Στα χρόνια που, στο όνομα της προστασίας της ζωής, μπήκε σε εφαρμογή μια πρωτοφανής λογική φόβου, περιορισμών και πρωτοκόλλων. Άνθρωποι πέθαναν μόνοι, οικογένειες στερήθηκαν την τελευταία αγκαλιά, το τελευταίο φιλί, την προσευχή δίπλα στον άνθρωπό τους, ακόμη και τον αποχαιρετισμό όπως τον γνώριζαν και τον είχαν ζήσει γενιές ολόκληρες.
Σήμερα βλέπουμε μία από τις τραγικές συνέπειες εκείνης της ανερμάτιστης διαχείρισης.
Στα κοιμητήρια Ευόσμου έχουν ήδη ανοίξει περίπου 800 τάφοι και, σύμφωνα με τον νέο πρόεδρο του Συνδέσμου Δήμων Δυτικής Θεσσαλονίκης, σε καμία περίπτωση δεν είχε ολοκληρωθεί η αποσύνθεση. Οι προγραμματισμένες μερικές εκταφές αναστέλλονται και αναζητείται διαφορετική λύση.
Κάπου εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα που δεν γίνεται να προσπεράσουμε.
Πόσο επιστημονικά τεκμηριωμένα ήταν όλα όσα επιβλήθηκαν τότε;
Πόσο αναγκαία ήταν;
Και πόσο χώρο αφήσαμε μέσα στον φόβο για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;
Γιατί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ήδη από το 2020 ανέφερε ότι δεν υπήρχαν τότε ενδείξεις μετάδοσης του SARS-CoV-2 από σορούς ανθρώπων που είχαν πεθάνει από COVID-19 και παράλληλα τόνιζε την ανάγκη να προστατεύονται η αξιοπρέπεια των νεκρών, οι θρησκευτικές και πολιτισμικές παραδόσεις και οι οικογένειες.
Δεν αμφισβητώ ότι υπήρχε μια πραγματική υγειονομική κρίση. Αμφισβητώ όμως αν κάθε μέτρο που επιβλήθηκε ήταν αναγκαίο, αναλογικό και επαρκώς τεκμηριωμένο.
Αλλά κυρίως αναρωτιέμαι μήπως μέσα στον φόβο για την προστασία της ζωής ξεχάσαμε κάτι εξίσου σημαντικό, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου στη ζωή αλλά και στον θάνατο;
Γιατί ο νεκρός δεν είναι «περιστατικό». Είναι ο πατέρας, η μάνα, το παιδί, ο άνθρωπος που κάποιος αγάπησε.Όταν χρόνια μετά μια οικογένεια αναγκάζεται να ξανανοίξει τον τάφο του, δεν είναι απλώς μια εκταφή αλλά ένας δεύτερος θάνατος.Γι’ αυτό πιστεύω πως κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθούν όλα καθαρά. Όχι για να ξαναζήσουμε τον διχασμό εκείνης της εποχής, αλλά για να μάθουμε τι έγινε σωστά, τι έγινε λάθος και ποιος έχει την ευθύνη για τις συνέπειες.Γιατί η ζωή αξίζει σεβασμό αλλά και ο θάνατος και η ανθρωπιά μιας κοινωνίας φαίνεται ίσως περισσότερο απ’ οπουδήποτε αλλού στον τρόπο με τον οποίο στέκεται απέναντι στους νεκρούς της
7 σχόλια:
Την περίοδο του κορονοϊού εκτός από τα πιο σκοτεινά θα προσθέσω και τα πιο απάνθρωπα χρόνια.
Η απανθρωπιά σε όλο το μεγαλείο της.
Το να τα παρομοιάσεις εκείνα τα χρόνια με το θέατρο του παραλόγου είναι πολύ λίγο.
Φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο στόχος δεν ήταν ο κορωνοϊός αλλά το να εμβολιαστεί όλος ο κόσμος!
Και αυτό το λέω με πλήρη επίγνωση και τεκμηριωμένα.
Ο υπάλληλος που δούλευε σε κατάστημα εστίασης αν ήταν ανεμβολίαστος χρειαζόταν να κάνει απλώς ένα rabbit test για να εργάζεται κανονικά.
