Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιτρέπει την καύση των νεκρών.Όχι από πείσμα..Αλλά από πίστη.

Η Εκκλησία δεν ψηφίζει νόμους στην Βουλή. Δεν ειναι ο ρόλος της κυβερνητικός ή νομοθετικός για να επιτρέπει ή να απαγορευει την καύση των νεκρών.Οφείλει να σεβεται και να στηριζει το δικαίωμα στην επιλογή του καθενός.

  Έχει ομως απολυτο δικαίωμα να διαχειριζεται τα του οίκου της και να επιλέγει ποιον θα κηδευει και ποιον θα μνημονευει στα διπτυχα των κεκοιμημένων. Και επειδή ακριβώς κάποιοι επιλεγουν να ζουν έξω από την Παραδοση και τα νενομισμένα Της γι' αυτό ακριβώς την ώρα της εξόδου τους, έχουν το δικαίωμα να μην κηδεύονται κατα την ταξη της Εκκλησίας. Αυτα για την παρηγοριά των συγγενών, το τακτ και την συμπόνοια δεν εχουν καθολου βαση. Τα μνημόσυνα και οι κηδειες γίνονται για τους κεκοιμημένους, οχι γι' αυτούς που μένουν πίσω.

Καποιος λοιπον που επιλεγει την αποτεφρωση εχει ηδη επιλεξει να διαχωρισει την θέση του από την Εκκλησια. Ναι η οχι; Λοιπόν για ποιον λογο πρέπει να τον κηδεψει η Εκκλησια; Αυτό που λέμε ' ο δικός μου τρόπος πίστης ' δεν ισχυει στην Εκκλησια. Ναι, ο καθένας εχει δικαιωμα στην προσωπική πίστη, αλλά σε καμία περιπτωση αυτή δεν ταυτιζεται με την Πιστη. Παραμενει προσωπική, ατομικη , διαφορετική. Διακριτή απο την Πίστη. 

Αυτοι που μιλάνε για εκδικητική σταση της Εκκλησιας, θέλουν μια Εκκλησία προσαρμοσμενη στις απαιτησεις και για να τους εξ- υπηρετεί.Μια θρησκείας σέρβις, τελετής, διαδικαστική. Και επειδή δεν τους γινεται το χατηρι φωνάζουν για προσαρμογή της Εκκλησίας στα μετρα τους. 

Υπαρχουν προθυμοι άνθρωποι μεσα στην Εκκλησία να παράσχουν τέτοιες υπηρεσιες για δικό τους οφελος. Να πάρουν αποφάσεις χωρίς να οριζονται από την Εκκλησια. Αυτοί ομως δεν είναι η Εκκλησια. Ζουν για τον εαυτό τους. Προσποιούνται την Εκκλησία, την καλωσύνη, την ανεκτικότητα. Ολη η ιστορία ειναι οτι ζουν σε μονιμη ανασφάλεια και ζητούν θαυμαστές και επιβεβαιωση. Ε, αυτό ειναι οτι πιο αντεκκλησιαστικό.

π.Παντελεήμων Κρούσκος/Facebook

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιτρέπει την καύση των νεκρών.
Όχι από πείσμα. Όχι από «παράδοση για την παράδοση». Αλλά από πίστη.
Για την Ορθοδοξία, το ανθρώπινο σώμα δεν είναι σκουπίδι να καεί.
Είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, σφραγισμένος με τα Μυστήρια.
Το σώμα θάβεται, γιατί αναμένει την Ανάσταση. Δεν εξαφανίζεται στη φωτιά.
Η καύση των νεκρών αρνείται έμπρακτα:
Την Ανάσταση των σωμάτων.
Τον σεβασμό προς το σώμα.
Την θεολογία της Εκκλησίας.
Όποιος επιλέγει καύση, κάνει προσωπική επιλογή, αλλά μην ζητάτε από την Εκκλησία να την ευλογήσει.
Η Εκκλησία δεν αλλάζει πίστη για να βολέψει εποχές, μόδες ή “ευκολίες”.
Η Ορθοδοξία δεν είναι Facebook post.
Δεν είναι «ό,τι μας βολεύει».
Είναι Σταυρός, Ταφή και Ανάσταση.
Αυτά. Χωρίς φωνές. Χωρίς μίσος.
Αλλά και χωρίς εκπτώσεις.
Ιστορικά & θεολογικά δεδομένα.
Αρχαία Εκκλησία: Από τους πρώτους αιώνες, οι Χριστιανοί έθαβαν τους νεκρούς τους (κατακόμβες Ρώμης). Η καύση ήταν πρακτική ειδωλολατρική.
Πρότυπο Χριστού: Ο ίδιος ο Χριστός ετάφη, δεν κάηκε. Η Εκκλησία ακολουθεί το πρότυπό Του.
Πατέρες της Εκκλησίας: Ο σεβασμός στο σώμα είναι θεμελιώδης, γιατί το σώμα συμμετέχει στη σωτηρία.
Ορθόδοξη πράξη μέχρι σήμερα: Σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες (Ελλάδα, Άγιο Όρος, Πατριαρχεία), η καύση δεν τελείται εκκλησιαστικά.
Σύγχρονη θέση Εκκλησίας της Ελλάδος: Ξεκάθαρη και επανειλημμένη, δεν τελείται εξόδιος ακολουθία σε περίπτωση καύσης.Δεν είναι θέμα «συντηρητισμού».
Είναι θέμα πίστης και συνέπειας.

Konstantinos Antonakoudis