Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
ν’ αναστήθηκαν εκ νεκρών.
Κοίταξαν μετά το πρόσωπο του πράου και ταπεινού Κυρίου…
Αντί να κάνουν μετάνοια και να τον ευχαριστήσουν που έσωσε τους δυο δαιμονισμένους, εκείνοι παραπονιούνταν επειδή έχασαν τα γουρούνια!
Αντί να προσκαλέσουν τον Κύριο για να τον φιλοξενήσουν, του ζήτησαν να φύγει από τα όριά τους όσο γίνεται πιο γρήγορα. Αντί να υμνήσουν και να δοξολογήσουν το Θεό, εκείνοι άρχισαν να θρηνούν για το χαμό των γουρουνιών.
Ας μη βιαστούμε να κατηγορήσουμε την αγάπη των Γεργεσηνών για τα γουρούνια τους, προτού αξιολογήσουμε τη σημερινή κοινωνία. Να εκτιμήσουμε όλους τους συμπολίτες μας που επίσης είναι πολύ δεμένοι με τα ζώα τους, όπως οι Γεργεσηνοί, που νόμιζαν πως τα γουρούνια τους αξίζουν περισσότερο από τους γείτονές τους. Για σκεφθείτε, πόσοι είναι σήμερα εκείνοι απ’ αυτούς που κάνουν το σταυρό τους, ομολογούν το Χριστό με τη γλώσσα τους, αλλά πολύ σύντομα θα μπορούσαν να σκοτώσουν δυο ανθρώπους, αν η πράξη αυτή θα τους χάριζε δυο χιλιάδες χοίρους; Ή σκεφθείτε αν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που θα θυσίαζαν δυο χιλιάδες χοίρους για να σώσουν τη ζωή δύο δαιμονισμένων.
Ας ντραπούν εκείνοι που καταδικάζουν τους Γεργεσηνούς προτού κατηγορήσουν τον εαυτό τους. Αν οι Γεργεσηνοί ανασταίνονταν σήμερα από τους τάφους τους κι άρχιζαν να μετρούν πόσοι άνθρωποι έχουν την ίδια νοοτροπία μαζί τους, στην Ευρώπη θά ‘φθαναν σ’ ένα τεράστιο αριθμό. Εκείνοι τουλάχιστο ζήτησαν από το Χριστό να φύγει, ενώ οι λαοί της Ευρώπης τον απομακρύνουν οι ίδιοι. Γιατί; Για να μείνουν μόνοι με τα γουρούνια τους και τους κυρίους τους, τους δαίμονες.
Ολόκληρο το περιστατικό αυτό όμως, από την αρχή ως το τέλος, έχει κι ένα βαθύτερο νόημα. Αυτά που είπαμε ως τώρα είναι αρκετά για διδασκαλία, για υπόμνηση και για την ανάσταση όλων εκείνων που μέσα στο σώμα τους νιώθουν κλεισμένοι σα να βρίσκονταν μέσα σε τάφο• εκείνων που αντιλαμβάνονται την επίδραση των δαιμονικών δυνάμεων στα πάθη που τους πιέζουν σαν χειροπέδες ή σαν αλυσίδες, που τους τραβούν βίαια στην άβυσσο της καταστροφής• εκείνων που, παρ’ όλ’ αυτά, πιστεύουν στην αξία του ανθρώπου, ότι η ψυχή τους αξίζει περισσότερο απ’ όλα τα γουρούνια, όλα τα κτήνη, όλες τις περιουσίες και τα πλούτη, που αναζητούν τη θεραπεία και το Θεραπευτή των ασθενειών τους περισσότερο απ’ όλα τ’ αγαθά τους.
Ολόκληρη η διήγηση τελειώνει με τα εξής λόγια: «Και εμβάς εις πλοίον διεπέρασε και ήλθεν εις την ιδίαν πόλιν» (Ματθ. θ’ 1). Στους Γεργεσηνούς δεν είπε ούτε λέξη. Σε τί θα χρησίμευαν οι λέξεις εκεί που δεν έπεισε το θαύμα; Οι λέξεις δε θα τους έκαναν να πιστέψουν. Τί αξία θα είχε να κάνει τους νεκρούς τάφους να πιστέψουν; Κατέβηκε το λόφο σιωπηλός, μπήκε στο πλοίο κι αναχώρησε. Τί ταπείνωση, πόση υπομονή, τί θεϊκό μεγαλείο! Πόσο κενή ήταν η νίκη για έναν από τους καίσαρες που έγραψε στη σύγκλητο: «Ήλθον, ειδον, εκυρίευσα!». Ο Χριστός είδε, κυρίευσε και έμεινε σιωπηλός.
Κρατώντας τη σιωπή Του έδωσε στη νίκη Του έναν υπέροχο κι αιώνιο χαρακτήρα. Αν θέλουν οι ειδωλολάτρες ας μάθουν από το παράδειγμα του ταπεινού Κυρίου Ιησού, που ποτέ δε φροντίζει να εντυπωσιάσει. Όποιος τον δέχεται, δέχεται την αιώνια ζωή. Όποιος τον διώχνει από τη ζωή του, παραμένει στη συντροφιά των χοίρων, στην αιώνια παραφροσύνη και τον αιώνιο θάνατο.
Κύριε Ιησού, Υιέ του Θεού, ελέησέ μας τους αμαρτωλούς, θεράπευσέ μας, σώσε μας! Σε Σένα πρέπει δόξα και ύμνος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
2 σχόλια:
Μας λέει ο τίτλος του Άρθρου: οι Γεργεσηνοί και εμείς του Αγίου Νικόλαου Βελιμίροβιτς.
Η Πατρίδα μας πλέον πρέπει να αλλάξει ὂνομα καί ἀπό Ἑλλάς, νά γίνει “Νέα Γάδαρα”, ἐφόσον ὂχι μόνον ὁμοιάσαμε τούς κατοίκους τῆς χώρας τῶν Γαδαρηνῶν, ἀλλά τούς ἒχουμε ξεπεράσει πρό πολλοῦ.
Ἐκεῖνοι, μόνο “παρεκάλεσαν αὐτόν ὅπως μεταβῆ ἀπό τῶν ὁρίων αὐτῶν”, ἐνῶ ἐμεῖς οἱ πνευματικά ἀναίσθητοι Ἑλληνόφωνοι, διώχνουμε τόν Χριστό καθημερινά καί μέ κάθε τρόπο ἀπό τό σπίτι μας, ἀπό τήν δουλειά μας, ἀπό τό σχολεῖο τῶν παιδιῶν μας, ἀπό τήν γειτονιά μας καί τώρα πλέον καί ἀπό τό Σύνταγμά μας.
Ἀρνηθήκαμε, οἱ Νεοέλληνες, τόν Χριστό, ὂχι κατόπιν ἐπιβολῆς βίας ἀπό κάποιο τυραννικό καθεστώς, ἀλλά ἑκούσια!!
Τόν προδώσαμε καί Τόν διώξαμε ἀπό τήν ζωή μας.
Πρώτα ἐμεῖς, ὁ λαός, Τον ἀρνηθήκαμε καί κατόπιν ἦρθαν οἱ σημερινοί αντίχριστοι ἂρχοντες νά μᾶς ἐκπροσωπήσουν, εἲτε στήν Βουλή, εἲτε στήν Ἐκκλησία. (Δυστυχώς η μασονία πάει σύννεφο).
Αὐτό τό γκρέμισμα τοῦ Χριστιανικοῦ, τοῦ Ὀρθοδόξου κράτους μας, εἶναι χειρότερο ἀκόμη καί ἀπό τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας μας, γιατί γκρεμίζονται τά θεμέλια τῆς Ελληνικῆς ἱστορίας.
Σέ ὅλες τίς γενιές, οἱ Ἕλληνες ἒχουν τήν θρησκεία μέσα τους.
Πάντοτε οἱ Ἕλληνες ἀγωνίζονταν ὑπέρ βωμῶν καί ἐστιῶν.
Οὐδέποτε ἀπασχόλησε θεσμικά τήν Πατρίδα μας τό ξήλωμα τῆς θρησκείας. Γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία της ἡ Ἑλλάς, τείνει νά καταστεῖ ἕνα οὐδετερόθρησκο, δηλαδή ἂθεο κράτος, δυστυχώς μόνο στα χαρτιά είμαστε ακόμα Ορθόδοξοι.
Τό τραγικότερο εἶναι ὅτι τήν δημιουργία αὐτοῦ τοῦ ἀνίερου κράτους, τήν ἐπιτρέψαμε μέ τήν ψῆφο μας.
Γι’ αυτό ἡ σημερινή ἅλωση εἶναι χειρότερη ἀπό τήν ἅλωση τοῦ 1453, ὂχι μόνο διότι τότε στόχος τοῦ Μωάμεθ ή Μεχμέτ ἦτο ἡ κατάλυσις τοῦ Βυζαντίου ἐνῶ σήμερα στόχος εἶναι ἡ Πίστη μας, ἡ Ὀρθοδοξία μας, ἀλλά κυρίως διότι τότε πολεμήσαμε καί ἠττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα παραδίδουμε τά πάντα ἀμαχητί.
Αυτοί που κυβερνούν τα τελευταία χρόνια, ότι χρώμα και να είναι, (όλοι έχουν το ίδιο αφεντικό από πίσω), ἐπιθυμούν νά παύσουν πλέον νά ἒχουν μεταξύ τους σχέση τά ἂρθρα 3 (παρ. 1) καί 16 (παρ. 2) τοῦ Συντάγματος.
Τό μέν πρῶτο ὁρίζει ὡς ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα, αὐτήν τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἑκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τό δέ δεύτερο ὁρίζει ὅτι ἡ παιδεία σκοπό ἒχει τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων.
Δέν βασιλεύει σήμερα στήν πατρίδα μας ὁ Χριστός καί τό Άγιό Του Εὐαγγέλιο· σήμερα βασιλεύει ὁ κοσμοκράτωρ τοῦ παρόντος αἰῶνος του απατεώνος πού πέφτουν καί τόν προσκυνοῦν ὅλοι, διότι:
Σχεδόν όλοι οι αρχιερείς Ἰοῦδες συντάσσονται μέ τούς ἰσχυρούς αντίχριστους τῆς γῆς καί σχεδόν κανένας πού να ἀγαπά ἀληθινά τόν Χριστό, ο ὁποῖοςι εἶναι ἀποφασισμένος νά δώσει τή ζωή του ὑπέρ τοῦ ποιμνίου του.
Ἓλειψε τό αὐστηρό κήρυγμα, τό κήρυγμα τῆς μετανοίας καί ὑπερπλεόνασε τό “ἀγαπητικό” κήρυγμα.
Μᾶς ταιριάζει περισσότερο ὁ μασονικός οἰκουμενισμός, ἀπό τήν Αγία μας Ὀρθοδοξία.
Ἡ Ἐκκλησία ἀπό φυγαδευτήριο δαιμόνων, κατήντησε νά ἀγκαλιάζει ὅλες τίς αἱρέσεις πού πλέον, μετά τήν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου, θεωροῦνται καί αὐτές εκκλησίες. Ὢ τῆς βλασφημίας μέγεθος!
– Καταντήσαμε τό ὁμολογιακό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, μία μασονική διαθρησκειακή δυσωδία.
Πραγματοποιοῦνται οἱ αἰσχρές παρελάσεις ὁμοφυλοφίλων, ἐνῶ διδάσκονται τά παιδιά μας στό σχολεῖο τίς διαστροφές γιά τίς ἒμφυλες ταυτότητες.
– Τά διαζύγια ἒχουν ὑπεραυξηθεί (ὅπως καί οἱ ἐκτρώσεις), ἐνῶ τά ζευγάρια ἀποφεύγουν τήν τεκνογονία.
Εἶναι τόσο ἂσχημη ἡ κατάσταση τῆς Πατρίδας μας, πού νομίζω ὅτι ἒχει ἑφαρμογή σέ ἐμᾶς αὐτό πού ἀκοῦμε στό ἀνάγνωσμα τοῦ προφήτου Δανιήλ, τό πρωί τοῦ Μ. Σαββάτου:
«ὅτι, Δέσποτα, ἐσμικρύνθημεν παρά πάντα τά ἒθνη και ἐσμεν ταπεινοί ἐν πάση τῆ γῆ σήμερον διά τάς ἁμαρτίας ἡμῶν».
Ὁ Άγιος Παίσιος μας λέει πώς ὅταν παραβαίνει ἕνας ἂνθρωπος μία ἐντολή τοῦ Εὐαγγελίου, εὐθύνεται μόνον αὐτός, ἐνῶ ὅταν κάτι πού ἀντίκειται στό Εὐαγγέλιο γίνεται νόμος τοῦ κράτους, τότε ἒρχεται ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ σέ ὅλο τό ἒθνος γιά νά παιδαγωγηθεῖ.
Τώρα πού γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία μας γινόμαστε ἕνα ἂθεο και βλασφημο κράτος καί πετᾶμε τόν Χριστό ἀπό τό Σύνταγμα καί τήν Πατρίδα μας (καί Ἒκεῖνος, ὅταν Τον διώχνουμε, φεύγει χωρίς νά πεῖ μιά λέξη) τί θά συμβεῖ;
Ἡ περιοχή τῶν Γαδαρηνῶν, πού κάποτε ἦταν εὒφορη καί πλούσια, σήμερα εἶναι μία γκρίζα καταραμένη ἒρημος, ἀναφέρει ὁ Ἁγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.
Ἂν ἡ περιοχή τῶν Γαδαρηνῶν, πού ἀπό ἀνοησία οἱ κάτοικοί της παρεκάλεσαν τόν Χριστό νά φύγει, εἶχε τέτοια κατάληξη, τί θά συμβεῖ στήν Πατρίδα μας ἡ ὁποία δέν Τον παρακαλεῖ, ἀλλά Τον διώχνει μέ τόση κακία;
Όμως ας μην απελπιζόμαστε.
Θα κλείσω με αυτό που λέει στο τέλος ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς:
Κύριε Ιησού, Υιέ του Θεού, ελέησέ μας τους αμαρτωλούς, θεράπευσέ μας, σώσε μας! Σε Σένα πρέπει δόξα και ύμνος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Ναι, Αδέρφια μου!
Δέν ἀπελπιζόμεθα γιατί εἲμαστε βασιλόπουλα και ἒχουμε Πατέρα Βασιλιά! Καί τί Πατέρα!
Ἂν δείξουμε μετάνοια ὅπως οἱ Νινευίτες καί συμπεριφερθοῦμε ὡς ὁ ἂσωτος υἱός τῆς παραβολῆς, Αὐτός θά σώσει πάλι τό Ἒθνος μας ἀπό τήν πνευματική, κοινωνική καί οἰκονομική ἐξαθλίωση, ὅπως μᾶς βοήθησε σκανδαλωδῶς καί κατά τό παρελθόν.
Καί θά τό πράξει, διότι πρεσβεύει διαρκῶς εἰς τόν Θρόνο Του, ἡ Μητέρα Του καί Μητέρα μας, εἰς Την ὁποίαν λέγωμεν ὅταν ἀναγινώσκουμε τούς Χαιρετισμούς:
«Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς».
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς την Πατρίδα μας και τον κόσμον Σου όλον. Αμήν.
Δημοσίευση σχολίου