Στα Ίμερα του Πόντου ο Άι Βασίλης δεν κατέβαινε με έλκηθρο και ξωτικά,· ερχόταν σαν γεωργός, με τα χέρια μυρωμένα χώμα και σκόρδο. Ένας άγιος της καθημερινότητας, που περπατά στον χρόνο όπως περπατά στο χωράφι.
Το τετράστιχο το λέει καθαρά, χωρίς στολίδια:Άγιος Βασίλης έρχεται ασ΄ ση Λιαρί μερέαν,
κρατεί έναν κομμάτ΄ ψωμίν και έναν κεφάλιν σκόρδον,
σην τσάνταν ατ΄ εγόμωσεν αγγούρια και πιπέρια,
σ΄ άλλ΄ τη μερέαν έβαλλεν πράσας και τ΄ ελαίας…
Εδώ ο άγιος δεν μοιράζει παιχνίδια,· μοιράζει επιβίωση. Ψωμί και σκόρδο για να κρατηθείς όρθιος, αγγούρια και πιπέρια για τη γεύση της χρονιάς, πράσα κι ελιές για τον χειμώνα που επιμένει. Το θαύμα είναι πρακτικό: να έχεις κάτι να βάλεις στο τραπέζι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου