυτή την φράση ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος, και ένας από τους δημοφιλέστερους και με μεγαλύτερη επιρροή στην Ιερά Σύνοδο ιεράρχης, τοποθετείται για τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις και τις διώξεις της ηγεσίας καιμτων βουλευτών του ριζοσπαστικού κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου από την κυβέρνηση.
Είναι η δεύτερη παρέμβαση-φωτιά για τις πρόσφατες διώξεις από την ευρύτερη "περιοχή" της Εκκλησίας μετά την τοποθέτηση χθες του γ.γ. του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, βουλευτή, Ν.Νικολόπουλου που τόνισε ότι "οι συλλήψεις έγιναν για να αποπροσανατολιστεί ο κόσμος".
Αποκάλυψε δε, πως από τον καιρό που έγινε επίσκοπος στάματησε να ψηφίζει! Στην συνέντευξη που αναδείχθηκε από  το yened.wordpres.com, αναφέρει ακόμα:
Για την κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στην χώρα, σημειώνει τα εξής: "Έρχονται στα γραφεία μας δεκάδες άνθρωποι που ούτε ψωμί δεν έχουν. Ευτυχώς που υπάρχει και ο Στρατός. Η Σχολή Ευελπίδων στη Βάρη μάς δίνει καθημερινώς το ψωμί που περισσεύει από τα γεύματα και πολλοί άνθρωποι έρχονται και περιμένουν στην ουρά για ένα φρατζόλι".
Για την λαθρομετανάστευση και τις ελληνοποιήσεις, αλλά και τον επερχόμενο αντιρατσιστικό νόμο ο ιεράρχης σημειώνει τα εξής: "Λάθος της πολιτείας που το ΄90 άφησε τα σύνορα ανοιχτά. Λάθος και ο νόμος με τον οποίο δίνεται πιο εύκολα η ελληνική ιθαγένεια. Να έρθουν από όλες τις χώρες, αλλά σαν τουρίστες και κατόπιν να επιστρέψουν στις χώρες τους. Δεν είμαι, φυσικά, ρατσιστής. Έχω πάει στην Αφρική 48 φορές (!) για ιεραποστολή".
Για την κυβερνητική πολιτική στο χώρο της υγείας: "Τον κύριο Άδωνι τον ξέρω, και θέλω να του πω ότι ήταν λάθος το “εισιτήριο” 25 ευρώ για τα νοσοκομεία. Γιατί να αυξήσεις το εισιτήριο αυτό αντι να το εξαλείψεις; Όλοι οι υπουργοί Υγείας της τελευταίας δεκαετίας δεν έκαναν τίποτα. Διορίζουν άσχετους για διοικητές...".
Για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης: "Μας έχει ενημερώσει η πολιτεία σήμερα πόσα χρήματα έχουν μαζευτεί από τα χαράτσια, από τις περικοπές συντάξεων μισθών, τις απολύσεις, το ΦΠΑ κλπ; Που ξανακούστηκε 23% ΦΠΑ; Βγείτε να μας πείτε πόσα μαζέψατε και πόσα οφείλουμε...".
Έγκυρες εκκλησιαστικές πηγές αναφέρουν ότι επίκειται η τοποθέτηση και άλλων ιεραρχών κατά των διώξεων των ριζοσπαστών του Λαϊκού Συνδέσμου...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.

Κήρυγμα Κυριακή Γ Λουκά

«Και είπεν αυτή· μη κλαίε »

Δυο φορές έχει επισκεφθεί ο θάνατος την γυναίκα αυτή της Ναϊν, αγαπητοί μου αδελφοί. Έχει χάσει το σύζυγο της και σήμερα κηδεύει το μονάκριβο παιδί της. Πένθος βαρύ και οδυνηρό το πένθος της μητέρας της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Κηδεία έξοχα συγκινητική, αφού ο πόνος και τα δάκρυα της γυναίκας αυτής προέρχονται από βαθειά πληγή. Λαός πολύς παρακολουθεί την κηδεία για να συμπαρασταθεί με συμπάθεια στη δυστυχισμένη αυτή μητέρα και να ελαφρύνει κάπως τον πόνο της. Και το ότι ο πόνος και το πένθος της μητέρας αυτής είναι από τα χειρότερα, αποδεικνύεται από τον τρόπο που ο Κύριος αντιμετωπίζει το θέαμα αυτό. Όταν την βλέπει ο Κύριος, λέει ο ιερός Ευαγγελιστής, τη σπλαχνίζεται, συγκινείται η τρυφερή καρδία Του, τη συμπονεί και τη λυπάται βαθύτατα. Παρακινούμενος δε από τη συμπάθεια Του και μετέχοντας στη θλίψη της, της λέει: « Μη κλαίς ». Της το λέει αυτό για να την παρηγορήσει και να την ενισχύσει και να μαλακώσει τον πόνο της. Για να συμπαρασταθεί στο πένθος της, αλλά και γιατί είναι βέβαιος ότι σε λίγο ο μονάκριβός της γιος, θα ξαναγύριζε στη ζωή. Θα ανεσταίνετο. Ο παρήγορος αυτός λόγος του Κυρίου, μας δίνει σήμερα την ευκαιρία ν’ασχοληθούμε με το πένθος και τον πόνο και πως πρέπει να φερόμαστε στις ώρες του πένθους και του πόνου μας.

Είναι αλήθεια ότι ο θάνατος είναι το πιο σίγουρο και βέβαιο πράγμα στη ζωή μας. Κανένας δεν μπορεί να τον αποφύγει. Όλοι ανεξαίρετα θα τον υποστούμε, όσο κι αν μας είναι ανεπιθύμητος. Γι’αυτό και είναι αδύνατο να μη πονέσουμε και να μη κλάψουμε όταν έλθει ο θάνατος και αρπάσει κάποιο προσφιλές μας πρόσωπο. Το φυσικό είναι και να πονέσουμε και να δακρύσουμε, αφού και ο ίδιος ο Κύριος δάκρυσε στον τάφο του αγίου Λαζάρου, του φίλου Του. Το πένθος όμως του πιστού δεν πρέπει να είναι υπερβολικό. Δεν πρέπει ποτέ να φθάνουμε σε ακρότητες και να κλαίμε απαρηγόρητα και να γογγύζουμε ενάντια στον Θεό. Λυπούνται βέβαια και οι πιστοί στο πένθος. Η λύπη τους όμως είναι συγκρατημένη και δεν μοιάζει με τη λύπη των απίστων, που παραλύει τον άνθρωπο και τον οδηγεί στην απελπισία. Το λέει άλλως τε πολύ καθαρά και ο Απόστολος Παύλος. «Θέλουμε να ξέρετε, αδελφοί, μας λέει, τι θα γίνει με αυτούς που πέθαναν, για να μη λυπάστε κι εσείς όπως και οι άλλοι που δεν ελπίζουν πουθενά. Εμείς πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε κι αναστήθηκε· το ίδιο πιστεύουμε κι ότι αυτούς που πέθαναν πιστεύοντας στον Ιησού, ο Θεός θα τους αναστήσει για να ζήσουν μαζί Του». (Θεσσ. Α΄ Δ´ 13–14).

Οι πρώτοι χριστιανοί, που μας δίνουν σ’όλα το παράδειγμα, αντιμετώπιζαν με ηρεμία και ψυχραιμία το θάνατο. Έκλαιαν βέβαια τους νεκρούς τους, αλλά δεν έφθαναν ποτέ στην απελπισία. Οι επιγραφές που έθεταν στους τάφους των συγγενών τους, πολλές από τις οποίες σώζονται μέχρι σήμερα, φανερώνουν πόσο ήρεμο ήταν το πένθος τους. Όλες οι επιγραφές, μιλούν για τη βεβαιότητα της μέλλουσας ζωής και για την αθανασία και την μακαριότητα των ουρανών. Για την Εκκλησία των πρώτων χρόνων, ο μαρτυρικός θάνατος ενός πιστού, δεν ήταν υπόθεση απελπιστικών θρήνων και οδυρμών, αλλά αφορμή διδασκαλίας και παραδειγματισμού των επιζώντων. Άλλως τε από τότε και μέχρι σήμερα, η μέρα του θανάτου του μάρτυρα, είναι μέρα γιορτής και πανήγυρης. Πως όμως θα αντιμετωπίσουμε κι εμείς, οι σημερινοί πιστοί, με αυτό τον ήρεμο τρόπο το θάνατο των συγγενικών μας προσώπων;

Πάνω απ’όλα αυτό που χρειάζεται είναι η εμπιστοσύνη στο Θεό. Εμπιστοσύνη και πίστη στην Πάνσοφο και Πανάγαθο Πρόνοια Του. Ο Θεός είναι η πηγή και ο χορηγός της ζωής. Εκείνος κρίνει πότε και πως πρέπει να φύγει κάποιος από τον κόσμο αυτό. Γι’αυτό και δεν πρέπει να μεμψιμοιρούμε γι’αυτούς που μένουν, γιατί δεν αφήνει ποτέ απροστάτευτους αυτούς που μένουν ορφανοί. Γίνεται ο Θεός, πατέρας των ορφανών και τους αναλαμβάνει όλους κάτω από την προστασία Του ( Ψαλμ. ΡΜΕ, 9 ). Ο Θεός μας λέει η Αγία Γραφή, δεν θα αδιαφορήσει «για του ορφανού τη δέηση, ούτε και για τη χήρα που ξεσπά σε παράπονα» ( Σοφ. Σειράχ ΛΕ΄ 14 ). Δηλαδή ο Θεός δεν παραβλέπει τις ικεσίες των ορφανών και τις παρακλήσεις των χηρών. Είναι αναρίθμητα τα παραδείγματα μέσα από την καθημερινή ζωή, που βεβαιώνουν την αλήθεια των λόγων αυτών. Κι έχουμε πράγματι ορφανά παιδιά, και απροστάτευτα που προοδεύουν και τακτοποιούνται με τρόπο θαυμαστό. Χήρες και ορφανά που δεν χάνουν την πίστη τους και την ελπίδα στο Θεό, χωρίς τον προστάτη τους, να βρίσκουν σύντομα το δρόμο τους, να συνέρχονται από τις θλίψεις και να υπερνικούν τις δυσκολίες της ζωής.

