ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΜΕΝ, ΠΝΕΥΜΑΤΟΦΟΡΟΙ ΔΕ.

Άγιοι Παϊσιος, Πορφύριος,Ιάκωβος Τσαλίκης, Αμβρόσιος Λάζαρης, Δημήτριος Γκαγκαστάθης, Γαλακτία της Κρήτης, Γεώργιος Καρσλίδης, Ευμένιος Σαριδάκης, Νικόλαος Πλανάς, Ιωσήφ ησυχαστής, Ιερώνυμος Αιγίνης, Εφραίμ Αριζόνας, Μακρίνα Πορταριάς κ.ά
Κοινά τους χαρακτηριστικά :
1.Απόφοιτοι Δημοτικού και '' θεολογικά'' αγράμματοι. Πλην Πνευματοφόροι.
2. Δεν έκαναν ποτέ κηρύγματα και ακαδημαϊκές συζητήσεις. Αλλά μιλούσαν βιωματικά.
3.Σπάνια δογμάτιζαν (κυρίως για το αν ο Αδάμ είχε αφαλό ή αν ο Χριστός γελούσε).
4. Ό,τι γνωρίζουμε γι' αυτούς είναι καταγραφές και προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων με συμβουλές που τους έδιναν ή απορίες που έλυναν για λόγους ξεκάθαρα ποιμαντικής.

Υπάρχουν βέβαια και σύγχρονοι Πατέρες που μιλάνε στο youtube, αλλά και αυτοί είτε μιλούν βιωματικά, είτε μεταφέρουν βιώματα.
Ο αγιορείτης π. Νίκων, καλλιεργημένος και διανοούμενος μοναχός, είχε αναφέρει σχετικά πως αν δεν είχε γνωρίσει το βίωμα μέσα από κάποιους αγράμματους Πατέρες και παρέμενε στην διανοητική προσέγγιση του Θεού, μπορεί και να είχε πετάξει τα ράσα προ πολλού.

Στον αντίποδα, όλοι οι θεολογικά '' καταρτισμένοι'' influencers, tiktokers, συγγραφείς λογισμών, νομοδιδάσκαλοι, ψυχολόγοι κλπ που εισάγουν πλάνες και καινά δαιμόνια, με περισσή αλαζονεία και έπαρση ή κρατούν βούρδουλα, είναι ακαδημαϊκοί θεολογούντες που κάνουν πειράματα στην καμπούρα του κασίδη.
Κανένας μας δεν είναι άξιος και ικανός να δογματίζει ή να επιδιώκει να χειραγωγεί τους άλλους. Εύκολα μπορεί να καταλήξει σε έπαρση και σε πλάνη.
Το μόνο που μπορούμε να καταθέσουμε, και αυτό καλύτερα σιωπηρά, είναι το προσωπικό μας βίωμα ή το βίωμα τρίτων που μας διαμόρφωσε. Όλα τα υπόλοιπα είναι διαλογισμοί πονηροί ή διαλογισμοί εκ του πονηρού.

Karolos Nikolaou

  Αν το καλοσκεφτεί κανείς , στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά χρεωστάμε και το εξής σημαντικό. Ξεκαθάρισε με τον λόγο και την πράξη ότι αφού ο Θεός δεν προσεγγίζεται διανοητικά αλλά στο πνευματικό καρδιακό πεδίο, ολοι είναι δεκτικοί της Χάριτος και της εμπειρίας Του. Ανεξάρτητα από το μορφωτικό, βιοτικό, κοινωνικό επίπεδο. 

Αυτό ερχεται σε συγκρουση με κάποιους ''αυτοχειροτόνητους'' ακαδημαϊκούς διδασκάλους, οι οποιοι θεωρούν ότι η προσέγγιση του Θεού διακρίνεται στην θρησκεία των ελιτ (στοχασμοί, διαλεκτικές συζητήσεις, ατομικός νοησιαρχικός τρόπος προσέγγισης του Θεού, αμφισβητηση για την αμφισβήτηση ) και στην θρησκεία της πλέμπας (προσευχές και τάματα, νηστείες, θυμιατά και κόλλυβα). Μας έσωσε από βαρύ ρατσισμό . 

Αυτό τον ρατσισμό που βιώνει ο απλός πιστός στην Εκκλησία και θυμίζει την απαξίωση του Ιησού από τους Γραμματείς και Φαρισαιους• αυτους που έβλεπαν με καχυποψία τον Ιησού και την τάξη Του, τον απλό λαό τον '' επικατάρατο'' , αν είναι δυνατον, ''ως μη γινώσκοντα τον Νόμον''. 

Αυτόν τον λαό , ο οποιος αποκαλείται στεγνά και κατηγορηματικά θρησκοληπτος. Αυτή η ελεεινή λέξη '''θρησκοληψία' ''έχει αντικαταστήσει στο λεξιλόγιο του καθε σπουδαίου,έτσι ξεδιάντροπα και καταδικαστικά τις λέξεις ευλάβεια, ευσέβεια, θρησκεία, φόβο Θεού, πίστη. 

Γι' αυτό δεν τον γουσταρουν τον Παλαμά κάποιοι, ακόμα και σήμερα. 

Γιατί πήραν εργολαβία την Εκκλησια, την λατρεία της, ενα προκατασκευασμένο βιωμα και ηθος , προσαρμοσμένο κατα περίπτωση στην μόρφωση και στην θρησκεία του καθενός. Ο καθένας δηλαδή αξίζει αυτό που του αρμόζει και ειναι προαποφασισμένο από κάποιους, ανάλογα με την θέση και την κατασταση του. Θεό σε πλαισια, όρια και προϋποθέσεις.

π.Παντελεήμων Κρούσκος