Οι πιο πολλές εξομολογησεις είναι αποκύημα της αγάπης του εαυτού μας.

Οι πιο πολλές εξομολογησεις είναι αποκύημα της αγάπης του εαυτού μας.Εξομολογουμεθα, διότι θέλουμε να τα έχουμε καλά με τον Θεό,για να έχουμε παρρησία ενώπιον του. 

 Η αληθινή εξομολογηση όμως είναι από τις πιο οδυνηρες πράξεις, συγκλονίζεται συγκορμα η ύπαρξη του ανθρώπου και πονάει. 

Εξομολογηση σημαίνει να εξευτελισω τον εαυτό μου, όπως η αιμορρουσα που ομολόγησε το πάθημα της, δηλαδή μπροστά στα πλήθη των ανθρώπων ομολόγησε την ασθένεια της. Σε πόσους από εμάς κοστίζει η εξομολογηση;

Πόσες φορές η εξομολογηση μας είναι διάθεση να αποκαλύψουμε την ασχήμια μας, την κενότητα μας, την γυμνοτητα μας;Η εξομολογηση είναι εισπηδηση του Ουρανού εντός μας, καταβιβαση της δύναμης του Θεού. 

Καταλαβαίνουμε τι μας χρειάζεται; Για να τραβήξεις έναν γάντζο, βάζεις δύναμη. Για να ελκυσεις από τον ουρανό την δύναμη, ώστε να συγχωρεθουν οι αμαρτίες σου, καταλαβαίνεις τι αγώνας χρειάζεται; Είναι ένα σημείο το οποίο απωθουμε, γιατί δεν θέλουμε να μετανοήσουμε αληθινα.

Οι εξομολογησεις μας τις περισσότερες φορές είναι θωπεια του εαυτου μας, για να είμαστε καλύτεροι με τον Θεό, ίσως και με τους ανθρώπους. Ειναι μια ανακούφιση. Δημιουργούμε ένα χρεωλυσιο, δηλαδή μια αίσθηση ότι είμαστε καλά, ότι μπορούμε πιο άνετα να συνεχίσουμε να αμαρτανουμε, να συνεχίσουμε την ψεύτικη χαμοζωη μας.

Μπορεί παρά δείγματος χάριν να υπαρχει μετάνοια, αλλά να συνεχίσουμε μια ζωή κουβεντολογιου;

Μπορει να υπαρχει μετάνοια και να συνεχίζεται η κρίση; 

Είναι δυνατόν να έχω μετανοήσει και να συνεχίζω να θυμώνω, να εκνευρίζομαι, να παρεξηγουμαι, να αντιμιλω, να κατακρεουργω το άλλο;

 Αυτο είναι εξομολογηση;Ειναι δυνατόν-όταν έχω μετανοήσει - σήμερα σε αγαπώ και αυριο σε μισώ, σήμερα να υπακουω και αύριο να μην σε ακούω, σήμερα σε υπηρετώ και αύριο σε κατηγορω;Δυστυχως οι εξομολογησεις μας ειναι κάποια ζεστασιά που προσφέρουμε στην ύπαρξη μας, για να αντέχουμε την ζωή, η είναι ικανοποίηση μιας ψυχολογικής ανάγκης.

Αλλα ο Θεός δεν ικανοποιεί ψυχολογικές ανάγκες. Ο Θεος είναι"Θεός των πνευμάτων". Εκείνος ο οποίος έταξε σωτηρία και σταυρό. Ως επί το πλείστον όμως εξομολογηση για μας είναι:

Λέμε τον πόνο μας για να γιατρευτουμε.

Λεμε το πρόβλημα μας για να πάρουμε θάρρος. Λεμε την σκέψη μας για να δικαιωθουμε και να ακουσουμε:"Ναι παιδι μου έτσι είναι ". Τι περίπλοκος ειναι ο άνθρωπος!

Ερχονται περιπτώσεις ανθρώπων που εξομολογουνται επί μία, τρεις, πέντε ώρες και καθόμαστε με τα μάτια ορθάνοιχτα και τους κοιτάζουμε ακίνητοι, διοτι εαν τυχόν κουνηθούμε λιγακι, Θα νιώσουν οτι δεν τους παρακολουθούμε. Εαν δεν καθίσουμε ετσι, θα αρχίσουν να κλαίνε ακατάπαυστα, και τότε θα αναρωτηθούμε τι επαθε; μηπως μετενοησε;Οχι κλαίει για να ελκυσει την προσοχή μας να ελκυσει την καρδιά μας, να μας κάνει να τον συμπονεσουμε, να τον νοιώσουμε, να τον αγαπήσουμε.

''Εξομολογησις, μετάνοια''Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

πηγή