Η αληθινή ελευθερία αρχίζει όταν παύει κανείς να φοβάται την αυτοπροσφορά. Όσο περισσότερο ο άνθρωπος κλείνεται στον εαυτό του, τόσο μικραίνει ο κόσμος του. Όσο περισσότερο αγαπά, τόσο διευρύνεται η ύπαρξή του πέρα από τα όρια της ατομικότητάς του. Η αγάπη δεν μειώνει το πρόσωπο· το καθιστά άπειρο.
Στο κέντρο αυτού του μυστηρίου βρίσκεται πάντοτε ένα ποτήριο. Όλη η ζωή οδηγείται αργά ή γρήγορα μπροστά στην αποκάλυψη της θυσίας. Δεν υπάρχει κοινωνία χωρίς κόστος, ούτε αληθινή αγάπη χωρίς σταύρωση του εγωισμού. Ο άνθρωπος που θέλει να αγαπήσει χωρίς να πληγωθεί, στην πραγματικότητα δεν θέλει να αγαπήσει· θέλει να προστατευθεί. Αλλά ό,τι προστατεύεται υπερβολικά νεκρώνεται. Μόνο ό,τι προσφέρεται σώζεται από τη φθορά του εαυτού του.
Η θυσία όμως δεν είναι τραγωδία· είναι μεταμόρφωση. Το μυστήριο της αγάπης συνίσταται στο ότι ο θάνατος δεν καταργείται αλλά διαπερνάται από ζωή. Η οδύνη δεν εξαφανίζεται, όμως παύει να είναι αδιέξοδο. Γίνεται πέρασμα.
Όπως ο σπόρος πρέπει να χαθεί μέσα στη γη για να ανθίσει, έτσι και η ύπαρξη περνά μέσα από τη διάλυση της αυτάρκειας για να γεννηθεί σε μια ανώτερη πληρότητα. Η αγάπη σώζει όχι επειδή αποφεύγει τον πόνο, αλλά επειδή τον μεταβάλλει σε κοινωνία.
Και τότε ο κόσμος παύει να είναι ένας τόπος εγκατάλειψης. Αποκτά κέντρο. Όλα συγκλίνουν προς μια αόρατη καρδιά που κρατεί μυστικά την ύπαρξη ενωμένη. Ακόμη και το κακό φανερώνεται τελικά ως αποτυχία κοινωνίας, ως άρνηση της σχέσης, ως πείσμα του όντος να υπάρχει μόνο του.
Η κόλαση ίσως να μην είναι τίποτε άλλο παρά η αιώνια αδυναμία του ανθρώπου να εξέλθει από τον εαυτό του.
Η θεία παρουσία δεν εισέρχεται στον κόσμο με θόρυβο. Εμφανίζεται πάντοτε με τη λεπτότητα του φωτός που πέφτει επάνω σε κλειστά βλέφαρα. Δεν συντρίβει· περιμένει. Δεν απαιτεί· καλεί. Και αυτή ακριβώς η πραότητα αποτελεί τη φοβερότερη δύναμή της. Διότι μόνο η αγάπη που δεν εξαναγκάζει είναι άξια να μεταμορφώσει ελεύθερα τον άνθρωπο.[...]
Η θεία παρουσία δεν εισέρχεται στον κόσμο με θόρυβο. Εμφανίζεται πάντοτε με τη λεπτότητα του φωτός που πέφτει επάνω σε κλειστά βλέφαρα. Δεν συντρίβει· περιμένει. Δεν απαιτεί· καλεί. Και αυτή ακριβώς η πραότητα αποτελεί τη φοβερότερη δύναμή της. Διότι μόνο η αγάπη που δεν εξαναγκάζει είναι άξια να μεταμορφώσει ελεύθερα τον άνθρωπο.[...]
1 σχόλιο:
> Ο άνθρωπος που θέλει να αγαπήσει χωρίς να πληγωθεί, στην πραγματικότητα δεν θέλει να αγαπήσει· θέλει να προστατευθεί.
Εγώ θα του έλεγα του συγγραφέα, ότι στην πραγματικότητα ισχύει πως, ο άνθρωπος που θέλει να αγαπήσει χωρίς να προστατευθεί, στην πραγματικότητα το κάνει γιατί δεν έχει ποτέ πληγωθεί από τα θηρία που φτιάχνει η κοινωνία που φτιάξαμε.
Κάποτε και εγώ πίστευα αυτά που γράφει, αλλά ήταν από άγνοια.
Επίσης, σήμερα δεν υπάρχουν καν άνθρωποι που να θέλουν την αγάπη σου. Μπορεί να βρεις άστεγους που να θέλουν τα λεφτά σου, "φίλους" που να θέλουν τις διασυνδέσεις σου, άλλους που θέλουν κάθε είδους βοήθεια ή που είναι περίεργοι να σε γνωρίσουν ή που απλά θέλουν να σκοτώσουν τον χρόνο τους μαζί σου, αλλά την αγάπη σου δεν την θέλει (σχεδόν;) κανείς.
Για αρχή, αν κάποιος εκεί έξω έψαχνε για αγάπη, το πρώτο πράγμα που θα έκανε θα ήταν να μην έχει την μούρη του πάνω στο κινητό όλη μέρα κι όλη νύχτα.
Έπειτα, δεν θα ζητούσε τίποτα από εσένα, παρά μόνο εσένα.
Και μετά, δεν θα άλλαζε στάση απέναντί σου αν δεν του έδινες κάτι που ήθελε.
Κάτι σαν και αυτό που λέει το άρθρο σας εδώ, άσχετα αν δεν το διάβασα:
https://proskynitis.blogspot.com/2026/06/blog-post_384.html
Και αυτά είναι μόνο τα βασικά. Αυτά που βγάζουν μάτι ότι ο άλλος έχει πρόβλημα.
Άμα εσείς βρείτε άνθρωπο σήμερα που να περνάει αυτά τα 3 κριτήρια, τηλεφωνήστε με.
Και αν πιστεύετε ότι δίνοντας αγάπη χωρίς φρένα σε κάποιον που ούτε την ψάχνει, ούτε την θέλει, ούτε μπορεί να την διαχειριστεί σαν φυσιολογικός ΑΝΘΡΩΠΟΣ, θα βγει σε κάτι καλό, μάλλον δεν έχετε πολλές εμπειρίες από την ζωή στην Ελλάδα 2.0. Οι περισσότεροι είναι έτοιμοι να σε μαχαιρώσουν πισώπλατα την επόμενη μέρα κιόλας, μετά από χρόνια "δοσίματος", απλά γιατί δεν τους έκανες ένα χατίρι. Και αν πιστεύετε ότι δεν θα σας επηρεάσει, κάνετε λάθος.
Δημοσίευση σχολίου