Να μεταφέρει στους πελάτες πιάτα, ποτήρια, κουτάλια και να περιφέρεται σε όλο το μαγαζί.
Όμως ο ίδιος όταν σχολούσε από την εργασία του και ήθελε να μπει μέσα στο μαγαζί που εργάζεται ως πελάτης απαγορευόταν, γιατί οι πελάτες όλοι έπρεπε να έχουν κάνει υποχρεωτικά το εμβόλιο.
Δηλαδή όσο εργαζόταν και περιφερόταν μέσα στο μαγαζί δεν κολλούσε κανέναν.
Όμως αν έμπαινε σαν πελάτης και καθότανε σε μία γωνία θα τους κολλούσε όλους επειδή δεν είχε κάνει το διαβόλιο.
Δυστυχώς ο απλός κοσμάκης έχει μεγάλη άγνοια, γιατί τα προσκυνημένα παπαγαλάκια πήρανε πολλά εκατομμύρια να εξαπατήσουν τον κόσμο.
Ποτέ δεν περίαυτολογό όμως πρέπει να πω πράγματα που τα έζησα και δεν τα έζησε η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων.
Είμαι ταξιτζής στην πόλη του Αγίου Δημητρίου την Θεσσαλονίκη.
Την πρώτη χρονιά του κορωνοιού δηλαδή το 2020 μας υποχρέωσαν τους ταξιτζήδες να βάζουμε μόνο ένα άτομο μέσα στο ταξί.
Ερχόταν ζευγάρι πού ήταν παντρεμένη και τους έλεγα χώρια πρέπει να μπει ο άντρας, χώρια η γυναίκα να πάρετε δηλαδή δύο ταξί.
Μα, αγόρι μου μου λέγανε στο σπίτι μαζί κοιμόμαστε μαζί τρώμε εκεί δεν κολλάμε, και θα κολλήσουμε μέσα στο ταξί;
Και αν ήταν και οικογένεια τετραμελής που τα παιδιά ήτανε ενηλικιωμένα θα έπρεπε να πάρουνε 4 ταξί για να πάνε σε κάποιο μέρος.
Δηλαδή από 10€ ο καθένας, να δώσουν 40€.
Μόνο τα ταξί και τα περιπολικά μπορούσαμε να κυκλοφορούμε κάθε μέρα 24 ώρες.
Βλέπαμε τις στιγμές του πανικού που εξελισσόταν μόλις τελείωνε η προθεσμία και ξεκινούσε το λεγόμενο lockdown.
21:50 το βράδυ να ψάχνει ο κόσμος απεγνωσμένα ταξί για να προλάβει μέχρι τις 22:00 να βρίσκεται στο σπίτι του γιατί έτσι και τον βλέπανε ακόμα έξω υπήρχε πρόστιμο.
Οι μόνοι που κυκλοφορούσαν το βράδυ ήταν όσοι είχανε σκύλους για να κάνουν την ανάγκη τους (μάλλον εκεί έγινε αυτή η ραγδαία αύξηση των σκύλων σε αυτά τα τρία χρόνια απέκτησαν σκύλους για να μπορούν να βγαίνουν έξω).
Και ο άνθρωπος που περπατούσε μόνος του στο πεζοδρόμιο με το σκύλο, φορούσε μάσκα και ο σκύλος να αναπνέει ελεύθερα.
Ο Άγιος Παΐσιος είχε πει κάποτε θα σας βάλουν φόρους ακόμα και για το κοτέτσι, και για τον αέρα που αναπνέετε.
Πράγματι όποιος δεν ήθελε να φοράει μάσκα για να αναπνέει αυτό που εκπνέει δηλαδή το διοξείδιο του άνθρακα έπρεπε να πληρώσει πρόστιμο.
Και θα γράψω το πιο τραγικό από όλα.
Κουβαλούσα εργαζόμενους και νοσηλευτές στα νοσοκομεία που είχαν οι ίδιοι κορονοϊό.
Και τους έλεγα γιατί πάτε στο νοσοκομείο αφού έχετε κορονοϊό για να τους κολλήσετε όλους και εμένα.
Και μου λέγανε δεν υπάρχουν άτομα δεν φτάνει το προσωπικό.
Και είχανε 7,500 υγειονομικούς σε αναστολή.
Ελλάς το μεγαλείο σου!
https://youtu.be/EpFhTYlzMas?is=-8CQ7NlNYDevPTgu
Πρώτα ο Θεός και αν είναι θέλημα Θεού αύριο θα αναφερθώ και στους νεκρούς .
Ευχαριστώ πατέρα Γεώργιε που μέσα από το ευλογημένο Ιστολόγιο σου ακούγεται η αλήθεια.
Θα προσθέσω σήμερα κάτι ακόμα.
Μας λέει ο Αρθρογράφος:
Δεν αμφισβητώ ότι υπήρχε μια πραγματική υγειονομική κρίση.
Αμφισβητώ όμως αν κάθε μέτρο που επιβλήθηκε ήταν αναγκαίο, αναλογικό και επαρκώς τεκμηριωμένο.
Αυτά τα μέτρα που είχαν επιβληθεί για την μη εξάπλωση του κορονοϊού ας τα δούμε λίγο κι ας κρίνουμε αν ήταν για γέλια ή κυριολεκτικά για κλάματα.
• Έως 20 τ.μ.: Επιτρεπόταν η ταυτόχρονη παρουσία έως 4 ατόμων.
• Από 20 τ.μ. έως 100 τ.μ.: 4 άτομα σταθερά + 1 άτομο για κάθε επιπλέον 10 τ.μ. (Για παράδειγμα, σε ένα κατάστημα 50 τ.μ. επιτρεπόταν να μπουν 7 άτομα).
Δηλαδή σε έναν κινηματογράφο σε ένα θέατρο σε μία καφετέρια ανάλογα με τα τετραγωνικά υπήρχε και ο ανάλογος κόσμος για να μην εξαπλωθεί ο κορωνοϊός.
Και φυσικά όλοι αυτοί μόνο (εμβολιασμένοι).
Δεν ίσχυε το ίδιο όμως για τα σούπερ μάρκετ που εκεί μπαίνανε αβέρτα και δεν χρειαζότανε ούτε εμβόλιο ούτε rabbit test.
Γιατί δεν μπορούσες να απαγορεύσεις τον άλλον για να πάρει τρόφιμα να φάει.
Όμως αυτό που είναι πραγματικά για γέλια ή για πικρά δάκρυα, είναι τα αστικά λεωφορεία στην Θεσσαλονίκη.
(Παρένθεση, μέχρι και την περίοδο του κορωνοιού ενάμιση εκατομμύριο πληθυσμός από συγκοινωνίες είχε μόνο ένα αστικό).
Όσοι είναι από Θεσσαλονίκη ή έχουν έρθει και έχουν μπει μέσα σε αστικό γνωρίζουν τι γίνεται.
Η λέξη (παστή σαρδέλα) για τους επιβάτες είναι πολύ επιεικής.
Σ'ένα λεωφορείο 5 τετραγωνικά μπαίνανε 100 άτομα χωρίς εμβόλια και χωρίς rabbit.
Όμως σε μία αίθουσα 200 τετραγωνικά επιτρεπόταν να μπουν μόνο εμβολιασμένοι και αυτοί σε απόσταση ο ένας από τον άλλον ανάλογα με τα τετραγωνικά της αίθουσας.
Πραγματικά αναρωτιέμαι όλα αυτά δεν τα έβλεπε ο κόσμος;
Και για να μη χάσουμε ένα καφέ ή μία ταινία στο κινηματογράφο ή στο θέατρο έπρεπε να εμβολιαστούμε;
Όλα ήταν, φως φανάρι, όπου τους έπαιρναν τα μέτρα ισχύανε όπου δεν τους έπαιρναν γινόταν το έλα να δεις.
Πρώτα ο Θεός θα συνεχίσω..
Συγχαρητήρια για την ανάρτηση του Χρήστου.
Λόγια καρδιάς κι αλήθειες συνάμα.
Τελικά αποδείχτηκε όλη αυτή η ιστορία με τον κορονοϊό είχε έναν και μόνο στόχο.
Να πολεμήσει τον Χριστό και την Εκκλησία Του.
Μέσα στον Παράδεισο ο Θεός έδωσε μόνο μία εντολή στον Αδάμ και στην Εύα να μην φάνε από ένα δέντρο γιατί θα πεθάνουν.
Ο άνθρωποκτόνος διάβολος όμως τους ξεγέλασε για να φάνε και να πεθάνουν.
Έρχεται τώρα ο Χριστός και μας λέει για να ζήσουμε και για να μη πεθάνουμε, τώρα πρέπει να φάμε.
«Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον, και εγώ αναστήσω αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Κατά Ιωάννην 6,54).
Και έρχεται πάλι ο ανθρωποκτόνος διάβολος για να μας ξεγελάσει και δεύτερη φορά, και τώρα μας λέει να μην φάμε γιατί θα (κολλήσουμε και θα πεθάνουμε).
Αυτό το ανθρωπόμορφο τέρας ο Βill Gate τις Pfizer μίλησε ξεκάθαρα για παγκόσμια μείωση του πληθυσμού.
(Λες και του τρώει το ψωμί ο κοσμάκης).
Και ο πατέρας Σάββας ο Αγιορείτης την περίοδο του κορονοϊού και πολλά Ιστολόγια ενημερώνανε τον κόσμο ότι αυτά τα εμβόλια παρασκευάζονται από κυτταρικές σειρές εκτροθέντων εμβρύων.
(Δηλαδή γινόταν από έμβρυα που ήταν ακόμα ζωντανά και τα βγάζαν μέσα από τη μήτρα της μάνας τους, τα κομματιάζανε για να πάρουνε τα κύτταρά τους και να κατασκευάσουν τα διαβόλια).
Και μόνο αυτός ο λόγος αρκούσε ο Χριστιανός για να μην κάνει αυτό το διαβόλιο.
Ακόμα και την ζωή να μας έσωζε αυτό το σκεύασμα ποτέ δεν μπορεί να πει ένας Χριστιανός, ο θάνατός σου η ζωή μου.
Ο ίδιος πρέπει να δίνει τη ζωή του.
Και ένα αληθινό περιστατικό:
Όταν υπήρχε ή πανδημία της φυματίωσης, πήγανε σε ένα νοσοκομείο με φυματικους, να λειτουργήσουν ο Ιερέας και ο διάκονος.
Όταν ήρθε η ώρα της Θείας Κοινωνίας πήγαν οι φυματικοι και κοινώνησαν.
Και κατά την τάξη έπρεπε στο τέλος να καταλήσει την Θεία Κοινωνία ο διάκονος, αυτός όμως φοβήθηκε και είπε τον Ιερέα να την καταλήσει.
Έτσι και έγινε.
Μετά από καιρό πήγε πάλι στο νοσοκομείο με τους φυματικούς, να λειτουργήσει αυτήν τη φορά μόνος του ο Ιερέας.
Και όταν ήρθε η ώρα της Θείας Κοινωνίας, πήγαν να κοινωνήσουν οι φυματικοί, μέσα στην σειρά ήταν και ο διάκονος, είχε κολλήσει φυματίωση.
Αυτό είναι αληθινό γεγονός, ο Ιερέας που κατέλησε την Θεία Κοινωνία δεν κόλλησε, ενώ ο διάκονος που είχε φοβηθεί, είχε κολλήσει.
Έκλεισαν τους Ιερούς Ναούς και τους μετέτρεψαν οι μητροπολίτες σε εμβολιαστικά κέντρα.
Βάζανε κορδέλες γύρω από τις ιερές Εικόνες και φτάνανε σε τέτοια βλασφημία ώστε να φωνάζουν και συνεργεία για να απολυμάνουν μέσα τους Ναούς.
Θα συνεχίσω.
Πρόβα κάνανε την περίοδο του κορονωϊου για να τσεκάρουν πόσο υπάκουσα είναι τα "πρόβατα". Για αυτό και ήταν τόσο ανάλγητοι πρώτα στους υγιειονομικούς που μας είχαν σε αναστολή και χωρίς μισθολογικές απολαβές και ασφαλιστική κάλυψη και δεύτερον στους κεκοιμημένους που δεν τους σέβονταν. Και τώρα που είδαν το μέγεθος της υπακοής, είναι έτοιμοι για την εφαρμογή του επόμενου σχεδίου. Και ο νοών νοείτω. Ο Θεός να μας ελεήσει όλους μας με αυτά που μας ετοιμάζουν.
