Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ματθαίος γράφει ξεκάθαρα ότι ο Χριστός συνάντησε δύο δαιμονιζόμενους στη χώρα των Γεργεσηνών. Αντίθετα, ο Μάρκος και ο Λουκάς μιλούν μόνο για έναν.
Τι συμβαίνει λοιπόν;
Ο Ματθαίος καταγράφει ολόκληρο το ιστορικό γεγονός: υπήρχαν πράγματι δύο δαιμονιζόμενοι. Ο Μάρκος και ο Λουκάς, όμως, επιλέγουν να επικεντρωθούν στον έναν, εκείνον που ήταν πιθανότατα ο πιο γνωστός, ο πιο φοβερά δαιμονισμένος και αυτός που, μετά τη θεραπεία του, έγινε ο κήρυκας του θαύματος σε όλη τη Δεκάπολη.
Προσέξτε κάτι σημαντικό. Ο Μάρκος και ο Λουκάς δεν γράφουν ότι υπήρχε μόνο ένας. Απλώς μιλούν για τον έναν. Είναι σαν να πούμε: «Στη συνάντηση παρευρέθηκαν δύο άνθρωποι και ο ένας εκφώνησε μια σημαντική ομιλία». Δεν αρνούμαστε την παρουσία του δεύτερου· απλώς εστιάζουμε σε εκείνον που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Αυτή είναι και η ερμηνεία που δίνουν οι Άγιοι Πατέρες, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας και ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός. Ο Ματθαίος διασώζει την πληρότητα του γεγονότος, ενώ ο Μάρκος και ο Λουκάς αναδεικνύουν το πρόσωπο που έγινε το ζωντανό παράδειγμα της δύναμης του Χριστού.
Οι διαφορετικές αυτές αφηγήσεις δεν αποδυναμώνουν την αξιοπιστία των Ευαγγελίων. Αντίθετα, τη φανερώνουν. Αν όλα τα Ευαγγέλια ήταν πανομοιότυπα, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι πρόκειται για ένα κοινό, αντιγραμμένο κείμενο. Η ύπαρξη διαφορετικών λεπτομερειών, χωρίς να αλλοιώνεται η ουσία του γεγονότος, δείχνει ότι κάθε Ευαγγελιστής καταγράφει την αλήθεια από τη δική του οπτική και με τον δικό του θεολογικό σκοπό.
Η αλήθεια του Ευαγγελίου δεν βρίσκεται στην απόλυτη ομοιομορφία της αφήγησης, αλλά στην κοινή μαρτυρία όλων ότι ο Χριστός έχει εξουσία πάνω στο κακό, ελευθερώνει τον άνθρωπο από τα δεσμά του διαβόλου και τον επαναφέρει στην αληθινή ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου