ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Το κεντρί του θανάτου

Ο κόσμος αυτός, ό ορατός άπό τους βασιλείς μέχρι τους φτωχούς, βρίσκεται σε αναταραχή, σε ακαταστασία και διαμάχη καί κανένας από αυτούς δε γνωρίζει την αιτία, δηλαδή αυτό το ίδιο το κακό πού φανερώνεται, αυτό πού μπήκε μέσα μας εξ αιτίας της παρακοής του Αδάμ, δηλαδή «το κεντρί του θανάτου».

 Διότι ή αμαρτία πού μπήκε μέσα μας καί πού είναι κάποια λογική δύναμη καί ουσία του σατανά, έσπειρε όλα τα κακά, επειδή ενεργεί κρυφά μέσα στον εσωτερικό άνθρωπο καί στο νου καί ενεργεί δια των λογισμών.

Δε γνωρίζουν όμως οι άνθρωποι, ότι τα κάνουν όλα αυτά οδηγούμενοι από κάποια εχθρική δύναμη, αλλά νομίζουν ότι όλα αυτά είναι φυσικά καί ότι τα πράττουν με τη δική τους απόφαση.

 Οσοι όμως έχουν την ειρήνη του Χριστού μέσα στο νου τους καί το φωτισμόΤου,γνωρίζουν από που παρακινούνται αυτά.

Διότι υποφέρει ό κόσμος από το πάθος της κακίας καί δεν το γνωρίζει.

ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ
"Λόγος εις την άγιαν του Χρίστου Αναστασιν''

Ιστολογίων ενδιαφέροντα αναγνώσματα(5-6/12-6 2010)

Από το ημερολόγιο ενός αγέννητου παιδιού
Το ''πετσόκομα'' της ελληνικής ιστορίας
Μια βαθύτερη κριτική της τηλεόρασης
Συγχρονο θαύμα του Αγ.Γερμανού μέσω του π.Σεραφείμ Ρόουζ
Η ιστορία υπενθυμίζει την μπαμπεσιά των παπικώνl
Οι οικουμενιστές μιλούν τώρα για ''πατερικό φονταμελισμό''
Η άδεια αγία λαβίδα
Περί πολυτελών αμφίων των ιερέων
Ο π.Ισίδωρος και η πλάση
Δύναμη θέλησης
Κυριακή Αγιορειτών Πατέρων.Οι άγιοι και οι μαθητές τους στο πέρασμα των αιώνων
Μπαμπά μ'αγαπάς;
Συγχρονες μαρτυρίες ορθοδοξίας στην Τουρκία
Synaxis-of-saints-of-north-america
Ικεσία του π.Ευσεβίου Βίττη προς τον Εσταυρωμένο
Ο Άγιος Παναγής-Παίσιος Μπασιάς(1801-7 Ιουνίου 1888)
Μαρτυρίες ανθρώπων για τον Άγ.Λουκά Συμφερουπόλεως
Το δυσκολότερο έργο του ανθρώπου:Η αγάπη στην πράξη
Μαρία Σωτηρίου-Ας τολμήσουμε!
Να κηδεύονται οι αυτοκτονούντες;
Ο Αινσταιν και η πίστη στο Θεό
Ο π.Παίσιος και τα παιδιά με σύνδρομο Down
Ολοήμερες... μεγαλοστομίες
Μην το φας!
Ο Άγ.Μητροφάνης ο Κινέζος και οι συν αυτω΄

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

ΤΟ ΘΑΥΜΑ,ΤΗΕ ΜIRACLE(ЧУДО).Μια ρωσικη ταινία βασισμένη σ'ένα θαύμα που συγκλόνισε την Σοβ.Ενωση του 1956

Προκειται για την ταινία Το Θαύμα,(Miracle),(ЧУДО)του Αlexander Proshkin η οποία βραβεύτηκε στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ της Μόσχας με το ειδικό βραβείο.Βασίζεται σ'ένα αληθινό γεγονός ,σ΄ένα θαύμα που συγκλόνισε την πόλη Σαμάρα της Σοβιετικής Ένωσης το 1956!


Ένα αληθινό γεγονός που συντάραξε και έφερε σε μετάνοια εκατοντάδες ανθρώπους στην πόλη Κουιμπίσεβ (σημερινή Σαμάρα) της Σοβιετικής Ρωσίας το έτος 1956


Στην πόλη Κουιμπίσεβ ζούσε μία οικογένεια: η ευσεβής μητέρα και η κόρη της Ζωή. Το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς (31 Δεκεμβρίου) του 1956 η Ζωή προσκάλεσε επτά φίλες της και άλλους τόσους νεαρούς σε δείπνο και χορό. Τότε ήταν η νηστεία των Χριστουγέννων(1) και η μητέρα παρακάλεσε την Ζωή να μην προγραμματίσει μια εσπερίδα με χορούς και φαγητό , αλλά η κόρη επέμενε στο δικό της. Εκείνο το βράδυ η μητέρα πήγε στην Εκκλησία να προσευχηθεί.

Μαζεύτηκαν οι καλεσμένοι , αλλά ο αρραβωνιαστικός της Ζωής δεν είχε έρθει ακόμη. Το όνομα του ήταν Νικόλαος. Οι κοπέλες και τα αγόρια χωρίσθηκαν σε ζευγάρια και άρχισαν το χορό. Η Ζωή έμεινε μόνη της. Από αμηχανία χωρίς να πολυσκεφθεί , κατέβασε την εικόνα του αγίου Νικολάου του Θαυματουργού από τον τοίχο και είπε: «Θα πάρω αυτόν τον Νικόλα και θα πάω να χορέψω μαζί του», χωρίς να δίνει σημασία εν τω μεταξύ στις φίλες της, οι οποίες την συμβούλευσαν να μη κάνει αυτήν την βλάσφημη ενέργεια, αλλά η Ζωή απάντησε με θράσος: «Αν υπάρχει Θεός, ας με τιμωρήσει!»

Άρχισε να χορεύει , έκανε δύο γύρους , οπότε ξαφνικά μέσα στο δωμάτιο γίνεται ένας φοβερός θόρυβος, ανεμοστρόβιλος, και έλαμψε φως εκτυφλωτικό σαν αστραπή.


Η διασκέδαση γύρισε σε φρίκη και τρόμο. Όλοι έφευγαν φοβισμένοι από το δωμάτιο. Μόνο η Ζωή στεκόταν ακίνητη, με την εικόνα του Αγίου κολλημένη στο στήθος , απολιθωμένη και παγωμένη σαν μάρμαρο. Οι γιατροί , που γρήγορα κατέφθασαν , δεν μπόρεσαν να την συνεφέρουν με τις προσπάθειες τους. Οι βελόνες των ενέσεων , που ήθελαν να της κάνουν , στράβωναν και έσπαζαν καθώς κτυπούσαν πάνω στο μαρμαρωμένο κορμί της! Θέλησαν να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο, αλά δεν μπόρεσαν να την μετακινήσουν από την θέση της. Τα πόδια της λές και ήσαν καρφωμένα στο πάτωμα. Αλλά , η καρδιά χτυπούσε! Η Ζωή ήταν ζωντανή . δεν μπορούσε όμως πλέον να φάει ούτε να πιεί…

Όταν η μητέρα της γύρισε και είδε τι συνέβη, έπεσε αναίσθητη και την μετέφεραν στο νοσοκομείο , από το οποίο βγήκε σε μερικές ημέρες. Η πίστη της στην ευσπλαχνία του Θεού και οι θερμές μητρικές της προσευχές για συχώρηση της δύστυχης, ανανέωσαν , με τη Χάρι του Θεού , τις ζωτικές της δυνάμεις.

Η Ζωή ήλθε σε συναίσθηση και με δάκρυα ζητούσε συγχώρηση και βοήθεια.

Τις πρώτες ημέρες το σπίτι της ζωής ήταν κυκλωμένο από πλήθος κόσμου, πιστοί που ήρθαν ή ακόμη και που βάδισαν από μακριά, περίεργοι , γιατροί , και πνευματικά πρόσωπα. Αλλά, γρήγορα, κατ’ εντολή των αρχών, το σπίτι έκλεισε για τους επισκέπτες. Δύο αστυνομικοί φύλαγαν σκοπιά εναλλάξ ανά οκτάωρο. Κάποιοι από τους φύλακες που ήσαν ακόμη νέοι(28-30) άσπρισαν από την φρίκη ακούγοντας κάθε νύχτα τη Ζωή να βγάζει τρομακτικές κραυγές.

Νύχτες και νύχτες δίπλα της προσευχόταν η μητέρα.


-Μαμά, προσευχήσου! Προσευχήσου, γιατί χάνομαι για τις αμαρτίες μου! Προσευχήσου! Φώναζε η Ζωή.

Για όλα όσα συνέβησαν ενημέρωσαν και τον Πατριάρχη και τον παρεκάλεσαν να ευχηθεί υπέρ της αναρρώσεως της Ζωής. Ο Πατριάρχης απάντησε

Εκείνος που την τιμώρησε εκείνος και θα την ελεήσει!

Μεταξύ των προσώπων που επετράπη στο εξής να επισκεφθούν τη Ζωή ήσαν:

1 Εγνωσμένου κύρους καθηγητής της ιατρικής που κατέφθασε από την Μόσχα. Αυτός βεβαίωσε ότι η καρδιά δεν σταμάτησε να χτυπά.

2. Ιερείς, τους οποίους προσκάλεσε η μητέρα της για να πάρουν από τα χέρια της Ζωής τον άγιο Νικόλαο. Αλλά ούτε εκείνοι μπόρεσαν να ξεκολλήσουν την εικόνα από τα απολιθωμένα χέρια της ζωής.

3. Ο ιερομόναχος Σεραφείμ από την έρημο του Γκλίνσκ, ο οποίος ήρθε στο Κουιμπίσεβ για την εορτή των Χριστουγέννων και τέλεσε αγιασμό και άγιασε την εικόνα. Κατόπιν είπε: «Τώρα πρέπει να περιμένουμε κάποιο σημείο το Πάσχα! Αν δεν γίνει τίποτε , σημαίνει ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου!», δείχνοντας με τα λόγια αυτά την βαθειά του πίστη σ’ ένα θαύμα.

4. Ο Μητροπολίτης Νικόλαος , ο ποίος επίσης διάβασε παράκληση και είπε: «νέο θαύμα να περιμένουμε το Πάσχα», επαναλαμβάνοντας τον λόγο του ευσεβούς ιερομόναχου.

Τις παραμονές της εορτής του Ευαγγελισμού (που εκείνη τη χρονιά έπεσε το Σάββατο της τρίτης εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής) πλησίασε προς τους φύλακες της Ζωής ένα καλοσυνάτος Γέροντας και τους παρεκάλεσε να του επιτρέψουν να ιδεί την Ζωή. Αλλά οι φύλακες αστυνομικοί αρνήθηκαν να του επιτρέψουν. Ήρθε ο Γέροντας και την επόμενη ημέρα, αλλά πάλι οι επόμενοι φύλακες δεν τον άφησαν. Την Τρίτη φορά ,ανήμερα του Ευαγγελισμού , οι φύλακες τον άφησαν. Η φρουρά τον άκουσε πόσο εύσπλαχνα μίλησε στην Ζωή μπαίνοντας: «Λοιπόν , κουράστηκες από την ορθοστασία;»

Πέρσς λίγη ώρα και, όταν οι φρουροί θέλησαν να βγάλουν έξω τον Γέροντα, αυτός δεν ήταν μέσα στο δωμάτιο…

Όλοι ήσαν βέβαιοι ότι εκείνος ήταν ο ίδιο ο άγιος Νικόλαος. Έτσι η ζωή έμεινε όρθια 4 μήνες (128 μέρες), μέχρι το Πάσχα ακριβώς, που εκείνη τη χρονιά έπεσε 23 Απριλίου (6 Μαΐου με το νέο ημερολόγιο).

Τη νύχτα της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Χριστού η Ζωή άρχισε να φωνάζει ιδιαίτερα δυνατά:


-Προσεύχεσθε!

Οι νυχτερινοί φύλακες ανατρίχιασαν και άρχισαν να την ρωτούν: «Γιατί φωνάζεις τόσο φοβερά;»

Ακολούθησε η απάντηση:

-Φοβερό ! Καίγεται η γή! Προσεύχεσθε! Όλος ο κόσμος χάνεται για τις αμαρτίες του, προσεύχεσθε!

Από εκείνη τη στιγμή η Ζωή αναζωογονήθηκε, οι μύς άρχισαν να μαλακώνουν , να ζωντανεύουν. Τελικά την έβαλαν στο στρώμα, αλλά εκείνη συνέχισε να φωνάζει και να καλεί όλου σε προσευχή για τον κόσμο που χάνεται για τις αμαρτίες, για την γη που καίγεται για τις ανομίες της.

-Πως έμεινες ζωντανή μέχρι τώρα; Ποιος σε έτρεφε; την ρώτησαν

-Περιστέρια, περιστέρια με έτρεφαν, ήταν η απάντηση . Από αυτό έγινε φανερό ότι έλαβε έλεος και συγχώρηση από την Δεξιά του Κυρίου Παντοκράτορος. Ο Κύριος συγχώρησε τις αμαρτίες της Ζωή, με την παρουσία του αγίου Νικολάου του Θαυματουργού , και λόγο των μεγάλων βασάνων της και της ορθοστασίας κατά την διάρκεια των 128 ημερών.

Όλα αυτά τα γεγονότα συνετάραξαν τους κατοίκους του Κουιμπίσεβ και των περιχώρων. Πολλοί άνθρωποι βλέποντας τα θαύματα, ακούγοντας τα ουρλιαχτά και τις παρακλήσεις της να προσευχόμαστε για τους ανθρώπους που χάνονται εξ αιτίας των αμαρτιών τους, ξαναβρήκαν την πίστη τους στον Θεό. Γύρισαν στην Εκκλησία με μετάνοια. Όσοι δεν φορούσαν σταυρό , άρχισαν να φορούν κατά την εποχή εκείνη που μόνο γι’ αυτό ήταν δυνατόν να πληρώσουν με τη ζωή τους. Η επιστροφή ήταν τόσο μαζική ώστε δεν έφθασαν τα σταυρουδάκια τν εκκλησιών για όλους όσους ζητούσαν.


Με φόβο και δάκρυα ζητούσε ο λαός συγχώρεση των αμαρτιών , επαναλαμβάνοντας τα λόγια της Ζωής: «Φοβερό, η γη καίγεται, χανόμαστε για τις αμαρτίες μας! Προσεύχεσθε! Οι άνθρωποι χάνονται για τις ανομίες τους!».

Την τρίτη ημέρα του Πάσχα η Ζωή έφυγε για τον Κύριο , αφού διήνυσε τον δύσκολο δρόμο της ορθοστασίας των 128 ημερών μπροστά στο πρόσωπο του Κυρίου για την συγχώρεση όλων των αμαρτιών της. Το άγιον Πνεύμα την διατηρούσε στη ζωή όλες αυτές τις ημέρες για να αναστήσει την ψυχή της από τον θάνατο της αμαρτίας, ώστε στην μέλλουσα αιώνια ημέρα να την αναστήσει εν σώματι για την ζωή την αιώνιο. Όπως, άλλωστε το λέει και το ίδιο το όνομά της: Ζωή.

Σχόλιο (του ρωσικού πρωτοτύπου): Στον σοβιετικό τύπο εκείνης της εποχής είχε επίσης σχολιαστεί η περίπτωση της Ζωή. Απαντώντας στα γράμματα που έφθαναν στην διεύθυνση διάσημης εφημερίδος, ένας αλαζονικός επιστήμων υποστήριξε ότι το γεγονός με την Ζωή πράγματι δεν είναι φανταστικό, αλλά εν τούτοις δήλωσε ότι είναι μια μορφή ακαμψίας άγνωστη ακόμη στην επιστήμη. Είναι προφανής η αναλήθεια μιάς τέτοιας υπόθεσης, διότι: 
Πρώτον, στην ακαμψία δεν υπάρχει τέτοια πετρώδης σκλήρυνσή του δέρματος, ώστε οι γιατροί να μη μπορούν να κάνουν ένεση στον άρρωστο. 

Δεύτερον , μπορεί ένας τέτοιος άρρωστος να μεταφερθεί από τόπο σε τόπο, ενώ η Ζωή δεν μπορούσαν να την μετακινήσουν· αυτή στεκόταν όρθια και μάλιστα τόσο πολύ που οι συνήθεις άνθρωποι δεν μπορούν να σταθούν.

 Τρίτον , η αρρώστια καθ’ εαυτή δεν επιστρέφει τον άνθρωπο στον Θεό και δεν φέρει αποκαλύψεις από τον ουρανό, ενώ στην περίπτωση της Ζωή όχι μόνο χιλιάδες άνθρωποι ξαναβρήκαν την πίστη τους στον Θεό, αλλά φανέρωσαν την πίστη τους έμπρακτα, δηλαδή βαπτίστηκαν και έζησαν ηθικά. Όχι μόνο πίστεψαν ότι υπάρχει Θεό, αλά και έγιναν Χριστιανοί. Απ’ αυτόν είναι φανερό ότι δεν επρόκειτο για απλή ασθένεια, αλλά για κάποια θεϊκή οικονομία. Αυτός έμπρακτα στερεώνει την πίστη, για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες και από τη τιμωρία γι’ αυτές.


(1.)Στη Ρωσία οι εορτές ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο. Η νηστεία των Χριστουγέννων διαρκεί από τις 28 Νοεμβρίου μέχρι 6 Ιανουαρίου του επόμενου έτους.


(από το περιοδικό ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, τεύχος 21 του 1996, της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους).


Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

Λόγος του Αρχιεπισκόπου Κριμαίας Αγ.Λουκά εις την Κυριακή πάντων των εν τη Ρωσία διαλαμψάντων αγίων(Β Ματθαίου)

...Είναι αυτοί για τους οποίους ό ίδιος ό Κύριος Ιησούς Χριστός είπε, ότι είναι το φως του κόσμου. Είναι αυτοί στους οποίους έδωσε την εντολή: «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ϊδωσιν υμών τα καλά έργα καί δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ούρανοΐς» (Μτ. 5, 16). Είναι αυτοί, για τους όποιους ό απόστολος Πέτρος είπε στην πρώτη καθολική επιστολή του: «Ύμεΐς δε γένος έκλεκτόν, βασίλειον ίεράτευμα, έθνος άγιον, λαός εις περιποίησιν, όπως τάς άρετάς έξαγγείλητε τον εκ σκότους υμάς καλέσαντος εις το Θαυμαστόν αύτοΰ φως» (Α' Πετ. 2, 9). Είναι οι άγιοι της Ρωσίας, αυτοί, τους οποίους γνωρίζουμε από τα συναξάρια καί άλλοι, τους οποίους γνωρίζει μόνο ό Καρδιογνώστης Θεός. "Οπως τα άστρα του ουρανού, μικρά καί μεγάλα, έτσι έλαμψαν καί λάμπουν μέχρι σήμερα καί οί μεγάλοι πνευματικοί φωστήρες, οι φορείς του φωτός του Χρίστου, πού δόξαζαν το Θεό στα σπήλαια του Κιέβου, στην Λαύρα της Αγίας Τριάδος, του οσίου Σεργίου του Ραντονέζ καί στη Λαύρα του Ποτσάγεφ.
Το φως του Χρίστου έλαμψε καί στα μακρινά νησιά Σολοβκί στη Λευκή θάλασσα. Σάν τους μεγάλους ουράνιους φωστήρες έλαμψαν οί ίσαπόστολοι Βλαδίμηρος καί "Ολγα, πού φώτισαν τη Ρωσία με το φως του Χρίστου, και μεγάλοι Ιεράρχες καί θαυματουργοί, οί μητροπολίτες Μόσχας, ό Πέτρος, ό Άλέξιος, ό Ίωνάς, ό Φίλιππος καί ό Ερμογένης. Λάμπουν με το θείο φως καί οί μεγάλοι άγιοι, οί όσιοι Αντώνιος καί Θεοδόσιος του Κιέβου, οί όσιοι Σέργιος του Ραντονέζ καί Σεραφείμ του Σαρώφ,


Κατά το μεσαίωνα στο βόρειο μέρος της Ρωσίας άσκήτευαν πολλοί όσιοι πατέρες καί τα μέρη εκείνα γίνονταν εστίες, οί όποιες μεταλαμπάδευαν το φως του Χρίστου σ' ολόκληρη τη χώρα. Αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό ιδιαίτερα σ' εκείνα τα χρόνια, κατάτα όποια ή Ρωσία βρισκόταν υπό ταταρικό ζυγό. Τότε ή προσευχή των οσίων ενίσχυε τους προγόνους μας πού βασανίζονταν από τους Τατάρους. Ό λαός της Ρωσίας πού ξεχωρίζει για την απλότητα της καρδίας, πού διψά το φως καί την αλήθεια του Χρίστου, από όλα τα μέρη της χώρας, ακόμα καί από τα πιο μακρινά, πού απείχαν χιλιάδες βέρστια, πήγαινε προσκύνημα στα μεγάλα μοναστήρια καί ιδιαίτερα στο Κίεβο, για να αναπνεύσει τον άγιο αέρα των σπηλαίων, τα όποια καί μέχρι σήμερα εκπέμπουν το άσβηστο φως της καρδίας των πολλών δικαίων, πού όλη τη ζωή τους αφιέρωσαν στο Θεό.
Δεν μπορώ να αποσιωπήσω ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα πού ξεχωρίζει την ρωσική ευσέβεια καί πού το έκαναν φανερό οι μεγάλοι εκείνοι άνθρωποι, οι όποιοι σήκωσαν τον βαρύτερο άπ' όλους σταυρό της δια Χριστόν σαλότητος. Δώδεκα ονόματα των δια Χριστόν σαλών βρίσκουμε στα συναξάρια της Ρωσικής Εκκλησίας καί δύο ή τρία στα συναξάρια της Ελληνικής Εκκλησίας. Ή Ρωμαιοκαθολική «εκκλησία» δε γνωρίζει ούτε έναν τέτοιο άγιο.



Με προορατικότητα καί θαύματα επιβεβαίωσε ό Θεός την αγιότητα των δια Χριστόν σαλών. "Ολος ό ορθόδοξος λαός της Ρωσίας τιμά πολύ αυτούς τους μάρτυρες καί θαυματουργούς, τον Βασίλειο καί τον Ιωάννη της Μόσχας, τον Προκόπιο του Ούστούγκ καί όλους τους άλλους δια Χριστόν σαλούς της Ρωσικής Εκκλησίας.


Στό μεγάλο νέφος των μαρτύρων του Χρίστου προστέθηκαν καί τα ονόματα των δώδεκα Ρώσων μαρτύρων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν ό άγιος Μιχαήλ, ό ηγεμόνας της πόλης Τσερνίγκοβ, ό βογιάρος του ό άγιος Θεόδωρος και ό άγιος Ρωμανός, ό ηγεμόνας του Ραζάν, οί όποιοι μαρτύρησαν στην Ταταρική Όρδή, άφοΰ αρνήθηκαν να αλλάξουν την πίστη τους καί να γίνουν μουσουλμάνοι. Επίσης γνωστοί είναι καί οί τρεις μάρτυρες της Βίλνα, ό Αντώνιος, ό Ιωάννης καί ό Ευστράτιος.



Είναι δύσκολο για μας τους σημερινούς χριστιανούς να κρατηθούμε καί να αντιστεκόμαστε στους ισχυρούς ανέμους της αθεΐας. "Ομως ό Πολυέλεος Κύριος μας ενθαρρύνει με το παράδειγμα των πολλών αγίων προγόνων μας καί ό άγιος απόστολος Παύλος μας το διδάσκει, λέγοντας: «Μνημονεύετε των ηγουμένων υμών, οϊτινες έλάλησαν όμΐν τον λόγον του Θεού, ων άναθεωροΰντες την εκβασιν της αναστροφής μιμεΐσθε την πίστιν» (Έβρ. 13, 7).


"Ας δοξολογήσουμε καί ας ευχαριστήσουμε με δλη την καρδιά μας τον Τριαδικό μας Θεό, ό Όποιος φώτισε τη Ρωσία με το αληθινό Του φως, το όποιο δεν μπορεί να σβήσει ακόμα καί το πιο πηχτό σκοτάδι. Αμήν.

πηγή''Αρχιεπισκόπου Λουκά-Λόγοι και ομιλίες''εκδ.Ορθόδοξος Κυψέλη

Κυριακή 6 Ιουνίου 2010

ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΡΩΣΟΣ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΗΚΕ ΙΕΡΕΑΣ!

Ο διάσημος Ρώσος εξερευνητής Fiodor Konyukhov παραιτήθηκε από τις εξερευνήσεις και τα παγκόσμια ρεκόρ για να γίνει Ορθοδοξος ιερέας,αναφέρει το Ουκρανικό UNIAN.

Είναι ένας ατρόμητος εξερευνητής.Έφτασε 3 φορές στο Βόρειο Πόλο,στον Νότιο Πόλο,ενώ έχει ανεβεί και στο Έβερεστ.Έχει καταρρίψει παγκόσμια ρεκόρ διασχίζοντας τον Ατλαντικό Ωκεανό σε 46 ημέρες σε μια βάρκα με κουπιά,ενω έχει διασχίσει την Γροιλανδία σε 22 ώρες πάνω σ'ένα έλκηθρο με σκύλους.Επίσης έχει κάνει πολλές φορές τον γύρω του κόσμου με γιώτ!
Ξεκίνησε τις εξερευνήσεις του στα 15 του χρόνια όταν διέσχισε τη θάλασσα του Azov με μία βάρκα.Έχει γράψει πολλά βιβλία και έχει ζωγραφίσει πολλούς πίνακες κατά τα ταξίδια του
Όταν ρωτήθηκε γιατί ρισκάρει τόσο πολύ, απάντησε''Ο πόνος είναι ο μόνος δρόμος για να δεις το Θεό''
Κάτι σοβαρό συνέβη για να πάρει την απόφαση: ''Πολλοί οι πειρασμοί,νοιώθω την ανάγκη να προσευχηθώ περισσότερο''είπε ο Konyukhov.
Eίπε ότι πήρε αυτήν την απόφαση κατά το τελευταίο του ταξίδι στην Ανταρκτική και ότι τώρα θα προσευχεται για όσους ταξιδεύουν.Δεν είπε για ποιόν λόγο έκανε αυτήν την δραστική αλλαγή στη ζωή του
''Εργάστηκα για τη δόξα των ανθρώπων και για τη δική μου δόξα,ενώ τώρα θέλω να εργαστώ για το Θεό και την εκκλησία''είπε επίσης για να συμπληρώσει:
''Δεν υπάρχει μοναξιά σ'αυτόν τον κόσμο.Στον ωκεανό σε συντροφεύουν οι φάλαινες και τα δελφίνια,τα πουλιά πετούν στον ουρανό,ενω στον Πόλο συναντάς τις αρκούδες και τις φώκιες.Είμαι σίγουρος ότι ο Θεός και οι άγιοι είναι κάπου εκεί γύρω όταν προσεύχεσαι.Κανείς δε μπορεί να σε βοηθήσει στον απέραντο ωκεανό εκτός απ'αυτούς.
Με τη γυναίκα του και το παιδί του

Ο Konyukhov.59 ετών,νωρίτερα είχε στείλει επιστολή στον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο με την οποία ζητούσε να γίνει ιερέας.Ο πατριάρχης του απάντησε τον περασμένο Απρίλιο και του είπε να διαλέξει επαρχία.
Εκείνος διάλεξε την επαρχία Zaporizhia της Ουκρανίας,τον τόπο δηλαδή που γεννήθηκε το 1951.

μετάφραση http://proskynitis.blogspot.gr/

πηγή κειμένου-www.en.rian.ru
πηγή φώτο-www.pravmir.ru

Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010

Γέροντας Λαυρέντιος Σόβρε ή ένα μάθημα περί ταπεινοφροσύνης

Ο γέροντας(Λαυρέντιος) επιθυμούσε την ταπεινοφροσύνη με όλη του την ψυχή και επιθυμούσε να τη δει ανθίζοντας και στις καρδιές των υποτακτικών του. Θυμάμαι μια φορά που πήγα στο κελί του και χτύπησα την πόρτα:

• Ποιος είναι;
• Ο π. Μύρων
• Ποιος Μύρων;
Έαν δεν πρόσθετες και τη λέξη ο ¨αμαρτωλός¨ δύσκολα ανοίγε. Το έκανε για να καταλάβω την πραγματική κατάσταση της ψυχής μου.

Αφού έμπαινα πρώτα ταπεινωνόταν ο γέροντας ζητώντας μου να τον ευλογήσω.
• Ευλογείτε π Μύρωνα. Είμαι γεμάτος τεμπελιά. Εσύ είσαι τεμπέλης;
• Είμαι γέροντα
• Δε νομίζω. Εγώ πιστεύω ότι είσαι λίγο.
• Όχι γέροντα, είμαι πολύ τεμπέλης.
• Παιδί μου, να θυμάσαι ότι αυτός που ταπεινώνεται βρίσκει παντού ανάπαυση.

Αυτή η συνήθεια του να θεωρεί τον εαυτό του τεμπέλη, αμαρτωλό κ.α. και να μου ζητάει να τον ευλογήσω, πράγμα που δεν μου ανήκει, μου έδινε να καταλάβω ότι ο γέροντας έψαχνε με οποιοδήποτε τρόπο να μάθουμε ότι ο μόνος δρόμος να γνωρίσουμε πραγματικά τον εαυτό μας είναι να αναγνωρίσουμε με ειλικρίνεια τις αδυναμίες μας.

Έλεγε ο γέροντας: ¨ Η ταπεινοφροσύνη καίει το διάβολο¨.

Όταν εμείς  μαλώναμε με κάποιον μας έλεγε:¨ Πείτε μόνο: Συγχώρεσέ με. Τίποτα περισσότερο. Μη προσπαθείτε να αθωωθείτε.Να λέτε μόνο: ¨ Έκανα λάθος,συγχώρεσέ με¨.Ότι περισσότερο ειπωθεί είναι από το διάβολο. Ο γέροντας είχε καταλάβει ότι το να προσπαθείς ν’ αυτοδικαιωθείς προδίδει ότι έχεις στην ψυχή σου κάποιους λογισμούς καλής γνώμης για το εαυτό σου, τους οποίους ονόμαζε υψώσεις του νου και έτσι προσπαθούσε να μας κάνει να καταλάβουμε ότι πρέπει να επωμισθούμε όλες τις κατηγορίες, για να έχουμε ειρήνη στην ψυχή μας, αλλά και να υπάρχει ειρήνη μεταξύ ημών και εκείνου που μας κατηγόρησε. Ο γέροντας όχι μόνο μας έδινε συμβουλές πώς να γίνουμε ταπεινοί, αλλά έψαχνε να βρει σε κάθε συζήτηση εάν εμείς αφομοιώσαμε τις συμβουλές του. Θυμάμαι μια φορά με ρώτησε.
• Είσαι άξιος να κοινωνήσεις;
• Όχι και πολύ.
• Δε λέμε όχι και πολύ, αλλά δεν είμαι άξιος ότι και να κάνω.

Ο γέροντας ήταν πολύ προσεχτικός στο τι λέγαμε. Ζύγιζε τα λόγια μας για να δει προς τα πού κλίνει ο λόγος μας προς τον αυτοεγκωμιασμό ή προς το να μέμφουμε τον εαυτό μας. Μια άλλη φορά που ήταν στην εκκλησία με άκουσε να ψάλω δυνατά και μου είπε: ¨Παιδί μου, παρά να ψάλλεις με υπερηφάνεια, καλύτερα να μη ψάλεις καθόλου».
Ο γέροντας Λαυρέντιος Σόβρε

Αλλά και τους λαϊκούς που ερχόταν στο μοναστήρι τους δοκίμαζε για να δει εάν έχουν ταπεινό λογισμό, ο οποίος είναι η αρχή της μετάνοιας. Όταν ερχόταν κάποιος εγκωμίαζε: « Θα θέλατε να γίνετε δήμαρχος; Έχετε και το παρουσιαστικό και την πείρα» Ο γέροντας ήξερε ότι μια από τις επιθυμίες του σύγχρονου ανθρώπου είναι τα υψηλά αξιώματα, για να έχει δύναμη και χρήματα. Θυμάμαι είχε έρθει κάποιος και ο γέροντας του είπε.
• Α, ο κύριος Δήμαρχος
• Δεν είμαι δήμαρχος πάτερ …
• Αλλά θα ήθελες να είσαι. Ξέρεις έχεις το παρουσιαστικό και την πείρα.
• Θα ήθελα…
• Βρε, δε σε σώζει το αξίωμα. Όσο πιο μεγάλο αξίωμα τόσο πιο μεγάλος κίνδυνος μπροστά στο Θεό να κάνεις λάθος. Ευχαρίστησε το Θεό για ότι έχεις και λέγε: «Γεννηθήτω το θέλημά Σου»
Πράγματι, πολλοί από υπερηφάνεια έβλεπαν τον εαυτό τους άξιο για μεγάλα αξιώματα και ο γέροντας Λαυρέντιος τους μάθαινε την ταπείνωση.

Άλλες φορές δοκίμαζε εμάς τους μοναχούς, λέγοντάς μας:
«Ο π. Μύρων όταν προσεύχεται βλέπω από εδώ να βγαίνει από το κελί του μια στήλη φωτιάς προς τον ουρανό και λέω μέσα μου: Ω προσεύχεται ο π. Μύρων. Πάτερ είστε γεμάτος αρετές, δώστε μου κι εμένα».
Εμείς, εάν δε γνωρίζαμε το σκοπό του θα λέγαμε ότι είναι κάποιες κοινοτοπίες, αλλά ο γέροντας το έκανε για να δει εάν θεωρούμε την επιτίμηση ως έπαινο και τον έπαινο ως επιτίμηση.

Στη μοναχική μου κουρά μου είπε:
«Κάποτε ένας αδελφός διάβασε στις Πράξεις των Αποστόλων ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι νεκρός για τον κόσμο και δεν το καταλάβαινε. Τότε πήγε στο Μ. Αντώνιο και τον ρώτησε. Ο Άγιος έστειλε τον αδελφό σ’ ένα κοιμητήριο για να εγκωμιάζει τους νεκρούς από το πρωί έως το βράδυ και έπειτα του είπε να γυρίσει στο κελί του. Ο αδελφός το έκανε. Τη δεύτερη ημέρα ο Μ. Αντώνιος τον έστειλε να επιπλήξει τους νεκρούς. Κάνοντας το κι αυτό ο δόκιμος επέστρεψε στο κελί του και ο Άγιος του είπε: «Όταν εγκωμίασες τους νεκρούς σου απάντησαν; Όχι. Κι όταν τους επέπληξες;
Ο αδελφός του απάντησε πάλι όχι. Έτσι να είσαι κι εσύ σαν τους νεκρούς. Όταν σ’ εγκωμιάζει κάποιος να μην περηφανεύεσαι και όταν σ’ επιπλήττει να μην ταράσσεσαι. Τότε θα είσαι νεκρός για τον κόσμο.
μετάφραση-www.proskynitis.blogspot.com
πηγή-περιοδικό Lumea Monahilor

Ιστολογίων ενδιαφέροντα αναγνώσματα(31-5/4-6 2010)

Μαρτυρία θαυμαστή αγιορείτη περί π.Τύχωνα
Ο σουλτάνος που αγάπησε τον πατριάρχη
Πρωινό για μια 5μελή οικογένεια φιδιών
Ιερομάρτυς Νέστωρ ο Ρώσος
Απάτες και Υπατία
π.Πλακίδας Desseile
Ορθόδοξη αντιμετώπιση της κατάθλιψης
Διαφθορά ως το κόκκαλο-Αγιότητα μέχρι τα βαθη της καρδιάς μας.Η αισιοδοξία του νέου Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς
Ο Άγιος Νεομάρτυς Δημήτριος(2 Ιουνίου)
Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ(100 συγκλονιστικές φωτογραφίες)
Όμηροι του διαβόλου
Πορευθέντες μαθητεύσατε(π.Κοσμάς Γρηγοριάτης)
Ανώνυμο αφρικανόπουλο στην Ουγκάντα,νεομάρτυρας της Ορθοδοξίας
Πως ο π.Πορφύριος έσωσε μια νέα από την αυτοκτονία
Ταξίδι από τον καθολικισμά της Αβάνας στην Ορθοδοξία
Απάντηση στο ότι δεν υπάρχει Θεός .
Καλλικράτης-Ο δούρειος ίππος της Ελλάδος
Η μικρός-μικρός παντρέψου...
Αντισταθείτε στην άλωση της ψυχής μας
Πως εκδικούνται οι νεκροί;(+Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς)
Εξετάσεις Κυριακάτικά;
Είναι η θεωρία του ''γεννήθηκα ομοφυλόφιλος''μια απάτη;
Χωρίς το Θεό η ζωή γίνεται...κόλαση
Διάλογος 2 εμβρύων ή περί υπάρξεως του Θεού

Ο Αγιος Λουκιλλιανός και ο γέροντας Παίσιος

«Στίς 13 Μαΐου του 1979 ό Γέροντας μετακόμισε από το κελί του Τίμιου Σταυρου στο Κουτλουμουσιανό κελί, «Παναγούδα».

Ήταν 3 Ιουνίου καί ό Γέροντας, λόγω της μετακόμισης, δεν είχε τακτοποιήσει τα πράγματα του, ούτε είχε βγάλει άπ' τα κιβώτια τα Μηναία καί τα αλλά εκκλησιαστικά βιβλία. Λόγω του γεγονότος αύτοΰ, ό Γέροντας δεν ήξερε την ακριβή ημερομηνία καί ποιος "Αγιος γιόρταζε εκείνη την ήμερα καί την ακολουθία την έκανε με κομποσκοίνι. "Οταν έφτασε να ευχηθεί για τον "Αγιο της ημέρας κι έλεγε το συνηθισμένο«"Αγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών» τον απασχόλησε ό λογισμός, ποιος να είναι ο "Αγιος πού γιόρταζε. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκαν, με θαυμαστό τρόπο, μέσα στο εκκλησάκι δύο "Αγιοι, ό ένας μπροστά καί ό άλλος λίγο πιο πίσω. Ό δεύτερος ήταν ό "Αγιος Παντελεήμων. Ό Γέροντας πάντα έλεγε ότι ό "Αγιος Παντελεήμων μοιάζει πολύ με τον εικονιζόμενο στην εικόνα της σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος. Ό άλλος "Αγιος, πού ήταν μπροστά, ήταν άγνωστος. Είπε τότε εκείνος:

- «Γέροντα, είμαι ό Λουκιλιανός».
Ό Γέροντας δεν είχε προσέξει αυτό το όνομα καί ρώτησε:
- Πως; Λουκιανός;
- "Οχι, του απάντησε ό Άγιος, Είμαι ό Λουκιλιανός.

Καί τότε, πάλι με θαυμαστό τρόπο, οι δύο "Αγιοι εξαφανίστηκαν.

Τότε ό Γέροντας πήγε καί άνοιξε τα κιβώτια με τα βιβλία καί στο Μηναίο του Ιουνίου βρήκε πραγματικά ότι στις 3 ήταν ή μνήμη του Αγίου Λουκιλιανοΰ.

Από τότε ό Γέροντας αγαπούσε τον "Αγιο Λουκιλιανό ιδιαίτερα κι έβαλε μια εικονίτσα στο ιερό καί μια πάνω από το στασίδι του, πού την είχε εκεί μέχρι το τέλος».

(Ίερομ. Χριστοδούλου, Ό Γέρων Παΐσιος, σσ. 274-275).

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

Προσκυνητής στο άφθαρτο λείψανο του Αγ.Ιωάννου του Νέου-Σουτσεάβα-Ρουμανίας




Τo άφθαρτo λείψανo του Αγ.Ιωάννη της Σουτσεάβα

Ο Άγιος Ιωάννης ο Νέος ήταν ελληνικής καταγωγής, κατάγονταν από την Τραπεζούντα της Μ. Ασίας και ήταν έμπορος. Διασχίζοντας κάποτε τη Μαύρη Θάλασσα πηγαίνοντας προς την πόλη Τσετάτεα Αλμπα ήρθε αντιμέτωπος με τον καπετάνιο ο οποίος ήθελε να κάνει τον Ιωάννη ν’ αλλαξοπιστήσει.Αυτός αρνήθηκε. Για να τον εκδικηθεί τον πρόδωσε στον ηγεμόνα της πόλης ο οποίος ήταν Τατάρος και ειδωλολάτρης. Αυτός ζήτησε από τον Αγ. Ιωάννη ν’ απαρνηθεί την ορθόδοξη πίστη του. Ο Αγ. Ιωάννης ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στο Χριστό και γι’ αυτό τον βασάνισαν φρικτά. Τον έδεσαν σ’ ένα άγριο άλογο που τον έσυρε στους δρόμους της πόλης και τελικά ένας Εβραίος του έκοψε το κεφάλι.Αρχικά δεν άφηναν τους χριστιανούς να τον θάψουν. Την νύκτα όμως το σώμα του Αγ. Ιωάννου το κάλυπτε ένα ουράνιο φως και έτσι ένας ιερέας το έθαψε στην εκκλησία όπου έμεινε για 70 χρόνια κάνοντας πολλά θαύματα.


Η Ι.Μ.Αγ.Ιωάννου στη Σουτσεάβα της Ρουμανίας


Ακούγοντας τα όλα αυτά ο ευλαβής βοϊεβόδας Αλέξανδρος ο Καλός και με την προτροπή του μητροπολίτου Ιωσήφ Μουσάτ έστειλε το 1402 άρχοντες και στρατιώτες στην Τσετατέα Άλμπα για να φέρουν τα λείψανα στη Μολδοβλαχία. Κατά τη διαδρομή προς την τότε πρωτεύουσα του πριγκηπάτου της Μολδαβίας, τη Σουτσεάβα συνόδεψαν το λείψανο εκατοντάδες ιερείς και χιλιάδες πιστοί. Στις 2 Ιουνίου 1402 εναπόθεσαν το τίμιο λείψανο του Αγ. Ιωάννου του Νέου στην εκκλησιά Μιρεούτσι όπου έμειναν μέχρι το 1518 όταν τα μεταπόθεσαν στον νέο καθεδρικό ναό του Αγ. Γεωργίου, ενώ υπό την ηγεμονία του Αλεξάνδρου Λαπουσυανού ( 1564 – 1568 ) μεταφέρθηκαν στην νέα πρωτεύουσα της Μολδαβίας το Ιάσιο στο νέο καθεδρικό ναό του Αγ. Γεωργίου.
Το 1686 εξ αιτίας της επίθεσης των Τατάρων το άγιο λείψανο και τα κειμήλια της Μητρόπολης μεταφέρθηκαν από τον λόγιο μητροπολίτη Μολδαβίας Δοσίθεο στην πόλη Ζόλκιεβ της Πολωνίας σ’ ένα καθολικό μοναστήρι. Εκεί έμειναν μέχρι το 1783. Επειδή εν τω μεταξύ ο Αγ. Ιωάννης έκανε πολλά θαύματα οι καθολικοί Πολωνοί δεν ήθελαν την επιστροφή του στο πριγκιπάτο της Μολδαβίας.
Πανοραμική άποψη της Μονής

Το 1783 όμως περνώντας ο αυτοκράτορας της Αυστρίας Ιωσήφ από τη Σουτσεάβα πείστηκε από τον Δοσίθεο, επίσκοπο Ρανταούτσι να επιστραφεί το λείψανο, όχι στο Ιάσιο, αλλά στη Σουτσεάβα η οποία ήταν υπό αυστριακή κατοχή. Για να μην προβάλει αντίσταση ο λαός του Ζολκιεβ,στάλθηκε η αυτοκρατορική φρουρά και συνόδεψε το λείψανο έως την Σουτσεάβα στον Ι. Ναό του Αγ. Γεωργίου όπου και τοποθετήθηκε και παραμένει μέχρι σήμερα. Σήμερα ο ναός έχει μετατραπεί σε μοναστήρι γνωστό ως Μονή του Αγ. Ιωάννου του Νέου της Σουτσεάβα.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 2 Ιουνίου

www.proskynitis.blogspot.com
ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ-ΠΟΛΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΕΔΩ

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Θαυμαστά γεγονότα από τη ζωή του γέροντα Κλεόπα Ιλίε

Διηγείται ο μοναχός Νεκτάριος Μουραρίου


Λίγα χρόνια πριν πεθάνει ο π Κλεόπας είχε κάποιες αρρώστιες

Μια φορά είχε μια γρίπη βαριά και άρχισε να παραληρεί . Την ώρα που παραληρούσε ήμουν στο δωμάτιο του μαζί με κάποιους άλλους πατέρες και ο π Κλεόπας κάτι ψέλλισε. Ακούγοντας πιο προσεκτικά διαπίστωσα ότι λέει στίχους από το ψαλτήρι. Σαστίσαμε όλοι! Ακόμη και όταν παραληρούσε προσευχόταν έλεγε στίχους από το ψαλτήρι και έκανε κομποσκοίνι.

Μια άλλη μεγάλη αρετή του π Κλεόπα ήταν η ταπεινοφροσύνη. Πάντοτε έλεγε ότι δεν προσεύχεται ότι είναι τεμπέλης ότι τρώει πολύ…Έλεγε ότι είναι ένας παλιόγερος χωρίς μυαλό. Έλεγε κάτι πολύ αστείο: Μια φορά τον ρώτησε κάποιος «Εσείς είστε ο π Κλεόπας;»
-«Όχι πήγαινε εκεί παρακάτω και θα βρεις ένα γάιδαρο που επάνω του γράφει Κλεόπας αυτός είναι ο Κλεόπας» Τόσο βαθιά ταπείνωση είχε …Πάντοτε έλεγε ότι είναι αμαρτωλός .

Τώρα θα σας διηγηθώ ένα θαύμα όπου έγινε στο δάσος που είχε καταφύγει ο π Κλεόπας για εννέα χρόνια και εφτά μήνες όπως ο ίδιος έλεγε. Ο μοναχός που πηγαίνει στην έρημο είναι σαν να κηρύσσει ανοιχτό πόλεμο με το διάβολο. Στον π Κλεόπα επιτέθηκε πολλές φορές . Μια φορά ενώ προσευχόταν στη κορυφή του λόφου τι έκανε ο διάβολος για να τον φοβίσει; Εμφανίστηκε ένα τανκ εκεί στη κορφή του λόφου! Σκέφτηκε ο π Κλεόπας : «Εδώ κοντά δεν υπάρχει στρατόπεδο ,δεν υπάρχει στρατός Τι συμβαίνει ;» Και ερχόταν προς τα πάνω του κάνοντας ένα τρομερό θόρυβο. Βλέποντας ότι πλησιάζει ο π Κλεόπας λέει : «Βρε αυτός είναι ο διάβολος βλέποντας ένα κόκκινο μάτι στο τανκ να τον «καρφώνει».Ο γέροντας είχε τον Άγιο Άρτο μέσα στη κουφάλα ενός δέντρου εκεί κοντά του. Τότε αγκάλιασε το δέντρο και φώναξε : «Χριστέ μου μη με αφήνεις» Αμέσως το τανκ άλλαξε κατεύθυνση πήγε προς το γκρεμό και τσακίστηκε μέσα από μια τρομερή έκρηξη…

ΜΟΝΗ ΣΙΧΑΣΤΡΙΑΣ

Ο π Κλεόπας μεταξύ των βιβλίων που είχε γράψει , έγραψε και κάποιους οδηγούς εξομολόγησης πολύ χρήσιμους .

Έφτιαξε ένα οδηγό για λαϊκούς ένα για μοναχούς ,ένα για ιερείς και του ζήτησαν να φτιάξει ένα οδηγό για αρχιερείς . Αυτό του φάνηκε πολύ δύσκολο. Παρότι ήξερε πώς να το συλλάβει και πώς να το γράψει. Κάνοντας υπακοή είπε πως θα το κάνει αλλά δεν ήξερε πώς να αρχίσει. Σκεπτόταν μήπως κάποιος παρεξηγηθεί.

Ο γέροντας είχε ένα δωμάτιο προσευχής κοντά στα μελίσσια, εδώ στο μοναστήρι μας τη Σιχάστρια. Ένα καλοκαιρινό βράδυ προσευχόταν : «Θεέ μου τι να κάνω πώς να αρχίσω;»Και το μεγάλο θαύμα έγινε . Οπ Κλεόπας το διηγήθηκε μόνο σε μερικούς πατέρες: «Σε μια ακτίνα του ηλίου που έμπαινε από το παράθυρο του εμφανίστηκε ένας αρχιερέας όμορφα ντυμένος . Ο π Κλεόπας έλεγε ότι ήταν ο Αγ Ιωάννης ο Χρυσόστομος ο οποίος τον ευλόγησε με τα δύο του χέρια και του είπε : «Κάντο αυτό που θέλεις να αρχίσεις, καλά το κάνεις!» κάνοντας λόγο για τον οδηγό εξομολόγησης των αρχιερέων.

μεταφραση-www.proskynitis.blogspot.com
πηγή περιοδικό-LUMEA CREDINTEI

Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

GAY DAYS ,ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ,ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΝΤΙΣΝΕΥ

O Βίνσεντ Πράις ειναι ένας από τους κυριότερους αποκρυφιστές ο οποίος εισήγαγε στο κόσμο πολύ τρόμο με τα σενάρια που έγραφε. Σχεδίασε και κάποια πράγματα για τη Ντίσνεϋ ενώ έκανε και τη φωνή του Ράντιγκαν.

