Όλες οι πηγές εχθρών και φίλων διαχρονικά, αναφέρουν πως ο Έλληνας στρατιώτης υπήρξε μεγαλόψυχος και έντιμος, σύμφωνα με τους νόμους του πολέμου αλλά και του πολιτισμού

Με αφορμή τις δηλώσεις ενός ελληνόφωνου ανθέλληνα καθηγητή του συρμού

  ...Στις 8 τοῦ Φλεβάρη εἶχα πάει γιὰ ἀναγνώριση ἀπὸ τὸ Πύλιουρι στο Καλαράτ (σ.σ. Βόρειος Ήπειρος), μὲ ὁδηγὸ τὸν ἰδιώτη Σάββα Παπαδόπουλο-Πρίφτη ἕναν Ἑλληναρά, ὅπως ὅλοι πάνω κεῖ, ποὺ ἔχει προσφέρει κι αὐτὸς κ' ἡ οἰκογένειά του καὶ τώρα κι ἀπὸ παλιά, πολύτιμες υπηρεσίες στοὺς ἐθνικούς μας ἀγῶνες. 

  Στο δρόμο, μεταξύ Πύλιουρι καὶ Καλαράτ, ὑπάρχουν ἀραιὰ καὶ ποῦ, μεμονωμένα σπίτια, άγροικίες σε τσιφλίκια. Σ' ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ ἦταν ἐγκαταστημένος, πρόσφυγας ἀπὸ τὴ Βράνιτσα, μὲ ὅλη τὴν πατριαρχική του οἰκογένεια, ὁ ᾿Ατζέμ Ισμαήλ Μέλη: Μια ἀρχοντική φυσιογνωμία· ψηλὸς μὲ τὰ γυαλιά του σοβαρός καὶ μετρημένος· μὲ ἄψογους τρόπους καὶ μὲ λεπτή φιλοσοφημένη παρατηρητικότητα καλὸς μουσουλμάνος· ἄλλοτε ὑπάλληλος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, στὸν καιρὸ τοῦ Σουλτάν Χαμίτ. Έδειχνε ως 65 χρονώ κι ἂς ἤτανε γέροντότερος.

  Ξέραμε κ' οἱ δυὸ τὰ τούρκικα κ' ἡ συνεννόηση ἦταν ἄμεση καὶ πλέρια. Δὲ θέλησα νὰ ρωτήσω πόσα μέλη εἶχε ἡ οἰκογένειά του. Εἶδα ὅμως νὰ μπαινοβγαίνουν καὶ νὰ μᾶς φέρνουν νερὸ καὶ καφέ κάμποσες γυναίκες καὶ κορίτσια, ὅλες καλλονές, μὲ τὴν ὥριμη ζωντανή θηλυκότητα στη φυσικότατη κ' εὐγενική τους ἐλεύθερη ἐμφάνιση.

  Ὅπως καθόμασταν γύρω στη φωτιά, στο τζάκι, καὶ συζητούσαμε γιὰ τὰ ἐπίκαιρα ζητήματα, τὄ φερε ὁ λόγος νὰ τὸν ρωτήσω ἂν ἔχει ἐνοχλήσεις ἢ παράπονα ἀπὸ τοὺς στρατιώτες μας. Γιατὶ τὸ σπίτι, βλέπετε, ἤτανε πάνω στὸ δρόμο, καὶ συχνά διανυκτέρευαν ἐκεῖ στρατιώτες μας περαστικοί. Θὰ καταχώρίσω ἐδῶ τὴν ἀπάντησή του, ὅπως καλὰ τὴ συγκράτησα καὶ τὴ σημείωσα μόλις ἀποχωριστήκαμε:
«Καταραμένο πράμα ὁ πόλεμος, μοῦ ἀποκρίθηκε. Καὶ συνφορὰ στὸν τόπο, ποὺ γίνεται θέατρο πολέμου. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς τὸ ξηγήσω αὐτό. Το ξέρετε, ἄλλωστε, καλύτερα κι ἀπὸ μένα. Βλέπετε τὴν κατάσταση στὴν ὁποία ἔφερε τὴ χώρα μας ὁ αἱμοβόρος ὁ Μουσολίνι. Βλέπετε καὶ τὴ δική μου κατάσταση. Βλέπετε ποῦ μέσα ζοῦμε τόσες ψυχές. Οὔτε σπίτι μᾶς ἔμεινε, οὔτε ἔπιπλα, οὔτε ρούχα, οὔτε κοπάδια, οὔτε περιουσία. Τ᾿ ἀφήσαμε ὅλα στη Βράνιτσα. Δύσκολα βρίσκομε καὶ αὐτὴ τὴν μπομπότα καὶ τὸ λίγο λάδι.
» Ωστόσο δόξα νάχει ὁ ᾿Αλλάχ! Καὶ νὰ δίνει δύναμη στὸν Ελληνικό Στρατὸ νὰ πετάξει τοὺς μουρτάρηδες τοὺς Ιταλούς στη θάλασσα. Εἶναι ἄτιμος λαός. Δὲν ξέρετε σεῖς... Βάνουν χέρι στὶς γυναῖκες καὶ στὰ κορίτσια μὲ τὴ βία !.. Γι' αὐτὸ ἔφυγα καὶ πέρασα στὸ Ἑλληνικὸ καὶ δὲν πῆγα πρὸς τὴν ᾿Αρβανιτιά, ὅπου ἔχω πλούσιους συγγενεῖς καὶ δὲν θὰ εἶχα νὰ ὑποφέρω αὐτὰ ποὺ βλέπετε.

 »Ἤξερα κι ἀπὸ πρῶτα, ἀπὸ τὸ 1913, κ᾿ ἔπειτα ἀπὸ τὸ 1914, πὼς ὁ Ἑλληνικός Στρατὸς στὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι πολὺ καθαρός. Καὶ δὲ γελάστηκα. Κι ὁ τωρινὸς ὁ στρατός σας, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια, εἶναι ὁ ἴδιος.

»Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ πιστέψετε σὲ ὅ,τι θὰ σᾶς πῶ, καὶ νὰ μὴ νομίζετε πώς θέλω νὰ κολακέψω εἴτε σᾶς εἴτε τὸ στρατό σας. Μέσα σ' αὐτὸ τὸ σπίτι· χάνι, ποὺ βλέπετε, ἔτυχε πολλὲς φορὲς νὰ κοιμηθοῦν οἱ κόρες μου στὸ ἴδιο δωμάτιο, σχεδὸν πλάϊ · πλάϊ, μὲ στρατιώτες περαστικούς δικούς σας. Ε, λοιπόν, δὲ βρέθηκε κανένας ὡς τώρα ὄχι νὰ παραστρατίσει, παρὰ οὔτε καὶ νὰ πονηρευτεῖ ἢ νὰ βάλει στὸ νοῦ του τὸ κακό. Εἶμαι ἄνθρωπος μὲ πεῖρα, γνωρίζω τὸν κόσμο, κ᾿ ἔχω τὴν πεποίθηση πὼς δὲ γελιέμαι σ' αὐτὰ τὰ ζητήματα.

  »Κ᾿ ἐξὸν ἀπ᾿ αὐτό, οἱ στρατιῶτες σας, ἀκόμα καὶ τὸ λίγο ψωμὶ καὶ τὶς ἐλιές, τὴν κονσέρβα ἢ τὸ τυρί τους, τὰ τσιγάρα τους καὶ ὅ,τι ἄλλο ἔχουν, τὰ μοιράζουν μαζί μας, μὲ μιὰν ἁπλοχεριὰ τελείως ἁγνή, πραγματικὰ ἀνθρώπινη. Γι' αὐτὸ κι ὁ Γιαραμπῆς σᾶς βοηθάει καὶ ἡ τόσο Μικρὴ Ἑλλάδα κατορθώνει καὶ νικάει μιὰ Μεγάλη Δύναμη.
»Χαλάλι της τῆς Ἑλλάδας ὅλα! Ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μας δικά σας, ἀρκεῖ νὰ διώξετε τοὺς μουρτάρηδες αὐτοὺς ἀπὸ τὴ χώρα μας γιὰ νὰ σώσομε τὴν τιμή μας...».
Περισσότερα δὲ χρειάζονται. Και, ἔχομε κι ἄλλες δουλιές...
Μέτωπο - Κούδεσι, 13.2.41.
~~~
Το παραπάνω απόσπασμα από το βιβλίο του Ξενοφώντος Άκογλου (Ξένος Ξενίτας) απο την Σαμψούντα, Εφέδρου Λοχαγού ΠΖ στην 3η Μεραρχία κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του '40-'41 τυχαία το διάβασα προχθές, λίγες μέρες μετά τις δηλώσεις ενός ελληνόφωνου ανθέλληνα καθηγητή του συρμού, που προφανώς του δόθηκαν τα πτυχία όπως και σε πολλούς άλλους, ώστε να μπορεί με επιστημονικό τρόπο να βλάπτει περισσότερο την πατρίδα σε σχέση με τους μισέλληνες του πεζοδρομίου που ασχημονούν καθημερινά κατά της Ελλάδος μας.

Κατά τις δηλώσεις εκείνες του κατ' ευφημισμό καθηγητή, οι Έλληνες στρατιώτες προέβησαν σε ακρότητες κατά γυναικών, με βιασμούς, ακρωτηριασμούς και βασανιστήρια.

 Είναι αλήθεια πως σε ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις τμήματα του Ελληνικού Στρατού προέβησαν σε παραδειγματικά αντίποινα κατά τουρκικών πληθυσμών που προηγουμένως είχαν προβεί σε βιαιότητες κατά ελληνικών γειτονικών χωριών και γενικώς κατοίκων της Ανατολίας, ή κατά Ελλήνων στρατιωτών που είχαν αιχμαλωτιστεί, όμως ουδόλως τεκμηριωνεται πως ο ΕΣ προέβη γενικώς σε συστηματικούς ή και περιοδικούς/μεμονωμένους βιασμούς, βασανισμούς γυναικών.

Αντιθέτως, όλες οι πηγές εχθρών και φίλων διαχρονικά, αναφέρουν πως ο Έλληνας στρατιώτης υπήρξε μεγαλόψυχος και έντιμος, σύμφωνα με τους νόμους του πολέμου αλλά και του πολιτισμού που ο ίδιος δίδαξε στην Οικουμένη. Ο Τουρκαλβανος της αφήγησης είναι μια τυχαία μεν και μικρή ιστορική αναφορά, επίκαιρη όμως δε και στοχευμενη επί των λεγομένων του ανθέλληνα καθηγητή.

Ευστάθιος Δαφνομήλης