Και τίποτα άλλο δεν θα έχει νόημα άλλο πια…
Κανένας δεν θα θυμάται, αν και πότε είχαμε δίκιο. Κανένας δε θα δίνει σημασία πλέον για την ομορφιά μας. Κανένας δε θα νοιάζεται για το ‘’πόσα είχαμε’’ ή για το ‘’πόσα ξέραμε’’. Κανένας δε θα λογαριάζει πια τη δύναμή μας.
Στο τέλος, μόνο μία κακία θα πάρουμε μαζί μας.
Στο τέλος, μόνο μια καλοσύνη θα πάρουμε μαζί.
Τους ανθρώπους που κάποτε κάπως, βοηθήσαμε. Τον πόνο που παρηγορήσαμε. Τα βλέμματα συμπάθειας που δώσαμε. Τις φορές που ξεσφίξαμε τα χείλη μας και τη γροθιά μας. Την υπομονή που κάναμε με ανθρώπους που μας κούραζαν. Τον χρόνο που δώσαμε σε όλους εκείνους, που χρόνο δεν τους έδινε κανένας. Τα ‘’σ’ αγαπώ’’ και τα ‘’συγγνώμη’’ που ξεστομίσαμε. Τις προσευχές που κάναμε κρυφά για ανθρώπους που ποτέ τους δεν το μάθανε. Τα ‘’δόξα τω Θεώ’’ τα οποία μουρμουρίσαμε στα πιο βαθιά σκοτάδια…
Στο τέλος, μόνο μια καλοσύνη θα πάρουμε μαζί μας.
Καθένας μας, στο τέλος, παίρνει μαζί του, μόνο αυτά τα δυο…
Κακίες και καλοσύνες…Διάλεξε πως θες να ζήσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου