«Σήμερα θα σας κάνω το ίδιο κήρυγμα που έκανα το 2001, στον ίδιο ναό, πριν 25 χρόνια, το πρώτο μου κήρυγμα ως κληρικός.
Ποια πρέπει να είναι η στάση μας την ώρα που λένε οι ψάλτες, και σας προτρέπουμε και οι ιερείς να λέτε κι εσείς την ίδια εκείνη ώρα, το «Πάτερ Ημών»!
Ίσως έχετε ακούσει που τη λέμε «Κυριακή προσευχή». Είναι πράγματι έτσι. Γιατί όμως; Οι μαθητές τον ρώτησαν, υποθέτω:
«Πώς μπορούμε να είμαστε μαζί Σου συνέχεια;» και Εκείνος τους είπε:
«Θα καλείτε το όνομά μου και θα είμαι μαζί σας!».
Μα πάλι θα τον ρώτησαν:
«Και τι άλλο να κάνουμε;» και πάλι θα τους είπε:
Όμως οι άνθρωποι θέλουμε και κάτι πιο τυπικό, κάτι περισσότερο. Μας αρέσουν οι τύποι. Στην επιμονή τους λοιπόν, ο Κύριός μας, τους παραδίδει και μας παραδίδει κι εμάς, απευθυνόμενος στον δικό Του Πατέρα, το «Πάτερ Ημών»!
Οτιδήποτε άλλο λέμε στην Εκκλησία μας, στην Λειτουργία, στο απόδειπνο, στον εσπερινό… όλα αποτελούν λόγια ανθρώπων! Αγιασμένων ανθρώπων βέβαια, που ασκήθηκαν και αγιάστηκαν μέσα από την άσκησή τους. Η προσευχή όμως του Κυρίου μας, το «Πάτερ Ημών», είναι τα λόγια που μας παρέδωσε ο ίδιος ο Χριστός μας για να προσευχόμαστε στο Θεό και να Τον καλούμε και να Τον νιώθουμε κοντά μας![…]»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου