Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αναφορές σε Ρωμαίους ιστορικούς, καθώς και σε ένα σκωπτικό κείμενο, για την ύπαρξη ενός άτυπου συλλόγου των γυναικών της τάξεως των συγκλητικών. Στις δημόσιες εμφανίσεις τους φορούσαν ενδύματα ενδεικτικά της κοινωνικής τους τάξεως, χωρίς όμως τα διάσημα που έφεραν οι άνδρες συγκλητικοί. Ο σύλλογος αυτός είναι γνωστός με την ονομασία Conventus Matronarum. Τα μέλη του ασχολούνταν με θρησκευτικά ζητήματα, όπως τελετές και θυσίες, αλλά και με θέματα ήσσονος πολιτικής σημασίας. Πολλές φορές μετέφεραν αιτήματα στον αυτοκράτορα, ενώ φρόντιζαν και για τις χήρες των συγκλητικών, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορούσε την περιουσία και τα προνόμιά τους.
Στον βίο του Αγίου Προκοπίου, η μητέρα του, χήρα συγκλητικού, είναι εκείνη που τον προτρέπει, μετά τη στρατιωτική του νίκη, να προσφέρει θυσίες στους θεούς και να τους ευχαριστήσει για τη βοήθειά τους. Εκείνη επίσης αποκαλύπτει στον αυτοκράτορα ότι ο γιος της είναι χριστιανός. Προφανώς, όλες αυτές οι ενέργειες έγιναν με τη συμβουλή των δώδεκα γυναικών, συζύγων συγκλητικών. Αργότερα, κατά την ανάκριση και τα βασανιστήρια, οι δώδεκα αυτές γυναίκες είδαν τα θαύματα που επιτελούσε ο Προκόπιος και πίστεψαν στον Χριστό. Και η μητέρα του αγίου, όταν είδε τη μεταστροφή των φιλενάδων της, μετανόησε και ομολόγησε κι εκείνη την πίστη της στον Χριστό.
Τελικά, και οι δεκατρείς αρχόντισσες καταδικάστηκαν σε αποκεφαλισμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου