ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Τα δάκρυα του Αποστόλου και το αίμα του Μάρτυρος είναι η δόξα, η σωτηρία και το καύχημα της Θεσσαλονίκης!

 ΠΙΣΤΕΥΩ ~ ΟΜΟΛΟΓΩ ~ ΜΑΡΤΥΡΩ Αυτή ήταν η ζωή του Αγίου Δημητρίου !


Ο Άγιος Παύλος πότισε τη Θεσσαλονίκη με τα δάκρυά του,Ο Δημήτριος την πότισε με το αίμα του.
Τα δάκρυα του Αποστόλου και το αίμα του Μάρτυρος είναι η δόξα, η σωτηρία και το καύχημα της Θεσσαλονίκης!
Ας υμνήσουμε κι εμείς τον στρατιώτη του Χριστού, τον Μυροβλύτη Άγιο και ανδρείο Μεγαλομάρτυρα, Δημήτριο τον Στρατηγό, Υπηρέτη του Δημιουργού και Θεού
.
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

...Πατρίδα του ἦταν ἡ Θεσσαλονίκη, ὁ ἔνδοξος τόπος μας χάρη σ᾿ αὐτὸν τὸν ἴδιο, περισσότερο φημισμένη ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες πόλεις, καὶ ὑπερέχει ἀπὸ ὅλες σὲ ὅλα, γιὰ ὅσα ἐγκωμιάζεται μιὰ πόλη, πολὺ περισσότερο ὅμως γιατὶ ἔχει πολιοῦχο τὸ μάρτυρα...

1 σχόλιο:

Χρήστος είπε...

Ο Μεγαλομάρτυρας Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης και Πολιούχος μας έζησε την εποχή που αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν ο Γαλέριος Μαξιμιανός Αύγουστος.

Ο Μεγαλομάρτυς Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης ήταν Ανθύπατος σε όλη την Μακεδονία και Θεσσαλία. (Δηλαδή ήταν μετά τον Αυτοκράτορα).
Ήταν γενναίος Στρατηγός όμως δεν σαγηνεύτικε από τις τιμές, τις δόξες και τα πλούτη, του αιώνος τούτου, του απατεώνος. Είχε ό,τι ονειρεύεται κάθε νέος σήμερα.

Όσοι έχετε έρθει στη Θεσσαλονίκη σίγουρα γνωρίζετε την (καμάρα) ή αλλιώς αψίδα του Γαλερίου.
Χτίστηκε το 305 μ.Χ. ύστερα από την οριστική νίκη του αυτοκράτορα κατά των Περσών.
Η ημερομηνία που φτιάχτηκε είναι ταυτόσημη με το Μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου του Πολιούχου μας.

Θέλησε ο αυτοκράτορας να περάσει από την Θεσσαλονίκη να συναντήσει τον Στρατάρχη του και Ανθύπατο Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλήτη για να συνεορτάσουν μαζί την τεράστια νίκη κατά των Περσών.

Όμως μαθαίνει ο αυτοκράτορας ότι ο Ανθύπατος του είναι Χριστιανός και μάλιστα οδηγεί ανθρώπους και ειδικά νέους στον Χριστό (εκτός από Στρατάρχης ήταν πρωτίστως κατηχητής του Χριστού) και περιφρονεί τους ψεύτικους θεούς δηλαδή τα είδωλα.

Δεν θέλει να το πιστέψει περιμένει να ακούσει από τον Ίδιο ότι είναι ψευδής όλες αυτές οι κατηγορίες.
Και όταν ακούει έκπληκτος από τον Ανθύπατο του Άγιο Δημήτριο ότι είναι Χριστιανός προσπαθεί με κάθε μέσο και τρόπο να τον μεταπείσει δίνοντάς του ακόμα περισσότερη δόξα και πλούτη.

Όμως ο Άγιος Δημήτριος πέταξε τα παράσημα του και εγκατέλειψε τις τιμές και τις δόξες για τον Κύριον του.
Η μεγαλύτερη δόξα του ήταν να μαρτυρήσει για τον Κύριον μας Ιησού Χριστό.