Ο διάβολος δεν ήθελε να αφήσει τίποτα όρθιο.
Άλλαξε ακόμα την Ημέρα της Αναστάσεως.
Διαβάζουμε στο Σύμβολο της Πίστεως:
«καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς»
Και οι μητροπολίτες φοβήθηκαν ότι την τρίτη μέρα θα κολλήσει ο κόσμος κορωνοϊό, για αυτό κάναν την Ανάσταση την δεύτερη μέρα που ο κορωνοϊός είχε πάει (διακοπές).
Επέτρεψε ο Θεός να συμβούν όλα αυτά για να πέσουν οι μάσκες.
Στο Ιερό Ησυχαστήριο που εκκλησιάζομαι, Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου, η Ανάσταση είχε γίνει κανονικά μετά τις 00:00 και υπήρχε τόσες χιλιάδες κόσμος που δεν είχα ξαναδεί ποτέ μου.
Και σχεδόν όλοι μείνανε μέχρι το τέλος της Θείας Λειτουργίας.
Ο Γέροντας Κύριλλος ο Ηγούμενος κοιμήθηκε από κορωνοϊό.
Κανένας Μοναχός δεν έκανε το σκεύασμα.
Φαντάζομαι, όταν θα δώσαν από το νοσοκομείο Παπαγεωργίου όπου νοσηλευόταν το λείψανο του Γέροντα στους Μοναχούς θα ήταν σε καμία (μαύρη σακούλα).
Οι Μοναχοί το τοποθέτησαν το λείψανο για λαϊκό προσκύνημα.
Ήμουν άρρωστος εγώ δεν μπόρεσα να πάω και πήγαν τα παιδιά μου.
Όταν τους ρώτησα αν είχε κόσμο.
Μου είπαν μία ώρα περίμεναν στην ουρά για να ασπαστούν τον Γέροντα.
Και Δόξα το Θεό τόσες χιλιάδες κόσμος πήγε και δεν κόλλησε ούτε ένας.
Η Πίστης μας δεν είναι θεωρία, είναι βίωμα είναι Ζωντανή.
Ο διάβολος φθονεί και μισεί τον άνθρωπο ακόμα και νεκρό.
Και ο διάβολος ποντάρει πάντοτε πάνω στον φόβο των ανθρώπων.
Όλοι φοβηθήκαμε ήταν κάτι πρωτόγνωρο παγκοσμίως.
«δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού»
Όμως το ίδιο λάθος δύο φορές δεν είναι γνώρισμα συνετού ή σοφού ανθρώπου.
Να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να μην επαναλαμβάνουμε τις ίδιες λανθασμένες πράξεις ή επιλογές.
Και αναφέρομαι στον προσωπικό αριθμό, μην την πατήσουμε πάλι.
(Γιατί τώρα έχει να κάνει με την Αθάνατη ψυχή μας).
Αδερφέ μου Άρη όλα τα κάνει η Χάρις του Αγίου Πνεύματος, ας ευχαριστούμε και ας τον Δοξάζουμε πάντοτε τον Άγιο Τριαδικό Θεό μας εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Και τον πατέρα Γεώργιο που πράττει το θέλημα του Θεού. Να τον έχει πάντοτε καλά η Παναγία μας και όλους σας. Αμήν.
Έτσι ακριβώς όπως τα λέτε είναι. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε γιατί το έχουμε πολύ εύκολο αυτό δυστυχώς. Ήταν σκληρά χρόνια. Σκοτεινά όπως το είπατε.
Το τραγικότερο όλων ήταν η στέρηση της Θείας κοινωνίας.
Άξιοι και Ομολογητές οσοι Ιερείς κοινωνούσαν κρυφά τον κόσμο, πήγαιναν σε σπίτια το Άγιο Ποτηριο κι ας διώχθηκαν.
Προσωπικά λειτουργηθηκαμε 5μελης οικογένεια από Ιερέα με κορονοιο έσταζε από τον πυρετό, κρυφή λειτουργία, κοινώνησε όπως είθισται και μετά όλοι μας και δεν κόλλησε κανείς μας.
Το λέω και θα το φωνάζω όσο ζω μέσα στο μυστήριο της θείας Λειτουργίας δεν κολλαμε τίποτε!!!
Δημοσίευση σχολίου