Μαζί όμως με την εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού, χρειάζεται ν’αυξηθεί και η πίστη μας, σ’όσα μας είπε Εκείνος, για την Ανάσταση των νεκρών και για τη μέλλουσα ζωή. Για το Θεό ο θάνατος είναι ύπνος, γιατί όπως μας βεβαιώνει θα έλθει ώρα που όλοι οι νεκροί θα αναστηθούν. Μη εκπλήττεσθε γι’αυτό, μας λέει: Θα συμβούν πολύ θαυμαστότερα  απ’αυτό. Γιατί έρχεται ώρα, κατά την οποία όλοι οι πεθαμένοι, που θα βρίσκονται ως τότε στα μνήματα, θ’ακούσουν τη φωνή του Κυρίου, που θα τους διατάζει να αναστηθούν. Και θα βγουν όλοι από τα μνήματα, κι όσοι μεν έπραξαν κατά τον επίγειο βίο τους τα αγαθά, θ’αναστηθούν για να απολαύσουν τη μακαρία και αιώνια ζωή, εκείνοι δε που έπραξαν τα κακά, θ’αναστηθούν για να δικασθούν και να κατακριθούν ( Ιωάνν. Ε´ 28 – 29 ). Τι σημαίνουν όλ’αυτά; Ότι οι νεκροί μας δεν εχάθησαν, αλλά ζουν. Κοιμούνται και περιμένουν ν’ακουσθεί η φωνή του Αρχαγγέλου που θα σημάνει την ανάσταση όλων. Γι’αυτό δεν χωρεί καμιά αμφιβολία. Το λέγουμε άλλως τε κι εμείς κάθε φορά που απαγγέλλουμε το Σύμβολο της Πίστεως « Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος », αναφωνούμε. Γιατί, λοιπόν, λησμονούμε την αλήθεια αυτή και κάνουμε μόνοι μας βαρύτερο και ανυπόφορο το πένθος μας;

Αδελφοί μου. Ο πόνος έχει ιστορία αιώνων, όση σχεδόν ο κόσμος αυτός. Αυτός είναι ο κλήρος μας από την τραγική μέρα της εξορίας μας. Από τη φρικτή εκείνη στιγμή που το χέρι της Εύας διέγραψε την επαναστατική κίνηση προς τον απαγορευμένο καρπό. Από τότε  η γη μας από ένας Παράδεισος αγάπης του Θεού, έγινε τόπος εξορίας και θανάτου. Αυτός ο κόσμος δεν είναι η πατρίδα μας, η σταθερή και μόνιμη. Είναι απλώς ο τόπος της εξορίας μας. Πρόσκαιρος και προσωρινός. Ο πόνος επομένως δεν είναι δείγμα σκληρότητας η αδιαφορίας του Θεού, αλλά απόδειξη της μεγάλης Του αγάπης και στοργής για τον καθένα μας. Γι’αυτό ας έχουμε πάντοτε στο νου μας την Ανάσταση του Κυρίου. Η Ανάσταση δίνει ασφαλή εγγύηση σ’όσους έχουμε προσφιλή πρόσωπα στα μνήματα, ότι θα τα δούμε και πάλιν. Με την ελπίδα αυτή ας γεμίζει πάντα η καρδιά μας. Και όταν έρχονται και μέρες πένθους, να μη είμαστε απαρηγόρητοι, αλλά το πένθος μας να είναι πένθος ήρεμο, πένθος αληθινά χριστιανικό.

† Ηγούμενος Χρυσορροϊατίσσης κ. Διονύσιος/ πηγή

Μνήμη Άγιου Στέφανου Στυλιάνοβιτς,δεσπότη της Σερβίας(+4 Οκτωβρίου 1540)και της συζύγου του Αγίας Ελισαβέτας

Γεννήθηκε στό Μαυροβούνιο καί τό 1502 ἀναδείχθηκε Δεσπότης στό Σίρμιο, τό μόνο ἐλεύθερο τμῆμα τῆς Σερβίας (τό ὁποῖο, ὅμως, ἀσφυκτιοῦσε μεταξύ τῶν Παπικῶν Οὔγγρων στά βόρεια καί τῶν Μωαμεθανῶν Τούρκων στά νότια). Παρά τήν ἦττα τῶν Οὔγγρων στό Μοχάτς (1526), τήν πτώση τῆς Βουδαπέστης (1529) καί τήν πολιορκία τῆς Βιέννης, προέβαλε μεγάλη ἀντίσταση κατά τῶν Τούρκων. Ἐξαιρετικά φιλάνθρωπος, σέ περίοδο πεῖνας, μοίρασε στούς πτωχούς τό λιγοστό ψωμί του.

Κοιμήθηκε εἰρηνικά τό 1540 καί ἐνταφιάσθηκε στόν λόφο τοῦ Djuntir, ὅπου ἡ σύζυγός του Πριγκίπισσα Ἑλένη, εἶχε καταφύγει κατά τήν διάρκεια τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων.

Λίγο μετά τόν θάνατό του, ἕνα ὑπερκόσμιο φῶς καταύγασε τόν τάφο του καί ὅταν οἱ Ὀθωμανοί τόν ἀνέσκαψαν γιά νά βροῦν θησαυρό, ἀποκαλύφθηκε τό ἀδιάφθορο Λείψανό του. Κατ' οἰκονομία Θεοῦ, τό Λείψανό του βρῆκε ὁ ἐξισλαμισμένος συγγενής του ἀρχηγός τῶν Γενιτσάρων Ἀμίρ, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψε σέ κάποιους Σέρβους μοναχούς νά τό μεταφέρουν στήν Μονή τοῦ Σισάτοβατς (τήν ὁποία εἶχε ἱδρύσει τό 1520 ἡ σύζυγός του Ἑλένη).
Μετά τήν ἀνακομιδή ἡ Πριγκίπισσα Ἑλένη ἔγινε μοναχή στήν ἴδια μονή, μέ τό ὄνομα Ἐλισσάβετ. Κοιμήθηκε ἐκεῖ εἰρηνικά μετά ἀπό τρία χρόνια καί ἐνταφιάσθηκε στή Μονή. (Τιμᾶται ἐπίσης ὡς Ἁγία, τήν 4η Ὀκτωβρίου).

Ἡ Μονή τοῦ Σισάτοβατς καταστράφηκε ἀπό τούς Παπικούς Κροάτες Οὐστάσι κατά τόν Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οἱ ὁποῖοι ἐκτέλεσαν τούς Μοναχούς. Τότε τό Λείψανο τοῦ ἁγ. Στεφάνου μεταφέρθηκε στόν Καθεδρικό Ναό τοῦ Βελιγραδίου, ὅπου καί σήμερα φυλάσσεται.
Ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 4η Ὀκτωβρίου.

πηγή

Χίλια εύγε, Ζλάταν!

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΓΟΥ

Είναι πολύ ιδιόρρυθμος. Είναι πολύ εκκεντρικός. Είναι πολύ περίεργος. Είναι πολύ εγωιστής. Είναι πολύ ψηλομύτης. Είναι ντίβα. Είναι ό,τι μπορεί να φανταστεί κάποιος. Εχει όλα τα... άσχημα ενός σούπερ σταρ. Για όλα αυτά έχει κατηγορηθεί πάρα πολύ.

Του έχει ασκηθεί σκληρή κριτική και όχι άδικα τις περισσότερες φορές. Με μία κίνησή του, όμως, τα διέγραψε όλα αυτά. Ναι, μπορεί να γίνει αυτό με μία και μόνη κίνηση. Δεν είναι κάποιο απίστευτο γκολ όπως αυτό που πέτυχε με την εθνική Σουηδίας απέναντι στην εθνική Αγγλίας. Είναι κάτι που προσπάθησε μάλιστα να το κρατήσει κρυφό, αλλά διέρρευσε.

Με το που τέλειωσε το βράδυ της Τετάρτης το ματς της Παρί Σεν Ζερμέν με την Μπενφίκα και αφού έδωσε μια ακόμη ποδοσφαιρική παράσταση, ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς (περί ου ο λόγος) έφυγε σφαίρα από τα αποδυτήρια του «Παρκ ντε Πρενς». Οι πολλοί σάστισαν. Λίγοι ήξεραν.

Ο Ιμπραΐμοβιτς φέρεται να κατευθύνθηκε στο αεροδρόμιο και να πήρε το αεροπλάνο για την πρωτεύουσα της Βοσνίας, Σαράγεβο. Εκεί, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, θα επισκεπτόταν τον 8χρονο Χαρουντίν Καμένγιας, εκπληρώνοντας την τελευταία επιθυμία του παιδιού. Ο Χαρουντίν έχει χτυπηθεί από καλπάζουσα λευχαιμία και οι γιατροί πρόσφατα του έδωσαν έναν μήνα ζωής. Ο πιτσιρικάς ζήτησε από τη μητέρα του να δει τον ήρωά του, τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, και μέσω μιας ανθρωπιστικής οργάνωσης ενημερώθηκε ο Σουηδός σούπερ σταρ που αποδέχθηκε την πρόταση.

Ο «Ιμπρα» δεν το είχε αποκαλύψει σε κανέναν, αλλά αυτό διέρρευσε από πλευράς της οργάνωσης και ανάγκασε τους πάντες να του υποκλιθούν. Ούτε η πλευρά της οικογένειας του παιδιού ούτε η πλευρά του Ιμπραΐμοβιτς αποκάλυψαν αν έγινε τελικά χθες η συνάντηση ή θα γίνει τις επόμενες μέρες, αλλά άπαντες είπαν ότι η επιθυμία του μικρού εκπληρώθηκε.

Η κίνηση αυτή του «Ιμπρα» αποδεικνύει πως τελικά ο Σουηδός σούπερ σταρ όσο μεγάλος ποδοσφαιριστής είναι, άλλη τόση ανθρωπιά κρύβει μέσα του. Και μπορεί να έχει ακούσει τα μύρια όσα για τη συμπεριφορά του, αλλά χθες τα διέγραψε όλα μονοκοντυλιά. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο Ιμπραΐμοβιτς κατάγεται από τη Βοσνία, με τον πατέρα του να μεταναστεύει στη Σουηδία, όπου και γεννήθηκε ο επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν.

πηγη

Όσιος Αμμούν ο έγκλειστος της Λαύρας των Σπηλαίων

Ο Όσιος Αμμούν αφού επισκέφτηκε το Άγιος Όρος και την Ιερουσαλήμ εγκαταβίωσε στη Λαύρα των Σπηλαίων όπου έγινε γνωστός για την Άγια ζωή του.Έζησε τον 13ο αιώνα και η μνήμη του τιμάται στις 4 Οκτωβρίου

Το άφθαρτο λείψανο του Αγίου Αμμούν βρίσκεται μεσα στο κελάκι όπου έζησε ως έγκλειστος

Μεσογαίας: ''Τα μικρά που στηρίζουν το μεγαλείο αυτού του κόσμου''

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος εκφώνησε μια ξεχωριστή ομιλία σε εκδήλωση του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, με αφορμή την πλήρη αποκατάσταση του ιστορικού τηλεσκοπίου Newall.Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. κ. Νικόλαου, ο οποίος σημειώνεται ότι έχει σπουδάσει, μεταξύ άλλων, και Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο του Harvard:

“Ζοῦμε σὲ ἕναν πανέμορφο κόσμο ποὺ τὸ μυστικό τῆς ζωῆς τὸ σηκώνουν μικροσκοπικὲς ὀντότητες ποὺ λέγονται γονίδια. Εἶναι δυσδιάκριτα, δὲν φαίνονται. Ὅμως αὐτὰ προσδιορίζουν τὴ ζωὴ καὶ τὰ ἰδιώματά της. Αὐτὰ χαρακτηρίζουν τὸ κάθε πρόσωπο, καθορίζουν τὴν ταυτότητα. Μὲ ἀκρίβεια καὶ λεπτομέρειες.

Κολυμπᾶμε μέσα σὲ ἕναν ὠκεανὸ ἄπειρων σωματιδίων, ποὺ ταυτοποιοῦνται μὲ ποικίλα καὶ παράξενα ὀνόματα: Quarks, γκλουόνια, μποζόνια, λεπτόνια, βαρυόνια, νετρίνα, φωτόνια καὶ πλῆθος ἄλλων. Καὶ ποὺ δὲν φαίνονται. Ὅμως αὐτὰ τὰ μικρὰ στηρίζουν τὸ μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Αὐτὰ κρύβουν τὸ μυστήριό του.

Ὅλα ἔχουν τὴν ἀποστολὴ καὶ τὴ σημασία τους. Ὅσο μικρὰ κι ἂν εἶναι. Κάποια εἶναι ὑπεύθυνα γιὰ τὴ μᾶζα. Λέγονται μποζόνια.

Οὔτε καταλαβαίνουμε γιατί. Χωρὶς ὅμως αὐτὰ δὲν θὰ ψηλαφούσαμε τὸν κόσμο μας. Ἄλλα πάλι βοηθοῦν στὴ διάδοση τῶν δυνάμεων.

Κάποια εἶναι γνωστὰ ὡς γκλουόνια. Κι αὐτὸ κακόηχο. Καὶ ἄλλα συγκροτοῦν τὸ φῶς. Αὐτὰ λέγονται φωτόνια. Πιὸ εὔηχο ὄνομα.

Μᾶζα, δυνάμεις, φῶς.

Εἶναι σημαντικὸ νὰ ἑρμηνεύεται ἡ μᾶζα ἢ νὰ δικαιολογεῖται ἡ διάδοση τῶν δυνάμεων. Ἡ ὕλη ψηλαφεῖται, οἱ δυνάμεις συντηροῦν τὴν κίνηση καὶ διατηροῦν τὶς ἰσορροπίες. Ἔτσι κατανοοῦμε τὴν ὕλη καὶ τὴ βαρύτητα.

Γιὰ κάποιον ὅμως λόγο, τὸ φωτόνιο ἔχει ἕνα μοναδικὸ μεγαλεῖο. Εἶναι πολὺ εὐγενές, δὲν ἔχει μᾶζα, ἀλλὰ ὅμως ὑπάρχει.

Καὶ μάλιστα μπορεῖ νὰ γεννήσει μᾶζα. Κουβαλάει ἐνέργεια. Κυρίως ὅμως δείχνει καὶ φανερώνει. Χάρις στὰ φωτόνια ἀπολαμβάνουμε τὸ αἴσθημα τῆς ὅρασης.

Ὁ κόσμος φαίνεται. Καὶ εἶναι τόσο ὄμορφος. Πλῆθος χρωμάτων, ἐντυπωσιακὲς συμμετρίες, ἐκπληκτικὲς ἀσυμμετρίες, ἀντιθέσεις, ἀνακλάσεις, ἁρμονία, βάθος, ἐναλλαγές.

Χωρὶς τὰ φωτόνια δὲν θὰ ξέραμε τὶ θὰ πεῖ κάλλος, ὀμορφιά, αἰσθητική, ποικιλία, ὀπτικὴ ἁρμονία. Δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ συγκρίνουμε. Σὰν αὐτὰ νὰ δίνουν ζωὴ στὴν ὕλη.

Τὰ φωτόνια ἐπιβεβαιώνουν τὴν ὕπαρξη τοῦ κόσμου, κυρίως ὅμως ἀποκαλύπτουν τὴν ὀμορφιά του. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν δεῖς, πρέπει νὰ τὰ ἀνακαλύψεις.

Σ’ αὐτὸ βοηθοῦν τὰ μάτια μας. Ὅταν αὐτὰ χάνουν τὴν ἀκρίβεια ἢ τὴν εὐαισθησία τους, τότε χρησιμοποιοῦμε διορθωτικοὺς φακούς.

Γιὰ νὰ ἀντικρύσουμε τὰ μικρὰ ἀντικείμενα ποὺ δὲν διακρίνονται, ἔχουμε τὰ μικροσκόπια. Γιὰ τὰ μακρινὰ ποὺ ἐπίσης εἶναι ἀθέατα, κατασκευάσαμε τὰ τηλεσκόπια. Κι ἔτσι βλέπουμε καὶ αὐτὰ ποὺ …δὲν φαίνονται. Εἶναι πολὺ ὄμορφος ὁ κόσμος μας. Καὶ περικλείει πολλὴ σοφία.

Ἡ ὀμορφιὰ κρύβεται πίσω ἀπὸ αὐτὸ ποὺ αὐτὸς δείχνει. Καὶ ἡ σοφία μέσα σὲ αὐτὸ ποὺ κρύβει. Τὸ πρῶτο τὸ ἀπολαμβάνει τὸ μάτι. Τὸ δεύτερο μαγεύει τὴ σκέψη.

Χωρὶς τὸ ἐρέθισμα τῆς θεατῆς ὀμορφιᾶς, ἡ σκέψη δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει τὰ διεισδυτικὰ ταξείδια της. Γι’ αὐτὸ εἶναι τόσο πολύτιμα τὰ φωτόνια.

Ἄλλοτε πάλι μὲ τὰ τηλεσκόπια φωτογραφίζουμε ἢ ἀνιχνεύουμε. Δὲν βλέπουμε. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιο. Ἡ ἀνίχνευση προκαλεῖ τὸν ἐνθουσιασμὸ τῆς διαπίστωσης.

Ἡ σκέψη τὴ μαγεία τῆς ἀνακάλυψης. Ἡ θέα ὅμως εἶναι αὐτὴ ποὺ γεννᾶ τὴ συγκίνηση τῆς ἀμεσότητας. Εἶναι ὑπέροχο πράγμα οἱ αἰσθήσεις μας. Καὶ κυρίως ἡ ὅραση.

Λέγει ὁ Ἐλύτης: Θεέ μου, πόσο μπλὲ ξοδεύεις γιὰ νὰ μὴ σὲ βλέπουμε! Κι ἐμεῖς συμπληρώνουμε: Θεέ μου, πόσα φωτόνια ἔφτιαξες γιὰ νὰ σὲ ὑποψιαζόμαστε!

«Εἶπεν ὁ Θεός: γενηθήτω φῶς∙ καὶ ἐγένετο φῶς». Μάλιστα «ἐν ἀρχῇ», τὸ πρῶτο πράγμα. Τελικά, τὸ σωμάτιο τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι τὸ μποζόνιο οὔτε λέγεται higgs∙ αὐτὸ δὲν θὰ πεῖ τίποτα.

Τὸ σωμάτιο τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ φωτόνιο. Καὶ ἡ πύλη πρὸς τὸν κόσμο τὸ τηλεσκόπιο. Βάζεις τὸ μάτι σου στὸν φακὸ καὶ ξεχύνεσαι στὸ ἄπειρο.

Ἐκεῖ ποὺ συναντᾶται ἡ ὀμορφιὰ μὲ τὴν ἀλήθεια. Τὸ μάτι βλέπει. Ἡ καρδιὰ χτυπάει. Ἡ σκέψη καλπάζει. Διαλέγεται μὲ τὰ φωτόνια.

Εἶναι ἐκπληκτικὴ ἡ θέα, ἡ ζωντανὴ εἰκόνα. Ἰδίως στὴν πατρίδα μας. Θάλασσες, νησάκια, οὐρανός. Κόλποι, παραλίες, λόφοι, ὅλα μαζί.

Ἡ φυσική της ὀμορφιὰ σὲ ταξειδεύει. Σὲ κάνει νὰ θέλεις ἢ νὰ μείνεις γιὰ πάντα στὴ γῆ ἢ νὰ φύγεις. Θέλεις νὰ ζεῖς γιὰ πάντα.

Καὶ ἂν αὐτὸ δὲν γίνεται στὴ γῆ, θέλεις νὰ πᾶς ἀλλοῦ. Ἡ ὀμορφιὰ ἐνδυμανώνει τὴν αἰωνιότητά σου. Βάζεις τὸ μάτι στὸ τηλεσκόπιο καὶ φεύγεις.

Φεύγεις στὸ ἄπειρο. Χάνεσαι στὸν χῶρο. Ἐλευθερώνεσαι ἀπὸ τὸν χρόνο. Τί ὡραία ἡ αἴσθηση τοῦ σύμπαντος!

Ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ λίγο καὶ τὸ ἄπειρο σοῦ εἶναι πεπερασμένο. Καὶ ὁ χρόνος λίγος. Θέλεις νὰ φύγεις κι ἄλλο.

Θέλεις ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῶν ὁρωμένων νὰ περάσεις στὴ ἐμπειρία τῶν ἀθεάτων. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ χρωστᾶς στὰ φωτόνια.

Τὰ φωτόνια σοῦ δείχνουν τὴν ὀμορφιὰ τοῦ κτιστοῦ καὶ σὲ ὑποψιάζουν γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ ἀκτίστου. Τὰ φωτόνια δείχνουν Αὐτὸν ποὺ δὲν φαίνεται. Δείχνουν τὸν Θεό.

Θέλω νὰ ἐκφράσω τὴ χαρά μου γιὰ τὴν εὐκαιρία τῆς ἀποψινῆς βραδιᾶς καὶ τὶς πολλὲς εὐχαριστίες μου στὸν κ. Τσίγκανο καὶ γιὰ τὴν πρόσκληση καὶ γιὰ τὴ δυνατότητα νὰ ἀνοίξω γιὰ λίγο μπροστά σας τὴν καρδιά μου.

Εἶναι πολὺ ὡραῖο πράγμα ἡ ζωή σου νὰ φιλοξενεῖ καὶ αἴσθηση Ἀστροφυσικῆς καὶ ἐμπειρία ἱερωσύνης.

Καὶ εἶναι θαυμάσιο νὰ περνᾶς μιὰ ὄμορφη βραδιὰ στὴν Πεντέλη μὲ ἀνοιχτὸ τὸν θόλο κυνηγώντας φωτόνια. Ἴσως καλύτερο ἀπὸ τὸ νὰ ψάχνεις χρόνια ὁλόκληρα ἕνα μποζόνιο στὴ Γενεύη!

ΠΗΓΗ

Στην αγιοποίηση των θυμάτων της γενοκτονίας προχωρει η Αρμενική εκκλησία

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Σε μια πράγματι εντυπωσιακή κίνηση που έχει από τώρα θορυβήσει την Τουρκία, θα προσχωρήσει η αρμενική εκκλησία σύμφωνα και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου. Συγκεκριμένα θα προχωρήσει στην αγιοποίηση των 1.500.000 θυμάτων της μεγάλης αρμενικής γενοκτονίας στην εκατοστή επέτειο από τα φρικτά εκείνα γεγονότα των αρχών του εικοστού αιώνα στην Μικρά Ασία.

Όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες με πηγή το ASAM,  δηλαδή το «Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών Ευρασίας» της Τουρκίας, αυτές τις μέρες συνεκλήθη στην πρωτεύουσα της Αρμενίας μεγάλη σύνοδος της ιεραρχίας της αρμενικής εκκλησίας. Το πολύ εντυπωσιακό είναι ότι σε αυτή την σύνοδο συμμετείχαν για πρώτη φορά εδώ και 400 χρόνια, συγκεκριμένα από το 1651, οι Αρμένιοι επίσκοποι από όλο τον κόσμο γεγονός που θεωρήθηκε σταθμός για την αρμενική εκκλησία. Όπως έγινε γνωστό, στην σύνοδο αυτή πήραν μέρος ο αρχιεπίσκοπος του Ετσμιατζίν, (που θεωρείται σαν η πιο ιερή πόλη για τους Αρμένιους ), της Αρμενίας, ο αρχιεπίσκοπος του Λιβάνου, όπου επίσης υπάρχει μεγάλη αρμενική κοινότητα, καθώς και επίσκοποι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, Ιεροσόλυμα, νότιο Αμερική, Γαλλία και όπου αλλού υπάρχουν αρμενικές κοινότητες. Στην σύνοδο αυτή αποφασίστηκε να ανακηρυχτούν άγιοι όλα τα θύματα της φρικτής αρμενικής γενοκτονίας που διαπράχτηκε από τους Οθωμανούς και στη συνέχεια από τους κεμαλικούς Τούρκους στην Μικρά Ασία, για την εκατοστή επέτειο της  γενοκτονίας που θα είναι σε δυο χρόνια, δηλαδή το 1915.

Η απόφαση αυτή όπως ήταν επόμενο, θορύβησε την Τουρκία και όπως ανέφερε κα ο πρόεδρος του ASAM, Ömer Özkaya, είναι πολύ εντυπωσιακό ότι για πρώτη φορά εδώ και 400 χρόνια συγκεντρώθηκαν όλοι οι επίσκοποι της αρμενικής εκκλησίας με κύριο σκοπό την μεγαλύτερη προβολή του ζητήματος της «δήθεν», (για τους Τούρκους ), γενοκτονίας και την ανύψωση της σε πνευματικό επίπεδο προχωρώντας στην αγιοποίηση των θυμάτων της. Παράλληλα επισήμανε ότι οι Αρμένιοι με την κίνηση τους αυτή δίνουν μια άλλη ξεχωριστή θρησκευτική διάσταση στην διαμάχη που γίνεται εδώ και χρόνια μεταξύ κυρίως της αρμενικής διασποράς και τη Τουρκίας, για την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας. Μάλιστα για να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην απόφαση αυτή, για πρώτη φορά εδώ και αιώνες στο θρησκευτικό κέντρο της Αρμενίας, το Ετσιμιατζίν, που είναι ένα μεγάλο θρησκευτικό σύμβολο για τους Αρμένιους, συνεκλήθη μια  παναραμενική θρησκευτική σύνοδος. Όπως είναι γνωστό η τουρκική άποψη που υποστηρίζει και το ASAM, ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τα έτη, 1913, 1914, 1915 στην Μικρά Ασία, χρήζουν μεγαλύτερης ιστορικής έρευνας με κύριο σκοπό να αποδειχτεί ότι οι αρμενικές θεωρίες περί γενοκτονίας ιστορικά δεν στέκουν. Παράλληλα από τουρκικής πλευράς κατακρίνεται έντονα η κίνηση αυτή της αρμενικής εκκλησίας που δίνει άλλο ένα μεγάλο συμβολικό όπλο  κατά της Τουρκία με την αγιοποίηση των θυμάτων της γενοκτονίας, την οποία η Τουρκία επίσημα αμφισβητεί με έντονο τρόπο.

Εμείς, εκείνο που θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε είναι ότι οι Αρμένιοι θρησκευτικοί ηγέτες, ιστάμενοι πραγματικά στο ύψος της αποστολής τους, προχώρησαν σε αυτή την ιστορική κίνηση προσφέροντας στην αρμενική πλευρά άλλο ένα ισχυρό «όπλο» στην ιστορική διαμάχη των Αρμενίων με την Τουρκία για την ιστορική δικαίωση της γενοκτονίας τους. Πραγματικά θα ήταν πολύ χρήσιμο να παραδειγματίσει από το γεγονός αυτό και η δική μας θρησκευτική ηγεσία για τις εκατοντάδες χιλιάδες των θυμάτων της γενοκτονίας των Ελλήνων χριστιανών της Μικράς Ασίας που μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος στις οθωμανικές και τουρκικές θηριωδίες στις αρχές του εικοστού αιώνα.

ΠΗΓΗ

Ο Χριστός και η ρουτίνα

  Πολυ συχνά αναζητούμε τον Χριστό στα κενά των ποικίλων απασχολήσεών μας.Νομίζουμε πως η συνάντησή μας μαζί Του προυποθέτει μια ζωή απαλλαγμένη απ'τη ρουτίνα της βιοπάλης κι επειδή ο ελεύθερός μας χρόνος δεν είναι πολύς,νομίζουμε πως και η πνευματική ζωή είναι δύσκολη ή και αδύνατη.
  Όμως ο Χριστός πρωτοσυνάντησε και κάλεσε κοντά Του τους μαθητές Του όχι την ώρα που εκείνοι προσευχόνταν,αλλά την ώρα που εργάζονταν,την ώρα που ψάρευαν στη λίμνη.Τους συνάντησε στην πιο πεζή και τετριμμένη τους καθημερινότητα,στην πιο ανιαρή και σκληρή ρουτίνα.
  Τον Χριστό Τον συναντάμε όχι στον «ελεύθερο» χρόνο μας,αλλά στην πάλη της καθημερινότητας-από εκεί γίνεται η αρχή.Αρκεί μόνο ενα πράγμα να έχουμε στην καρδιά μας:Την προσμονή της έλευσής Του...

Τα αρχαία ελληνικά στα Βρετανικά σχολεία από το 2014

Τα αρχαία ελληνικά περιλαμβάνονται στις ξένες γλώσσες που θα διδάσκονται οι μαθητές στη Βρετανία από την ηλικία των επτά ετών, σύμφωνα με το νέο σχολικό πρόγραμμα που έθεσε προς δημόσια διαβούλευση η βρετανική κυβέρνηση και πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή από το 2014. Οι μαθητές θα μαθαίνουν να διατυπώνουν ολοκληρωμένες προτάσεις με τη σωστή προφορά και να εκφράζουν απλές ιδέες. Ανάμεσα στις προτεινόμενες ξένες γλώσσες είναι τα αρχαία ελληνικά, τα λατινικά και τα μανδαρίνικα. Οι καθηγητές θα χρησιμοποιήσουν διάφορα τραγούδια και ποιήματα ως εκπαιδευτικά εργαλεία, τα οποία θα φέρουν σε επαφή τους μικρούς μαθητές με τη γλώσσα, διά μέσου της αποστήθισης.
 Η εισαγωγή της διδασκαλίας των ξένων γλωσσών στο δημοτικό φαίνεται να τυχαίνει ευρείας συναίνεσης. Ο υπουργός Παιδείας δήλωσε στο BBC ότι «η κυβέρνηση έχει απόλυτο δίκιο να κάνει υποχρεωτική τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών από την ηλικία των επτά ετών». Πρότεινε, μάλιστα, αυτό να ξεκινάει σε ακόμη μικρότερες ηλικίες. «Τα παιδιά θα αγαπήσουν τις γλώσσες εάν τους δοθεί η ευκαιρία να τις μάθουν από μικρή ηλικία. Η κυβέρνηση προτείνει τα επτά χρόνια. Θα ενθάρρυνα τα σχολεία να αρχίσουν τη διδασκαλία από πολύ νωρίτερα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη Βρετανία σήμερα οι ξένες γλώσσες είναι προαιρετικό μάθημα στο γυμνάσιο.

πηγή

Η φανερή παρουσία του Διαβόλου στους Ισλαμιστές

H Boko Haram (Η δυτική εκπαίδευση είναι αμαρτία) σκότωσε 50 φοιτητές στη Νιγηρία. Πρώην μέλος της αποκαλύπτει ότι έπιναν σε κούπες το αίμa των χριστιανών

O αρχηγός της Boko Haram, Abubakar Hakaou

Βρυξέλλες,Δ.Πορφύρης Π.Σταφυλά

Η ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση Boko Haram άνοιξε πυρ εναντίον τουλάχιστον 50 φοιτητών

την Κυριακή 29/09/13 στη Γεωργική Σχολή της επαρχίας Yobe, στο Gombe στα βορειοανατολικά της Νιγηρίας, μια περιοχή της οποίας τα εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν και στο παρελβόν πληγεί από την ίδια τρομοκρατική οργάνωση . Τους προηγούμενες μήνες με παρόμοια επίθεση είχαν χτυπήσει σχολείο στο Potiscum , σκοτώνοντας 27 μαθητές μαζί με τον δάσκαλό τους. Το σύστημα εκπαίδευσης αποτελεί πάγιο στόχο της εξτρεμιστικής οργάνωσης καθώς το θεωρούν μια δυτική επινόηση.Οι τρομοκράτες εισέβαλλαν στον κοιτώνα του εκπαιδευτικού ιδρύματος και πυροβόλησαν τους φοιτητές που κοιμούνταν. Οι σωροί μεταφέρθηκαν στο κεντρικό νοσοκομείο της πρωτεύουσας Damaturu, σύμφωνα με δήλωση του επικεφαλή των αστυνομικών αρχών, Sanusi Rufai.

Boko Haram

Μετά την εκλογική νίκη στο προεδρικό αξίωμα του χριστιανού Goodluck Jonathan στις 16 Απριλίου του 2011 , οι ισλαμιστές της Boko Haram μάχονται για την εγκαθίδρυση της Σαρίας και έχουν αναλάβει την ευθύνη για δεκάδες πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις . Τον περασμένο Μάιο ο Πρόεδρος της Νιγηρίας αναγκάστηκε να κυρήξει το κράτος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε τρείς περιφέρειες που πλήττονται από τις δολοφονικές ενέργειες των ισλαμιστών της ομάδας. Οι κυβερνητικές δυνάμεις κατάφεραν να εκδιώξουν τους ισλαμιστές από το Maidugur στα βορειοανατολικά και να εξαρθρώσουν τις βάσεις της οργάνωσης κατά μήκος της συνοριακής γραμμής με το Τσαντ. O στρατός επιχειρεί και σε άλλες περιοχές προκειμένου να εξουδετερώσει όλα τα προπύργια των εξεγερμένων ισλαμιστών.

Συγγενείς και εθελοντές στην αναγνώριση των νεκρών AP photo

Η Boko Haram μαζί με άλλα τρομοκρατικά σχήματα , παρακλάδια της Άλ Κάιντα, αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα.

Οι εκμυστηρεύσεις του 27χρονου Nasir Isiaku, πρώην μέλους της οργάνωσης Boko Haram, ενώπιον χριστιανικού ακροατηρίου στη Γκάνα, δίνουν ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τη δράση και τις δομές της ισλαμιστικής οργάνωσης (Ghana news 13/08/13/Observatoire de Christianophobie, dreuz info). Ο Isiaku εξιστορεί τη ζωή του ως δολοφόνου και την απροσδόκητη μεταστροφή του :

Nasir-Isiaku

"Oι εκπαιδευτές μας μας δίδασκαν πως όσους περισσότερους χριστιανούς σκοτώναμε τόσο περισσότερο διασφαλίζαμε την είσοδό μας στον Παράδεισο (Alijonan). Εντάχθηκα στο « Bafarawa Islamic Center » το 2010, όπου παρακολουθούσαμε μαθήματα αραβικής γλώσσας. Κάθε χρόνο μια εικοσάδα από τα μέλη μας πήγαιναν στο Ιράν όπου βρίσκεται το στρατηγείο για να πραγματοποιήσουν ειδική εκπαίδευση.Η οργάνωσή μας αποκαλείται σιιτική , ωστόσο με την Boko Haram συμπράτταμε στο πρόγραμμα της εθνοκάθαρσης . H ονομασία Boko Haram σημαίνει «η δυτική εκπαίδευση είναι αμαρτία »Υπάρχουν και άλλες εγκληματικές οργανώσεις, που αποτελούν μέρος της σέκτας Boko Haram και γνωρίζω τουλάχιστον έξι.

Όταν εμείς μαθαίναμε ότι ένα απ’αυτά τα γκρουπ θα επιτίθoνταν στους χρστιανούς τους ακολουθούσαμε.Η δική μου οργάνωση προυπήρχε της γέννησής μου.Επέβαλε το νόμο της στον Βορρά υπό το στρατιωτικό καθεστώς του Abacha και ακόμη και σήμερα καθοδηγεί πολυάριθμα παρακλάδια της στην περιοχή. Είμαστε παρόντες στην πλειοψηφία των επαρχιών του Βορρά και κυρίως σε Kastina, Kaduna, Zamfara, Kano, Bauchi, Borno, Gombe, Zaria. Κάποιες φορές όταν αποφασίζαμε να επιτεθούμε στους χριστιανούς και να σκορπίσουμε τον τον τρόμο στα σπίτια τους , νοικιάζαμε ένα ιδιωτικό λεωφορείο για να μεταφέρουμε τα όπλα που θα χρησιμοποιούσαμε εναντίον των απίστων.Ακολουθούσαμε τα μέλη της Boko Haram, κάθε φορά που αυτοί αποφάσιζαν να σφaγιάσουν χριστιανούς ή στρατιώτες γιατί γνωρίζαμε ότι αυτοί οι τελευταίοι σκότωναν τ’αδέλφια μας σε Maiduguri, Yobe και Potiskum.

Ήμουν ένας από τους άνδρες εμπιστοσύνης της ομάδας γιατί ήμουν πιστός και υπάκουος. Διέθετα το μυστικό γραφείο μου όπου δεχόμουν τους εκπροσώπους των χορηγών μας όταν απουσίαζε ο αρχηγός μας και φρόντιζα για τις ανάγκες του καθένα από τα μέλη μας.Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπόρεσα να συμμετάσχω σ’όλες τις επιθέσεις εναντίον των χριστιανών και των στρατιωτών.Οι αρχηγοί μας προετοίμαζαν ψυχολογικά υποβάλοντάς μας σε πλύση εγκεφάλου προκειμένου να μας ντοπάρουν να πολεμήσουμε τους χριστιανούς ως εχθρούς του Allah.Όσο περισσότερους χριστιανούς σκοτώναμε τόσο πολλαπλασιάζονταν οι πιθανότητες να μπούμε στον Παράδεισο.Η πλειοψηφία των εκπαιδεύσεών μας πραγματοποιούνταν τη νύχτα γύρω στις 10 :00 και γίνονταν μέσα στο άλσος της ισλαμικής σχολής.Κάποιες μορφές εκπαίδευσης ήταν περίεργες.Πίναμε ειδικό νερό που κάποιοι το χαρακτήριζαν « πνευματικό νερό », γιατί δεν ήταν το συνηθισμένο νερό.Δεχόμασταν επίσης ξένους επισκέπτες που δεν έμοιαζαν σε τίποτα με ανθρώπινα όντα. Αυτοί συμπεριφέρονταν με παράξενο τρόπο. Οι αρχηγοί , μας ζητούσαν ν’αναφέρουμε αποσπάσματα από το κοράνι για να εμφανιστούν αυτοί οι επισκέπτες. Σήμερα εγώ θεωρώ ότι αυτές οι πρακτικές ήταν διαβολικές. Αυτοί εμφανίζονταν ανά 3 ή 4.Έμοιαζαν σε ανθρώπινα πλάσματα αλλά δεν ήταν.Αυτά μας εμψύχωναν με θέλγητρα και μας προετοίμαζαν να ολοκληρώσουμε το καθήκον μας.Μας ζητούσαν να είμαστε δυνατοί και να πολεμήσουμε. Οι αρχηγοί έφερναν κάθε υλική και οικονομική βοήθεια για να μας ενθαρρύνουν.Μετέφεραν μεγάλα χρηματικά ποσά σε αγροτικά και μας ζητούσαν ν’αγοράσουμε όπλα. Πολλοί από τους προμηθευτές μας έρχονταν από τα στρατηγεία της περιοχής.Υπήρχε επίσης ένας άνδρας πολύ δημοφιλής από την πόλη Bayelsa, ο οποίος αν και χριστιανός υποστήριζε οικονομικά τον αγώνα μας.Εγώ ήμουν υπαρχηγός και κάθε φορά που ο επικεφαλής πήγαινε στο Ιράν όφειλα να συντονίσω την οργάνωση και δεχόμουν αντ’αυτού τους χρηματοδότες. Έτσι κατάλαβα τι ακριβώς γινόταν. Είχαμε αρχικά προσχεδιάσει να σκοτώσουμε όλους τους χριστιανούς της Kaduna, πριν ασχοληθούμε με τους υπόλοιπους του Νότου. Πριν από κάθε επιχείρηση πίναμε το «πνευματικό νερό» και αδημονούσαμε για το κακό. Αυτό το «πνευματικό νερό » , μας έκανε πολύ επικίνδυνους, μπρορούσαμε με το παραμικρό να σκοτώσουμε.Το νερό μας ενδυνάμωνε ενάντια στις σφαίρες του ρεβόλβερ και του αυτόματου.Όταν πίναμε αυτό το νερό οι σφαίρες δεν μπορούσαν να μας προλάβουν.Οι αρχηγοί μας διέθεταν δαχτυλίδια μυστηριώδους εξουσίας.Οκτώ από εμάς θα επιλέγονταν και θα δέχονταν αυτά τα δαχτυλίδια.Αυτά θα μας εφοδίαζαν με τα πάντα.

Δεν θυμάμαι πόσα άτομα σκότωσα. Παίρναμε τα όπλα και ρίχναμε στο ψαχνό, στα πόδια των ανθρώπων. Όταν ζητούσαμε από ένα θύμα « δέξου να γίνεις μουσουλμάνος» και αυτό απαντούσε : « όχι», το σφάζaμε σαν κατσίκι.Μετά, έχοντας σκοτώσει τον άπιστο μαζεύαμε το αίμa του με μια μικρή κούπα και το πίναμε.Έτσι το φάντασμα του σφaγμένου δεν μπορούσε να έρθει να στοιχειώσει τα όνειρά μας.Όταν δεν είχαμε την επιθυμία να πιούμε αίμa, βρέχαμε τα δάχτυλα μέσα στην κούπα και τα φέρναμε στο στόμα και αυτό αρκούσε να εμποδίσει το φάντασμα να έρθει.Σκοτώναμε τους χριστιανούς γιατί πιστεύαμε ότι κατ’αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαμε να μπούμε στον Παράδεισο με τον Αλλάχ. Οι αρχηγοί διάβαζαν ένα απόσπασμα από το κοράνι που φαινόταν να δικαιολογεί τις εγκληματικές μας πράξεις : « Ω εσείς οι πιστοί , μην περνάτε για φίλους τους εχθρούς σας ». Ως «πιστοί» οριζόμασταν εμείς οι μουσουλμάνοι και ως « εχθροί », οι χριστιανοί. Είχαμε πολυάριθμους αρχηγούς και σπόνσορες. Αυτοί οι τελευταίοι , είναι πλούσιοι Νιγηριανοί και κάποιοι που εργάζονται στην κυβέρνηση. Αν εγώ ανέφερα τα ονόματά τους θα θεωρούσατε ότι ψεύδομαι.Υπήρχαν κυβερνήτες και γερουσιαστές που ήταν ένθερμοι υποστηρικτές μας.Κάποιοι ανήκαν στην ομάδα μας.Τους προσκαλούσαμε συχνά για την απονομή των πτυχίων των φοιτητών.

Μερικές φορές πηγαίναμε στην πόλη για να κηρύξουμε και να προσελκύσουμε νέα μέλη. Τότε,φορούσαμε ένα κόκκινο κασκέτο , ένα λευκό T-shirt και παντελόνια.΄Οταν φορούσαμε μαύρο κασκέτο αυτό σήμαινε ότι θα πολεμούσαμε.Το κίνημά μας είχε διεισδύσει στις νιγηριανές αρχές. Είχαμε μέλη από την αστυνομία και το στρατό.Αυτοί οι αδελφοί, μας βοηθούσαν πολύ όταν αποφασίζαμε να πολεμήσουμε τους χριστιανούς.

Λειτουργούσαμε με άκρα μυστικότητα.Ο αδελφός μου εξ’ αίμaτος που δεν ήταν μέλος της σέκτας δεν ήξερε ότι εγώ ήμουν.Δεν μιλούσα για τη στράτευσή μου στους δικούς μου γιατί αυτοί δεν συμμερίζονταν τις απόψεις μας για τους χριστιανούς.Ο πατέρας μου μ’αγαπούσε πολύ και ήταν σίγουρος για μένα.

Όταν πηγαίναμε στο σχολείο του Chachangi, ένα μικρό σχολείο της περιοχής μου, οι ισλαμιστές παιδαγωγοί μας πιπίλιζαν τα αυτιά ότι εμείς οφείλαμε να σφίξουμε τα ζωνάρια μας για να πολεμήσουμε τους χριστιανούς. Αυτοί μας συμβούλευαν να είμαστε πάντα οπλισμένοι είτε με μαχαίρι είτε με όπλο. Μας παρότρυναν να έχουμε άδεια κυκλοφορίας.

Η ιδιαίτερη πατρίδα μου ήταν η Kaduna.Είναι ένας Παράδεισος για τους πολυάριθμους ισλαμιστές τρομοκράτες της Νιγηρίας.

Πριν πάω στο σιιτικό σχολείο, έλαβα μέρος σε πολυάριθμες επιθέσεις κατά των χριστιανών κατά τη διάρκεια των οποίων σφaγιάσαμε πολλούς ανθρώπους. Οι χριστιανοί στο Sokoto είναι και σχετικά τυχεροί γιατί ένας θρησκευτικός ηγέτης παίρνει το μέρος τους και έτσι εμείς από σεβασμό προς τον ιμάμη, τους αφήναμε να ζήσουν.

Οι άνδρες του Boko Haram ακολουθούν εκπαίδευση στο Αφγανιστάν. Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει για τους Ταλιμπάν, αυτούς τους θρήσκους που θυσιάζουν τη ζωή τους στις επιθέσεις αυτοκτονίας , ε λοιπόν, αυτοί εκπαίδευαν τα μέλη του Boko Haram. Καμιά 60αριά άνδρες φεύγουν τακτικά για το Αφγανιστάν όπου μαθαίνουν τις επιθέσεις αυτοκτονίας, την παρασκυεή αυτοσχέδιων βομβών, τη μάχη κτλ. Επίσης εκεί εφοδιάζονται και με τα πιο εξελιγμένα όπλα.

Από τότε που παρέδωσα τη ζωή μου στο Χριστό , έχω δεχτεί πολλές απειλές απ’ αυτήν τη σέκτα. Ένα βράδυ, θα πήγαινα σε μια αγρυπνία με το φίλο μου τον Ματθαίο που είναι και συγκάτοικός μου, αλλά επειδή ήμουν κουρασμένος έμεινα τελικά σπίτι. Τη νύχτα, κάποιος χτύπησε την πόρτα. Η φωνή που με φώναξε έμοιαζε με του Ματθαίου και μου ζητούσε να ανοίξω. Κάτι όμως με εμπόδιζε να ανοίξω την πόρτα. Η καρδιά μου χτυπούσε πολύ δυνατά και ξαφνικά συνηδειτοποίησα ότι θα μπορούσε να είναι κάποιος αντίπαλός μου που ήρθε να μου επιτεθεί και δεν είχα τη δύναμη ούτε να προσευχηθώ παρά μόνο μουρμούρισα " πυρ του Αγίου Πνεύματος" , επαναλαμβάνοτας τις λέξεις μέχρι που ο ξένος εξαφανίστηκε και άκουσα έναν σκύλο να γαβγίζει πιο πέρα.

Μόλις ο Ματθαίος επέστρεψε από την εκκλησία και μου ζήτησε να του ανοίξω την πόρτα , έκανα σαν υστερικός και υποψιαζόμουνα τους πάντες. Του ζητούσα να μου δώσει εξηγήσεις για την προηγούμενη επίσκεψή του μέσα στη νύχτα και όταν μου απαντούσε ότι δεν είχε έρθει πιο πριν, δεν τον πίστευα. Χρειάστηκε να παρέμβει ένας άλλος αδερφός που ήταν με τον Ματθαίο στην εκκλησία για να τον πιστεύσω. Θα μπορούσα να τον είχα σκοτώσει.

Μετά από αυτήν την απόπειρα εναντίον μου, δεν έβγαινα σχεδόν καθόλου έξω. Ούτως ή άλλως γνώριζα ότι τα μέλη της σέκτας με έψαχναν. Ο ιερέας αποφάσισε τελικά να με εγκαταστήσει στο δικό του χωριό.

Κατά τη δική μου γνώμη , όλοι οι χριστιανοί της Νιγηρίας θα πεθάνουν. Μόνο ο Θεός μπορεί να σταματήσει τη Boko Haram και όλες τις άλλες τρομοκρατικές ομάδες των ισλαμιστών που είναι εναντίον των χριστιανών. Ευχαριστώ το Θεό που έγινα χριστιανός κα που δεν ανήκω πλέον σ’ αυτήν την εγκληματική οργάνωση. Θα πρότεινα ειλικρινά στους χριστιανούς να αρχίζουν να προετοιμάζονται για τον πόλεμο, να εφοδιαστούν με όπλα και να ζώσουν τα ζωνάρια τους. Οι ισλαμιστικές σέκτες είναι έτοιμες για πόλεμο. Εγώ ήδη διαβλέπω τον θάνατο όλων των χριστιανών της Νιγηρίας γιατί γνωρίζω πόσο έχουν πρετοιμασθεί για αυτό και με πόση αποφασιστικότητα θέλουν να φτάσουν στα άκρα, δηλαδή στην εξόντωση όλων των χριστιανών της Νιγηρίας.

Ήταν 6 Μαρτίου όταν μου συνέβη μια συνάντηση που θα μεταμόρφωνε τη ζωή μου. Βγαίναμε για προσευχές κάθε Παρασκευή και Σάββατο και εγώ μόλις είχα αρχίσει τους καθιερωμένους καθαρμούς πριν την βραδυνή προσευχή. Τότε έγινε κάτι αναπάντεχο. Είδα μπροστά μου έναν άνδρα που φορούσε ένα λευκό, πολύ λαμπερό ένδυμα και φοβήθηκα τόσο από την παρουσία του που άρχισα να τρέχω προς το γραφείο, χύνοντας το νερό απ’ το δοχείο. Οι σύντροφοί μου με ρωτούσαν τι συνέβη. Εγώ τους περιέγραφα τι έβλεπα αλλά αυτοί μου απαντούσαν ότι δεν αντιλήφθηκαν την παρουσία κανενός. Γύρισα πάλι να δω το σημείο της εμφάνισης του ξένου αλλά ο άνδρας με τα λευκά δεν ήταν πια εκεί.

Το ίδιο βράδυ, όταν αποκοιμήθηκα, ο παράξενος άνδρας με τα λευκά ρούχα, με επισκέφθηκε και πάλι. Κρατούσε ένα καλάμι. Τρομαγμένος, άρχισα να φωνάζω. Οι φίλοι μου έτρεξαν κοντά μου και τους διηγήθηκα τον εφιάλτη μου. Ο αρχηγός μου είπε ότι αυτός ο λευκοντυμένος άνδρας ήταν ο διάβολος και με πήγε σε έναν ερμηνευτή του κορανίου στη Gombe που μου διάβασε προσευχές για να διώξει το διαβολικό ξένο. Μετά τις προσευχές, ο μουλάς με διαβεβαίωσε ότι τίποτα πια δε θα με ενοχλούσε και ότι μπορούσα να επιστρέψω στη βάση μου. Όμως την επόμενη νύχτα, ο ίδιος λευκοντυμένος άνδρας εμφανίστηκε και πάλι λέγοντάς μου "ο Θεός σε επέλεξε". Αυτό το επανέλαβε 3 φορές. Σηκώθηκα αλαφιασμένος και με τις κραυγές μου ξύπνησα τους φίλους μου. Αλλά αυτή τη φορά τους είπα ψέμματα λέγοντάς τους ότι δε συμβαίνει τίποτα.

Το επόμενο πρωί πήγα σε ένα φίλο μου κουρέα. Αφού μου έκοψε τα μαλλιά, του διηγήθηκα τη συνάντησή μου με αυτόν τον ξένο. Ο κουρέας μου ομολόγησε ότι ήταν χριστιανός και μου είπε ότι αυτός ο λευκοφορεμένος άνδρας θα ήταν ο Χριστός και ότι με καλούσε σε Άυτόν. Εγώ τον ρώτησα "Μα γιατί εμένα;" Τότε εκείνος με ρώτησε αν ήμουν έτοιμος να δώσω τη ζωή μου στο Χριστό και να υπηρετήω το Θεό και εγώ αμέσως του είπα "ναι", μένοντας και ο ίδιος έκπληκτος από την απάντησή μου.

Έπειτα από τη μεταστροφή μου στο χριστιανισμό έγινα ένας άλλος άνθρωπος. Έχω την αίσθηση ότι έκανα ένα μπάνιο που με καθάρισε από όλες τις ακαθαρσίες μου. Πριν από αυτήν την εμπειρία γύρναγα στους δρόμους σαν τρελλός. Από τότε βρήκα την ειρήνη μέσα μου, δεν παίρνω πια ναρκωτικά και αισθάνομαι καλά. Δεν είναι εύκολο να φύγει κανείς από τη σέκτα γιατί υποβαλλόμαστε σε φοβερές διαβολικές μυήσεις οι οποίες μας πορώνουν. Μόνο με τη χάρη του Θεού μπορεί ν’αποκοπεί κανείς απ’ αυτήν τη σατανική οργάνωση. Όταν ακόμη ήμουν ενταγμένος, ένα σημαντικό μέλος της Βoko Ηaram , που τον έλεγαν Shuaib, εγκατέλειψε τη σέκτα. Ήμουν ένας από αυτούς που ορκίζονταν ότι θα τον σφάξoυν ζωντανό αν πέσει στο δρόμο τους.

Θα ήθελα να πω στους πρώην συντρόφους μου να αλλάξουν καρδιά. Συνειδητοποίησα ότι σκοτώνοντας χριστιανούς δε θα πήγαινα στον Παράδεισο αλλά στην Κόλαση. Είμαι έτοιμος να ζήσω μια ζωή χριστιανική, μια ζωή στην υπηρεσία του Καλού.

Πηγές :Daily news star ,Ria Novosti , Observatoire de Christianophobie, dreuz info/αντιγραφη

Τα θαύματα-Παντελής Θαλασσινός

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Να 'ρχόσουνα στον ύπνο μου σεμνή και λυπημένη
αγία που μαρτύρησε απ' όλους ξεχασμένη
να γονατίσω ταπεινά και να σε προσκυνήσω
να πω συγνώμη τρεις φορές και να μετανοήσω

Όμως αυτά τα θαύματα γίνονταν σ' άλλα χρόνια 
τότες που ζούσαν άνθρωποι με καθαρή ψυχή
που κοίταγαν πολύ ψηλά στου ουρανού τ' αλώνια
και ξέρανε ποιο σύννεφο θα φέρει τη βροχή

Να 'ρχόσουνα στον ύπνο μου σαν Παναγιά ντυμένη
να μου 'λεγες η εικόνα σου που βρίσκεται κρυμμένη
βαθιά να σκάψω να τη βρω με χιόνια και λιοπύρι 
και να σου χτίσω εκκλησιά και μέγα μοναστήρι

Ο ζητιάνος-(Ντοστογιέβσκυ)

Κάποτε, ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκυ βγήκε στον απογευματινό του περίπατο. Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι και ζητούσε βοήθεια.
Ο Ντοστογιέφσκυ ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Ψάχνει το ρολόι του να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του.
 Ο μεγάλος αυτός συγγραφέας κοκκίνισε λίγο στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε:
- Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω.
Και ο γέρο ζητιάνος απαντά:
- Ευχαριστώ πολύ. Το πήρα. Αυτό που μου έδωσες δεν μπορούσα να το βρώ αλλού. Το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω.

πηγή

Η ταπεινή Βασίλισσα..

"Η Παναγία είναι το πνευματικό στόλισμα της ορθοδοξίας. Για μας τους Έλληνες είναι η πονεμένη μητέρα, η παρηγορήτρια κ' η προστάτρια, που μας παραστέκεται σε κάθε περίσταση.Σε κάθε μέρος της Ελλάδας είναι χτισμένες αμέτρητες εκκλησιές και μοναστήρια, παλάτια αυτηνής της ταπεινής βασίλισσας, κι' ένα σωρό ρημοκλήσια, μέσα στα βουνά, στους κάμπους και στα νησιά, μοσκοβολημένα από την παρθενική και πνευματική ευωδία της.

Μέσα στο καθένα από αυτά βρίσκεται το παληό και σεβάσμιο εικόνισμά της με το μελαχροινό και χρυσοκέρινο πρόσωπό της, που το βρέχουνε ολοένα τα δάκρυα του βασανισμένου λαού μας, γιατί δεν έχουμε άλλη να μας βοηθήσει, παρεκτός από την Παναγία, «άλλην γαρ ουκ έχομεν αμαρτωλοί προς Θεόν εν κινδύνοις και θλίψεσιν αεί μεσιτείαν, οι κατακαμπτόμενοι υπό πταισμάτων πολλών».

Το κάλλος της Παναγίας δεν είναι κάλλος σαρκικό, αλλά πνευματικό, γιατί εκεί που υπάρχει ο πόνος κ' η αγιότητα, υπάρχει μονάχα κάλλος πνευματικό. Το σαρκικό κάλλος φέρνει τη σαρκική έξαψη, ενώ το πνευματικό κάλλος φέρνει κατυάνυξη, σεβασμό κι αγνή αγάπη. Αυτό το κάλλος έχει η Παναγία. Κι' αυτό το κάλλος είναι αποτυπωμένο στα ελληνικά εικονίσματά της που τα κάνανε άνθρωποι ευσεβείς οπού νηστεύανε και ψέλνανε και βρισκόντανε σε συντριβή καρδίας και σε πνευματική καθαρότητα.

Στην όψη της Παναγίας έχει τυπωθεί αυτό το μυστικό κάλλος που τραβά σαν μαγνήτης τις ευσεβείς ψυχές και τις ησυχάζει και τις παρηγορά."

Φώτης Κόντογλου/πηγή

Τόσο αίμα,γιατί;(Βιβλιοπαρουσίαση)

Κάθε χρονική περίοδος χαρακτηρίζεται από ιδεολογίες, πολιτικές και γεγονότα σημαντικά ή ασήμαντα.

Εξαρτάται από τους ηγέτες, πολιτικούς, πνευματικούς ή εθνικούς και την επίδρασή τους στο λαό. Ο εικοστός αιώνας, από τις αρχές του και πολύ περισσότερο στην πορεία του, έγινε το θέατρο πολύ σπουδαίων γεγονότων και σημαντικών επιδράσεων, φιλοσοφιών και συγκρούσεων:
Δυο κινήματα, ο φασισμός και ο ναζισμός, παρουσιάστηκαν και κατέκλεισαν την Ευρώπη και από κοντά ο καπιταλισμός και ο κομμουνισμός τον κόσμο. Κοινός παρανομαστής σ' όλα αυτά ήταν ο υλισμός.

Ο φασισμός, ο εθνικοσοσιαλισμός, ο κομμουνισμός ήταν κινήματα ολοκληρωτικού χαρακτήρα. 

Κοινό χαρακτηριστικό τους ήταν η απόλυτη εξουσία του κράτους, η υπακοή σε ένα "χαρισματικό" ηγέτη, η προσωπολατρία, η υποδούλωση του προσώπου στη μάζα.
Μαρξ, Έγκελς, Λένιν και τελικά Χίτλερ, Μουσολίνι και Στάλιν έγιναν δάσκαλοι και καθοδηγητές ανθρώπων και λαών ανελεύθερων. Κατέβασαν, όπως λέει ο Καζαντζάκης στους "Αδερφοφάδες" από τα εικονίσματα το Θεό και ανέβασαν τον Χίτλερ, τον Μουσολίνι, τον Στάλιν. Ο άνθρωπος όμως χωρίς Θεό είναι ή θηριώδης ή μανιώδης. 

Οι οπαδοί τους πετούν το Θεόδοτο δώρο της ελευθερίας και υποδουλώνονται σε κινήματα, ιδεολογίες, άτομα.
Ο Θεός πέθανε λέει ο Νίτσε και πρεσβεύει τον υπεράνθρωπο.
Ο Ι. Θεοδωρακόπουλος, επιφανής καθηγητής της Φιλοσοφίας, παρατηρεί ότι δεν είναι τυχαίο ότι ο Χίτλερ χάρισε στον Μουσολίνι τα άπαντα του Νίτσε.
Έτσι έρχονται επαναστάσεις, ανατροπές, πόλεμοι, προσπάθειες επιβολής της ιδεολογίας του καθενός στους άλλους με τη βία, την υποδούλωση, την καταπίεση.

Ο καπιταλισμός καταπιέζει τα άτομα. Ο κομμουνισμός καταπιέζει τους λαούς. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι σκοτωμοί, τραυματισμοί, δάκρυα, ορφάνια, φτώχεια, καταστροφή. Ο ανθρωπισμός, η δημοκρατία, η ελευθερία, η ειρήνη και η αγάπη παραμερίστηκαν και έδωσαν τη θέση τους στο μίσος, την εκμετάλλευση, την αγριότητα, τον πόλεμο "Homo hominis lupus".

Βαρύ φόρο αίματος και καταστροφών πλήρωσε η Ελλάδα γενικά και η Μεσσηνία ειδικά στο βωμό του ναζιστικού, φασιστικού και κομμουνιστικού τέρατος που αιματοκύλισαν την Ευρώπη και μας κληροδότησαν τον εμφύλιο σπαραγμό. Οικογένειες αγαπημένες, καριέρες, περιουσίες, προσπάθειες και όνειρα διαλύθηκαν και απομείναμε συντρίμμια πεταμένα στην ακτή μετά από μεγάλη τρικυμία.
Τα πρόσωπα που αναφέρονται εδώ και έζησαν εκείνα τα δραματικά χρόνια του πολέμου είχαν κι αυτά την ιστορία τους, τα όνειρά τους, τους αγώνες τους που θυσιάστηκαν στο βωμό των πολέμων. 
(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΜΕΡΟΣ Α: ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Α' ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Ο πόλεμος κατά της Τουρκίας 1912-1913
Ο πρωτογιός
Η μοναχοκόρη
Με οικογένεια
ΜΕΡΟΣ Β: ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ
ΝΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΟΡΥΤΣΑ
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΝΕΑ
ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ
ΚΡΗΤΗ
ΓΝΩΜΕΣ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΜΕΡΟΣ Γ: Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
Α. Η ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Β. Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
ΕΠΙΤΑΞΗ 
ΠΕΙΝΑ
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΛΙΛΙΚΑΣ ΝΑΚΟΥ
Η ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΛΙΜΟΚΤΟΝΕΙ
ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
Συνέντευξη Γ. Βασιλόπουλου
ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ Ε.Α.Μ.
ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Ε.Σ.
ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ "Ε.Σ."
ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ
ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΜΕΡΟΣ Δ: ΚΑΤΟΧΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ (Ε.Σ.) (ΜΑΡΤΥΡΙΑ Γ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ)
ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΗΡΩΕΣ (ΜΑΡΤΥΡΙΑ Π.Ζ.)
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ 1943 ΣΤΗΝ ΤΡΙΦΥΛΙΑ
ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΡΔΙΤΣΑΣ
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΝΙΒΙΤΣΑΣ
ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΡΔΙΤΣΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ DAVID J. WALLACE ΚΑΙ C. WOODHOUSE
ΜΕΡΟΣ Ε: ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΛΑΪΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΡΕΣΠΗ
α. Η κατάσταση στην ορεινή Τριφυλία και ο Ταγματάρχης Παναγιώτης Στούπας
β. Διάλογος με τον Αναστάσιο Κρέσπη
γ. Στάθης - Κώστας
δ. Το λαϊκό δικαστήριο για την οικογένεια
ε. Κανέλλος - Νιόνιος
στ. Ο μικρός δραπέτης του Χάρου
ζ. Η Τρίτη εξόρμηση. Μαρία - Φανή
ΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ
ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΚΑΤΑΔΙΚΗ
ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ
ΜΕΡΟΣ ΣΤ: ΟΙ ΕΚΑΤΟΜΒΕΣ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΓΑΛΑ
ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΓΑΛΑ ΚΑΙ ΑΜΑΧΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ
ΜΕΡΟΠΗ
ΚΑΛΑΜΑΤΑ
Η ΠΗΓΑΔΑ 17-9-1944
ΜΑΓΓΑΝΑΣ
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΕΦΙΑΛΤΕΣ
ΟΙ ΛΑΧΤΑΡΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
Η ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΑΣΙΤΩΝ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΠΥΛΟΣ
ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΡΥΦΑΣΙΟΥ-ΒΕΡΓΑΣ
ΚΙ ΑΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ΑΠΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ
Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΜΕΡΟΣ Ζ: ΑΦΙΞΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΕΡΜΑΝΩΝ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΑΦΙΞΗ ΓΙΑΝ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΕΡΟΣ Η
ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ
ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ
Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ 3ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
1. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α. ΣΑΜΟΥΗΛ, ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
2. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Γ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΛΗΞΗ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΙΖΑΣ
ΕΚΤΑΦΗ
ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1946-1949)
ΑΠΩΛΕΙΕΣ, 1940-49
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Λεπτομέρειες

Εκδότης	ΠΕΛΑΣΓΟΣ
Χρονολογία Έκδοσης	Ιούλιος 2012
Αριθμός σελίδων	302

ΠΗΓΗ