Όσο αφορά τα έργα του για τους ενήλικες ,κάποια φορά η Ντίσνεϋ έμεινε χρεωμένη προς τα συνδικάτα. Για να μπορέσει να πληρώσει το χρέος άρχισε μυστικά να παράγει έργα πορνό. Ο Fritz Springmeier υποστηρίζει ότι ο διευθυντής των στούντιο Walt Disney ασχολούταν επίσης με τη διεύθυνση των στούντιο Touchstone, Miramax, Hollywood, ‘’τα οποία δημιουργήθηκαν για να καλύπτουν τη παραγωγή έργων πορνό από τη Disney’’
Mόνο αυτό; Όχι! Ο Σατανάς είναι διαφθορέας και πολύ «εφευρετικός» στο έργο του, ελπίζοντας να αρνηθούμε το Θεό. Φαίνεται απίστευτο αλλά τα κινούμενα σχέδια με τα οποία μεγαλώνουν τα παιδιά μας είναι γεμάτα υποσυνείδητα μυνήματα. Σας παρουσιάζουμε μερικά παραδείγματα για να πεισθείτε μόνοι σας. Στη «Μικρή σειρήνα» ένας από τους πύργους του κάστρου ( η Τρίτη κολώνα από τα δεξιά προς τα αριστερά) παρουσιάζει ένα ανδρικό μόριο σε στύση. Ακόμη και ο ιερέας που τελεί το γάμο έχει στύση. Πίσω από τα λόγια του τραγουδιού της «Μικρής σειρήνας» Kiss the girl…βρίσκεται ένα Τζαμαϊκανό συγκρότημα το οποίο προφέρει βλάσφημες λέξεις σε αφρικανική διάλεκτο, προς όσους παρακολουθούν τη ταινία.

Στη ταινία «Αλαντίν» εάν το το βάλετε στο πιο αργό θα προσέξετε ότι λέει πολύ γρήγορα για να μη γίνει κατανοητό «good teenagers,take off your clothes”(«καλοί μου νεοί βγάλτε τα ρούχα σας»)

Μια άλλη διάσημη ταινία κινουμένων σχεδίων είναι η «Ποκαχόντας». Σε σχέση με την αληθινή διήγηση η Disney ξεχνάει να διευκρινίσει ότι η βασική πρωταγωνίστρια γίνεται χριστιανή. Στην ταινία «Lion King» υπάρχουν πολλά υποσυνείδητα μηνύματα που περιέχουν τη λέξη σεξ (sex) και ψέμα (lie). Αν ρολάρετε τη ταινία αργά θα δείτε ότι πολλές φορές εμφανίζεται η λέξη σεξ. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές είναι εκείνη που το λιοντάρι χτυπάει με το πόδι του τη γη. Στη μέση της σκόνης που σηκώνεται ψηλά εμφανίζεται η λέξη SEX

Υποσυνείδητα μηνύματα για τη λέξη σεξ υπάρχουν και στη «Πεντάμορφη και το τέρας»
Σε συνέντευξη του γιατρού James Dobson στα πλαίσια μιας τηλεοπτικής εκπομπής εμφανίζεται ο Μίκυ Μάους παρουσιάζοντας τη τελευταία παραγωγή της Disney «Μεγαλώνοντας ως ομοφυλόφιλος». Στη παρουσίαση του ο εκπρόσωπος τύπου της Disney προσκαλεί όλους τους αρσενικούς έφηβους να εξερευνήσουν τον όμορφο κόσμο της ομοφυλοφιλίας.
Σήμερα η Disney προωθεί τις ετήσιες συναντήσεις «Gay and Lesbian day at Walt Disney World» Επέτρεψε να εμφανιστούν ο Μίκυ Μάους και ο Ντόναλντ Ντοκ σαν αγαπημένοι ομοφυλόφιλοι ενώ η Μίνι Μάους και η Νταίζη Ντακ ως λεσβίες. Ο Ντίσνευ βελτίωσε τις υγειονομικές παροχές των ομοφυλόφιλων υπαλλήλων του οι οποίοι «ζουν» μαζί. Αυτό όμως δεν εφαρμόστηκε στα ετερόφυλα ζευγάρια. Ο πρόεδρος της, Μαικλ Αϊσνερ δήλωσε ότι το 40% των 63000 υπάλληλων του είναι ομοφυλόφιλοι. Ο ίδιος,ο οποίος κατέχει το 60% των μετοχών της Disney,εγκατέλειψε τη σύζυγο του και παντρεύτηκε με ένα ομοφυλόφιλο στη Disneyworld στο Ορλάντο της Φλόριντας.

…Τώρα πως πάμε με την «υστεροφημία της Disney» και τη «κληρονομιά Disney;». Αναφερόμαστε φυσικά στη Disneyland και στη Disneyworld!

Ας δούμε τι λέει σχετικά με τη λειτουργεία αυτών των «πάρκων διασκέδασης» ο διάσημος μασόνος H.G.Wells: «Ο φίλος του Γουόλντ Ντίσνεϋ, μασόνος H.G.Wells, υποστηρίζει στο βιβλίο του «Μια μοντέρνα ουτοπία» (A modern Utopia) ότι θα υπάρχουν πολλά «σόου και διασκεδάσεις» για τους ανθρώπους στη Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Τι συμβολίζουν όμως από απόψεως σατανιστικής λειτουργίας των πραγμάτων αυτά τα τεράστια και αλαζονικά κτίσματα; Στο βιβλίο “Deeper Insights into the Illuminati Formula” οι Fritz Spingmeier και Cisco Wheeler αναφέρουν: «Είναι γνωστό ότι η Disneyland και η Disneyworld είναι σημαντικά κέντρα όπου οι Ιλουμινάτι δημιουργούν σκλάβους. Η Disneyland είναι ένα μέρος που λαμβάνουν μέρος πολλές σατανιστικές τελετές και πορνογραφικές δραστηριότητες. Οι Ιλουμινάτι είχαν ανάγκη από ένα μέρος όπου θα έρχονταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο χωρίς να προκαλούν υποψίες, ώστε να έχουν απόλυτη κάλυψη για τις δραστηριότητές τους.
Ένα αντικείμενο συζήτησης για τους εργαζομένους στα στούντιο της Disney ήταν η παράξενη συμπεριφορά του Walt. Κανείς δεν τον έβλεπε μέχρι αργά το απόγευμα, όταν και έβγαινε από τα υπόγεια τούνελ που σα λαβύρινθος απλώνονται κάτω από τα στούντιο. Η εξήγηση που ο ίδιος έδινε ήταν πως είχε σημαντικές συζητήσεις με τους μηχανικούς.

Σύμφωνα με πηγές της C.I.A το 1977 προσέλαβε εργάτες για να χτίσει υπόγεια τούνελ κάτω από τη Disneyland. Αυτοί οι εργάτες έπρεπε να το κρατήσουν μυστικό και δεν πήραν παρά ελάχιστες πληροφορίες για το σκοπό για τον οποίο οι μυστικές υπηρεσίες εμπλέκονται στη κατασκευή ενός πάρκου διασκέδασης. Κάτω από τη λίμνη Χάλντεϋ χτίστηκε ένα κέντρο νοητικου προγραμματισμού Αυτό βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα μακριά από τη Disneyland . Παρότι πήραν αυστηρά μέτρα για να μη γίνει γνωστή η ύπαρξη τους, κατά καιρούς έγιναν πολλές δίκες κατά τις οποίες τα θύματα θέλησαν να αποκαλύψουν την ύπαρξή αυτών των τούνελ και τον κύριο σκοπό τους.
Τελικά αυτά έκλεισαν και στο κοινό παρουσιάστηκαν δύο τούνελ «νέα», ένα του τεχνικού ελέγχου και ένα των ηθοποιών.

Στα πάρκα Disney προσέλαβαν ένα στρατό καταδοτών ντυμένους ως τουρίστες , για να παρακολουθούν τους εργαζόμενους. Πολλοί εργαζόμενοι ήθελαν να τα κάνουν γνωστά αλλά η Disney πάντοτε κατάφερνε να σταματήσει την αρνητική διαφήμιση.
Μια εξαίρεση είναι τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στις 4 Νοεμβρίου 1966 στο “Noppa Valley Register” υπό τον τίτλο: «Σοβαρά παράπονα των εργαζομένων στη Disneyland με τα οποία καταγγέλλουν τα κατάχρηστικά μέτρα ασφαλείας που κυριαρχούν στο μαγικό βασίλειο»
Ο καθηγητής νομικού δικαίου στο UCLA, David Sklansky,είχε πει σχετικά με τη Disney: «Ένα από τα σημαντικά προβλήματα είναι ότι δεν ξέρουμε τι πραγματικά αυτοί κάνουν –εάν ποτέ σταματούν να παρακολουθούν το προσωπικό. Η διοίκηση φυσικά δεν υφίσταται τέτοιους ελέγχους».

Ολόκληρο το παγκόσμιο σύστημα ενώθηκε για να στηρίξει τη δημόσια εικόνα της Disney, την επιθυμητή από τη μασονία εικόνα.
Όταν κάτι το οποίο όλος ο κόσμος θεωρεί νόμιμο και ηθικό δεν δέχεται επίθεση από το πάγκοσμιο σύστημα,τότε οι άνθρωποι θα πρέπει να υποπτεύονται ότι κάτι δεν πάει καλά.Γιατί την Ντίσνευ δεν την αγγίζει κανείς;

μετάφραση-www.orthodoxigynaika.blogspot.com


πηγή-www.credintaortodoxa.ro

ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ(23-30/5-2010)

Ιστορίες και θαύματα του Αγιου Όρους
Το γονάτισμα
Σκήτη Αγ.Τριάδος(Καυσοκαλύβια)Αγ.Όρους
Για την επιστολή του Αγ.Όρους στον Χίτλερ
Πόσο ωφελεί η μνημόνευση στην Αγία Προσκομιδή;
Πατήρ Αντώνιος-Ο Έλληνας ''άγιος'' της Ουγκάντας
Uncovering-of-the relics-of-st-Leontius the bishop and wonderworker of Rostov
Εφραίμ ο ταλαίπωρος-Εφραίμ ο Σύρος
A power that changes lives
Όταν τρώγαμε τα κόκκαλα των δικών μας
Monastery-of-st-Symeon the stylite the younger
Τι-Βι.Κλείστε την τη ρημάδα!
Παγκόσμια κυβέρνηση και διωγμός των χριστιανών προ των πυλών
Κρεματόρια-Κάμινος των Χαλδαίων με τις ευλογίες των αρχιερέων
Παρά μόνο με τις εικόνες...
Το θάυμα του Αγ.Ιωάννη στην Ουασινγκτον
Και πολιτικός και ασκητής;Ναι γίνεται
π.Αντώνιος Αλεβιζόπουλος.14 χρόνια μακρυά μας
Το σπίτι του Παπαδιαμάντη στη Σκιάθο
Ο βλάσφημος ανθυπασπιστής
Ο ψαλμός ΠΖ(87)σε απόδοση του Φώτη Κόντογλου
Περπατούν 40 χιλιομετρα στη χάρη του αγίου
Μια πρώην άθεος βρίσκει το Θεό
Nietzche, the only honest atheist
Η πολιούχος Σκιάθου Παναγία Εικονίστρια
Η άλωση της Κών/λης μέσα από αγιογραφίες
Μνημόσυνο του χαμένου μας πολιτισμού.Της Πόλης
Πολύς πόνος
Η Αγία Υπομονή(29 Μαίου)
Κάποιος ρώτησε τις αγριόχηνες...
Υπάρχει μικρή και μεγάλη αμαρτία;
Μάθε παιδί μου ξόρκια
''Αντικοινώνικη''η τηλεόραση για τα παιδιά
Άγιοι Κινέζοι μάρτυρες
Ποιοί..όλοι γιορτάζουν σήμερα;(Αγ.Πάντων)
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-Σύμβολο ταυτότητας και μαζικής μνήμης
Διάλογος δυο εμβρύων ή περί υπάρξεως του Θεού

Κυριακή 30 Μαΐου 2010

ΜΑΡΤΥΡΙΟ.....

"Ας γυμναζόμαστε για τον καιρό του μαρτυρίου. Περιφρόνησαν εκείνοι τη ζωή τους, περιφρόνησε συ τίς αμαρτωλές άπολαύοεις. Έριξαν εκείνοι τα σώματα τους στη φωτιά" ρίξε εσύ χρήματα στα χέρια των φτωχών. Πάτησαν εκείνοι πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, σβήσε εσύ της κακής επιθυμίας τη φλόγα... Όπως οί Μάρτυρες και συ μην κοιτάς τα παρόντα δυσάρεστα, αλλά τα μέλλοντα ευχάριστα. Όχι τα δεινά πού σε πιέζουν, αλλά τα αγαθά πού ελπίζουμε να απολαύσουμε. Όχι τα παθήματα, αλλά τα βραβεία. Όχι τους κόπους, αλλά τα στεφάνια. Όχι τους ίδρωτες, αλλά τίς αμοιβές. Όχι τους πόνους, άλλα τίς ανταποδόσεις. Όχι τη φωτιά πού καίει, αλλά τη μέλλουσα βασιλεία. Όχι τους γύρω δήμιους, αλλά το στεφανοθέτη Χριστό.
Ιερού Χρυσοστόμου ''Έγκώμιον εις τους Αγίους Παντας''


Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν τα πράγματα σας ας σας τα πάρουν μη σας μέλλει" δώσατε τα δεν είναι ιδικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ό κόσμος να πέσει δεν ημπορεί να σας τα πάρει, εκτός και τα δώσετε με το θέλημα σας».
Αγιος Κοσμάς ό Αιτωλός


Μη νομίζεις ότι μάρτυρες είναι εκείνοι μόνο πού τους έκοψαν το κεφάλι μία φορά, επειδή δεν αρνήθηκαν το Χριστό. Είναι καί άλλοι, πού δεν αρνούνται την αρετή, την υπομονή. Οί πρώτοι μία φοράν έμαρτύρησαν, ενώ οί δεύτεροι κάθε λίγο μαρτυρούν. «Έλογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής. Ένεκα σου θανατούμεθα όλην την ήμέραν» (Ρωμ. η' 36), λέει ή θεία Γραφή. Είναι οί αναίμακτοι μάρτυρες, τη προαιρέσει μάρτυρες. Οί αφανείς μάρτυρες στον κόσμο, αλλά φανεροί στο Θεό.
Από το βιβλίο «Γέροντας Έφραίμ Κατουνακιώτης»

«Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει εκείνος πού να μπορεί να τρομοκρατήσει καί να υποδουλώσει εμάς, πού σε όλη τη γη έχουμε πιστέψει στον Ιησού. Ενώ βέβαια αποκεφαλιζόμαστε καί σταυρωνόμαστε καί ριχνόμαστε στα θηρία, στίς φυλακές, στη φωτιά καί σ' όλα τα άλλα βασανιστήρια, είναι φανερό ότι δεν παύουμε να διακηρύττουμε με θάρρος την πίστη μας" αλλά όσο πιο πολλά άπ' αυτά τα άνοσιουργήματα συμβαίνουν, τόσο πιο πολλοί άλλοι γίνονται πιστοί καί θεοσεβεΐς με τη βοήθεια του Ιησού. Όπως ή κληματαριά, από την οποία θα κόψει κα¬νείς τα κλαδιά πού έκαμαν καρπό, ξαναβλαστάνει καί βγάζει άλλα κλαδιά θαλερά καί καρποφόρα, το ίδιο γίνεται και σ' εμάς. Γιατί το αμπέλι πού φύτεψε ό Θεός καί Σωτήρας Χριστός είναι ό λαός Του»,
Ιουστίνου Φολοσόφου και Μάρτυρος προς Μάρκον Αυρήλιον


Ό ποιητής Χρηστοβασίλης έγραφε για έναν Εθνομάρτυρα από τους πρόσφατους: « Χαρά στο Θάνατο Σου. Δεν είναι θάνατος αυτός, είναι ζωή καθάρια, τέτοιος θάνατος λογιέται αθανασία».



Μας δίδαξαν στα σχολεία ότι έχουμε πέντε μόνο αισθήσεις. Άπέκρυψαν την αίσθηση την πολύ πιο σπουδαία της ψυχης. Έτσι δημιουργήσαμε μια γενιά αισθησιακή, όπου λειτουργούν μόνο οί σωματικές αισθήσεις. Υποτιμάμε τον πνευματικό κόσμο. Τη φωνή των μαρτύρων καί των αγίων. "Αλλου είδους αυτιά όμως χρειάζονται για να την ακούσουν. Ό ίδιος ό Κύριος μας, το επισήμανε: « ό έχων ώτα άκούειν, άκουέτω». Καί ή φωνή τους αυτή μας είναι τόσο αναγκαία. Επειδή μας υπενθυμίζει καθήκοντα λησμονημένα, Οτι χωρίς θυσίες τίποτε δεν μπορεί να ευημερήσει.
Οί άγιοι καί οί μάρτυρες για τη θυσία τους ζητάνε ως αντάλλαγμα μιμητές ανάμεσα μας. Όχι για να χύσουμε άσκοπα το αίμα μας, τα πράγματα έχουν αλλάξει από εκείνη την εποχή. Ζητούν από τον καθένα μας να υποστηρίζει την αλήθεια, να ζει την αλήθεια, να διακηρύττει την αλήθεια προς όλες τις κατευθύνσεις. Κάθε πιστός να γίνει μάρτυρας με το παράδειγμα του, κυρίως όμως με τα έργα του. Ό τόπος μας πολλά ακόμη χρειάζεται. Κυρίως όμως χρειάζεται νέους ανθρώπους, αυθεντικούς, όχι κίβδηλους καί νοθευμένους. Να θέτουν σέί πράξη καί έργα ό,τι πιστεύουν. Να ζουν όπως προσεύχονται  καί να προσεύχονται όπως ζουν. Με τέτοιο βίωμα συνέπειας καί πιστότητας μπορούμε να αναδειχθούμε μάρτυρες
Μητρ.Σηλυβρίας,Αιμιλιανού Τιμιάδου

Μοϋλεγε προχτές ένας χαριτωμένα οργισμένος νεαρός.
- Μιλάτε γιά μάρτυρες. Μα μόνο οι χριστιανοί έχουν; Τί είναι αυτοί πού σφαγιάζονται σ' όλο τον κόσμο για άλλες ιδέες; Πρέπει να ομολογήσετε,αν είσαστε τίμιοι, πώς αυτές οι ιδέες έχουν περισσότερους.
Το ερώτημα του παιδιού μου τριβέλλιζε το μυαλό. Αλήθεια, μόνο εμείς οί χριστιανοί έχουμε μάρτυρες; Ρώτησα ένα σοφό άνθρωπο. Ρώτησα, ας ποϋμε έναν ειδικό που ξέρει να ξεχωρίζει το γνήσιο από την απομίμηση.

- "Ακουσε, μου είπε. Ξέχασε ό νεαρός σου μια λεπτομέρεια. Μάρτυρες έχουν κι άλλοι. Οι μάρτυρες όμως της Εκκλησίας μας ήταν οί μόνοι πού πέθαναν συμφιλιωμένοι με το δήμιο τους. Οί δικοί μας μάρτυρες δεν πέθαναν με το μίσος στην καρδιά.
Γαλάτεια Γρηγοριάδου -Σουρέλη

ΣΒΙΑΤ ΙΒΑΝ ΡΟΥΣΚΙ.Ηταν ελεύθερος μες στην σκλαβιά του

Στις 27 του Μάη γιορτάζεται η μνήμη ενός νεοφα­νούς Αγίου, Ρώσου στην καταγωγή, που το ιερό λείψανό του βρίσκεται – στο πείσμα της ανθρώπινης λογικής! – άφθαρτο και ακέραιο, κοντά 280 χρόνια μετά το σωματικό θάνατό του, στο Νέο Προκόπι (πρώην Εμίν Αγά) της Εύβοιας. Πρόκειται για τον Όσιο Ιωάννη το Ρώσο, τον νέο Ομολογητή.

Ανάμεσα στους στρατιώτες του Τσάρου της Ρωσίας Πέτρου του λεγόμενου Μεγάλου, που πολέμησαν ενάντια στους Τούρκους στα 1711, κατά τον άτυχο εκείνο για τους Ρώσους πόλεμο, όπου ο ίδιος ο Πέτρος κινδύνεψε να σκοτωθεί, ήταν κι ένα παλληκαρόπουλο καμιά εικοσαριά χρόνων, που καταγόταν από τη λεγόμενη Μικρή Ρωσία, ο Ιβάν (Γιάννης).

Αθώο και απλοϊκό χωριατόπουλο, ήταν αναθρεμμένο με τα νάματα της ορθόδοξης ευσέβειας, της ευσέβειας εκείνης που μεταμόρφωσε μια αχανή κι απαραμύθητη βαρβαρική χώρα και την έκαμε «Αγία Ρωσία», (όπως με αρκετή δόση υπερβολής ο λαός της την ονόμασε).

ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ.ΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Αποψη του Προκοπίου με το φρούριό του

Ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε σε ένα χωριό της Νότιας Ρωσίας, στη σημερινή Ουκρανία, γύρω στα 1690, από ενάρετους και πιστούς Ορθόδοξους γονείς. Στα χρόνια του Τσάρου Μεγάλου Πέτρου έλαβε μέρος στο Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1710-11 και αιχμαλωτίστηκε, όπως και χιλιάδες άλλοι συμπολεμιστές του, από τους Τατάρους. Αυτοί με τη σειρά τους, τον πούλησαν σε ένα Οθωμανό αξιωματικό ίππαρχο, ο οποίος έμενε στο Προκόπι της Καππαδοκίας. Εκεί, παρ’ ότι πιέστηκε σκληρά να αρνηθεί τη χριστιανική πίστη, απαντούσε ακλόνητος «Χριστιανός γεννήθηκα και Χριστιανός θέλω να πεθάνω», χωρίς να καμφθεί από τα φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια. Τότε τον έριξε ο Τούρκος σε ένα υπόγειο στάβλο, όπου και έζησε με ταπείνωση και τέλεια υπομονή, μαζί με τα ζώα, ξυπόλητος, στο κρύο, στη σκλαβιά, σε μια τιτάνια πνευματική άσκηση, δοξάζοντας το Θεό.






Άποψη του Προκοπίου -σημερινού Ürgüp- από το φρούριο

.Τις νύχτες πάλι, εκείνος ο σκλάβος έτρεχε με όλη τη βαριά κούραση της ημέρας και αγρυπνούσε προσευχόμενος στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, που ήταν λαξευμένο στα σπλάχνα του καππαδοκικού βράχου. Με τον καιρό, οι Τούρκοι δεν τον πείραζαν και μάλιστα εκείνοι στους οποίους ήταν δούλος, έπαψαν να του φέρονται άσχημα και προσβλητικά.

.
Εκκλησία που μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924 μετετράπη σε τζαμί

.Μια μέρα και ενώ ο Τούρκος αφέντης βρισκόταν στη Μέκκα, η γυναίκα του έκανε τραπέζι σε συγγενείς και φίλους στο Προκόπι για να επιστρέψει με το καλό ο άντρας της. Ο Ιωάννης υπηρετούσε τότε στο τραπέζι, όταν σερβιρίστηκε και ένα πιάτο από το αγαπημένο πιλάφι του αφέντη. Το είδε και η Τουρκάλα και αναστέναξε λέγοντας: «Πόση ευχαρίστηση θα λάμβανε Γιουβάν (=Ιωάννης, Γιοβάν) ο αφέντης σου, αν ήταν εδώ και έτρωγε μαζί μας από τούτο το φαγητό»! Ο Ιωάννης πήρε τότε ένα πιάτο με ζεστό πιλάφι και είπε πως θα το έστελνε στον αφέντη στη Μέκκα, κάνοντας όλη τη συντροφιά να γελάσει για τα καλά! Νόμιζαν πως θα το έδινε πάλι σε καμιά φτωχή οικογένεια του χωριού, όπως έκανε άλλωστε συχνά. Εκείνος όμως το πήρε και πήγε στο στάβλο του. Γονάτισε και με την προσευχή του ανέθεσε στον Κύριο των πάντων την εκπλήρωση του αιτήματος. Και Εκείνος που είχε πει στους μαθητές Του «πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε» έκανε το θαύμα Του!
Έτσι, όταν μετά από ημέρες γύρισε ο Αγάς και τους έδειξε το πιάτο που είχε ξαφνικά βρει μπροστά του εκεί στη Μέκκα, με αχνιστό το αγαπημένο του πιλάφι, τότε όλοι άφωνοι, κατάλαβαν ότι ο φτωχός και καλός Ιωάννης, ήταν Άγιος του αληθινού Θεού! Από τότε όλοι, όχι μόνο στο Προκόπι, αλλά και στα γύρω χωριά, σεβόταν πια το Γιοβάν, το Ορθόδοξο παλικάρι από τη Ρωσία και έπαψαν παντελώς να τον ενοχλούν…



Σπίτια ευπόρων Προκοπινών που πλούτισαν στην Πόλη

Μετά από χρόνια κακουχίας, ο άγιος αρρώστησε και προαισθανόμενος την κοίμησή του, ειδοποίησε να του φέρουν να μεταλάβει. Ο Ιερέας τότε, λόγω του φανατισμού των Τούρκων, φοβήθηκε να μεταφέρει φανερά τα Άγια στο στάβλο και σκάβοντας ένα μήλο, έβαλε με ασφάλεια μέσα τη Θεία Κοινωνία και έτσι κοινώνησε τον Ιωάννη. Μετά από λίγο, στις 27 Μαΐου 1730, ο Άγιος έκλεισε τα μάτια του και έγειρε το κεφάλι του, όπως τον βλέπει άλλωστε κανείς και τώρα, στο σημερινό Προκόπι, να κοιμάται γαλήνια, ολόσωμος και άφθορος, αναμένοντας την Ανάσταση. Αυτό το θαύμα του άφθαρτου λειψάνου, φανερώθηκε στο παλιό Προκόπι στα 1733, όταν μετά από αποκάλυψη του ίδιου του Αγίου ουράνιο φως φώτισε τον τάφο του. Στην εκταφή τότε διαπιστώθηκε το ασύλληπτο θαύμα του άφθαρτου σώματος, που ευωδίαζε άρρητα!

Στα 1830, την εποχή που μαίνεται η σύγκρουση μεταξύ Σουλτάνου και Ιμπραχίμ της Αιγύπτου, το Προκόπι της Καππαδοκίας θα νιώσει το φρικτό ξέσπασμα της τουρκικής μανίας, όταν οι στρατιώτες του Σουλτάνου Οσμάν Πασά δε θα διστάσουν, για να εκδικηθούν τους Χριστιανούς, να ρίξουν ακόμα και αυτό το άγιο λείψανο του Οσίου Ιωάννη στη φωτιά! Τότε είναι, που έντρομοι οι ιερόσυλοι Τούρκοι, βλέπουν το σώμα του Αγίου να κινείται μέσα στις φλόγες ολοζώντανο, να τους φοβερίζει και να τους διώχνει! Την άλλη μέρα και αφού οι ασεβείς είχαν φύγει μισοπεθαμένοι από το φόβο τους, οι Χριστιανοί, με πόνο και αγωνία, σήκωσαν βουβοί τα κάρβουνα και τις στάχτες για να αντικρίσουν και πάλι το θρίαμβο της αγιοσύνης, το ολόσωμο και άφθαρτο λείψανο του άγιου παλικαριού, εντελώς ακέραιο και απείραχτο από την πυρκαγιά! Ευλύγιστο και μυρωμένο και μονάχα μαυρισμένο από τις κάπνες και τις φλόγες των Αγαρηνών, έτσι όπως το αντικρίζει κανείς και σήμερα στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας.




Η επιγραφή του λουτρού σε δύο γλώσσες και ένα αλφάβητο: αριστερά στην καραμανλήδικη και δεξιά στην ελληνική:

Δείγμ’ αγάπης εις αιώνα

Ω πατρίς ερατεινή

Σοι ανήγειρε λουτρώνα

Η των τέκνων συνδρομή.

Ομονοίας είναι έργον

Θαυμαστόν περικαλλές

Νεολαία σου το μέλλον

Ετοιμάζον ευθαλές.

Εθεμελ τω 1900 επερατ τω 1902

Ο τάφος του «Αζίζ Γιουβάν» έγινε λαϊκό προσκύνημα για Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, αφού ευεργετούσε τους πάντες χωρίς διάκριση. Το 1924, με την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι κάτοικοι του Προκοπίου μετέφεραν ως θησαυρό ατίμητο το άφθαρτο λείψανό του στην Εύβοια, στο χωριό Εμίν Αγά, που το ονόμασαν Νέο Προκόπιο. Και ο περικαλλής Ιερός Ναός, που κτίσθηκε προς τιμήν του, δέχεται την επίσκεψη χιλιάδων πιστών όλο το χρόνο. Μεγάλη είναι η προσέλευση Ρώσων, που αποδίδουν ιδιαίτερες τιμές στον ομοεθνή τους Άγιο. Ο Άγιος Ιωάννης μπορεί να μην ήταν Έλληνας Καππαδόκης, πότισε όμως με τον άιμα και τον ιδρώτα του το σκληρό χώμα της αγιοτόκου Καππαδοκίας και τελικά ήρθε, πρόσφυγας κι αυτός μαζί με τους Καππαδόκες πρόσφυγες, στη νέα πατρίδα, στην Ελλάδα.

http://alexandros-akestor.blogspot.com/2008/05/blog-post_27.html