Ο Άγιος Δημήτριος, είναι μέγας Μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ, ποὺ μὲ τὸ μαρτύριό του δόξασε τὸν Κύριο μας καὶ ἔδωσε τὸ καλὸ παράδειγμα πίστεως καὶ ἀγάπης στὸν Χριστὸν σὲ μυριάδες Πιστοὺς μέσα στὴν ἱστορία.

Ἦταν νέος, ωραίος, με δόξες και πλούτη και προπάντων ήταν γενναῖος είχε ανδρείο φρόνιμα.


Όμως όλα αυτά που θέλουν να αποκτήσουν οι νέοι σήμερα τα θεωρούσε δευτερεύοντα δηλαδή σκύβαλα.

Πέταξε τα παράσημα του και εγκατέλειψε τις τιμές και τις δόξες για τον Κύριον του.
Γιατί δεν πίστευε απλά στον Χριστό αλλά ο Χριστός ήταν το κέντρο της καρδιάς του.
Και αυτό το έδειξε στην πράξη χύνοντας το αγιασμένο αίμα του για τον Κύριο του.

Όποιος διαβάζει τα φρικτά βασανιστήρια που υπέμειναν οι Άγιοι Μάρτυρες για την Πίστι τους στον Χριστό, τόσο πολύ μένει κατάπληκτος για την καρτερία και την αντοχή που επέδειξαν.
Γιατί όλοι έχουν ένα κοινό γνώρισμα, την άμετρη αγάπη τους για τον Χριστό.

Ας θέσουμε ένα ερώτημα και εμείς στον εαυτό μας Αδέρφια μου:
Αν καλέσουν κ΄ εμάς σήμερα να μαρτυρήσουμε για την Πίστι μας, αν μας βάλουν το κοφτερό μαχαίρι στον λαιμό και μας υποχρεώσουν να αρνηθούμε τον Χριστό, αν μας υποβάλουν σε βασανιστήρια φοβερά, όπως τον Άγιο Δημήτριο θα αντέξουμε;
Θα μείνουμε πιστοί «άχρι θανάτου»;

Αδέρφια μου, μπορεί να έλθει σύντομα τέτοια στιγμή.
Τίποτα δεν αποκλείεται.
Όμως ας μη φοβόμαστε κι ας μη τρομάζουμε. Εκείνη τη στιγμή δεν θα είμαστε μόνοι.
Εκείνος που είπε «ιδού εγώ μεθ΄ υμών ειμι πάσας τας ημέρας» (Ματθ. 28,20)
Δεν θα μας εγκαταλείψει.
Θα δώσει και σε μας τη δύναμη, όπως την έδωσε και σ΄ όλους τους Μάρτυρες, ώστε να Τον Ομολογήσουμε, και αν χρειαστεί και να μαρτυρήσουμε.

Αλλά οι μεγάλες Ομολογίες αρχίζουν από τις μικρές.

Πως θα ομολογήσουμε τον Χριστό τότε μπροστά στους δημίους, αν τώρα ντρεπόμαστε να κάνουμε τον Σταυρό μας ,όταν φοβόμαστε να διαμαρτυρηθούμε τη στιγμή που ακούμε να βλασφημείται το Άγιο Όνομά Του, όταν ντρεπόμαστε να ομολογήσουμε την Πίστη μας μπροστά σε κοσμικούς ανθρώπους;

Χριστιανός και δειλός είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα.

Ας αρχίσουμε λοιπόν από τα μικρά και εύκολα ώστε, όταν έλθουν τα μεγάλα και δύσκολα, να Τον Ομολογήσουμε με παρρησία στους ανθρώπους, για να μας ομολογήσει και Αυτός σαν δικούς Του μαθητές μπροστά στον Πατέρα Του τον Ουράνιο όταν έλθει στην Βασιλεία Του. Αμήν.

Όταν έχουμε τέτοιον Προστάτη στην Πόλη μας τι έχουμε να φοβηθούμε;


Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος. Αμήν.