"Εγώ ο ελάχιστος, ουδέποτε σκέφθηκα πως θα αξιωθώ του βαθμού της αρχιεροσύνης...".

  Κάποτε ένας αρχιμανδρίτης κοιμήθηκε. Η Εκκλησία όρισε έναν άλλον αρχιμανδρίτη να είναι εκεί όταν η αστυνομία θα πήγαινε να καταγράψει τα πράγματα στο σπίτι του ώστε να τα παραλάβουν οι συγγενείς του. Πράγματι, πήγε εκεί, μπήκαν στο σπίτι και άρχισαν την καταγραφή. 

 Σε ένα από τα δωμάτια βρήκαν πάνω από δέκα αρχιερατικές στολές, μίτρες και ράβδους. Ελέγχοντας το γραφείο του, έσπασαν ένα συρτάρι που ήταν κλειδωμένο και βρήκαν ακόμα και ενθρονιστήριο λόγο. Ξεκινούσε κάπως έτσι: "Εγώ ο ελάχιστος, ουδέποτε σκέφθηκα πως θα αξιωθώ του βαθμού της αρχιεροσύνης...". "Βλέπεις;", μου είπε ο αρχιμανδρίτης που είχε οριστεί ως παρατηρητής στη καταγραφή, "γινόμαστε ρεζίλι μόνοι μας". 

 Αν ακούτε κάποιον στην Εκκλησία να σας λέει ότι δεν ήξερε ή δεν περίμενε το Α ή το Β αξίωμα είναι πολύ πιθανό ότι όχι μόνο το ήθελε αλλά και ότι κίνησε τον ουρανό και τη γη για να το πετύχει! Και αυτό δεν θα ήταν τόσο κακό από μόνο του.

 Αλλά αυτή η νοοτροπία, γεννά συμπεριφορές προβληματικές όπου όλα γίνονται για την ανάδειξη του "ελάχιστου και ταπεινού" που δεν ήθελε τα αξιώματα και που δεν τα περίμενε. Αυτό είναι ένα μόνο επεισόδιο από το θέατρο του παραλόγου που ζούμε "εντός των τειχών" της εκκλησιαστικής πραγματικότητας...

https://tragoudiglarou.blogspot.com/.../blog-post_319.html