Κυριακή μετά τα Φώτα-Η η βασιλεία του Θεού έχει έλθει και η στάση που πρέπει να πάρουμε απέναντί της, για να την κάνουμε δική μας, είναι της μετανοίας.

  Το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής μετά τα Φώτα αναφέρεται στην Μετάνοια:«Από τότε ήρξατο ο Ιησούς κηρύσσειν και λέγειν· μετανοείτε·
ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών» (Μτ 4,17).
Ο Κύριός μας, μετά τη Βάπτισή Του, την οποία γιορτάσαμε πριν από λίγες μέρες, οδηγούμενος, ως άνθρωπος, από το Άγιο Πνεύμα, πήγε στην έρημο για να πειρασθεί από τον διάβολο και αφού εκεί τον κατανίκησε και άκουσε ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής συνελήφθη από τον Ηρώδη, έφυγε από την Ιουδαία και πήγε στην Γαλιλαία. Κατοίκησε στην Καπερναούμ στα όρια των περιοχών που κατοικούσαν οι φυλές Ζαβουλών και Νεφθαλείμ, και εκεί άρχισε το κήρυγμά του, λέγοντας εκείνο που έλεγε και ο Ιωάννης, «μετανοείτε· ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών», δείχνοντας έτσι ότι ο Πρόδρομος οδηγούσε σε αυτόν. 

Αλλά ας δούμε κάπως καλύτερα τους λόγους αυτούς, που αποτελούν την πεμπτουσία του κηρύγματος, και του Βαπτιστού και του Κυρίου.
«Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών»· δηλαδή μετανοείτε διότι πλησίασε η βασιλεία των ουρανών. Με άλλα λόγια η βασιλεία του Θεού έχει έλθει και η στάση που πρέπει να πάρουμε απέναντί της, για να την κάνουμε δική μας, είναι της μετανοίας.

 
Αλλά τι σημαίνει βασιλεία του Θεού ή βασιλεία των ουρανών;
Ποια είναι η βασιλεία κάποιου κοσμικού, επίγειου βασιλέα; Είναι η δύναμη, η εξουσία που έχει, και την οποία όταν χρειάζεται την ενεργοποιεί. Έτσι και η Βασιλεία του Θεού είναι η δύναμη, η ενέργεια του Θεού, η οποία, καθώς δίδεται ως χάρισμα, συνηθέστερα ονομάζεται χάρη του Θεού. Είναι η χάρη του Χριστού, ο ίδιος ο Χριστός.
Και τι είναι μετάνοια; Το «μετά», ως πρώτο συνθετικό της λέξεως αυτής, έχει την έννοια της αλλαγής. Όπως όταν λέμε μετάθεση ή μετατόπιση εννοούμε αλλαγή θέσεως ή τόπου, έτσι και μετάνοια είναι η αλλαγή του νου, η αλλαγή της νοοτροπίας, η αλλαγή του τρόπου σκέψεως και ζωής.
Αλλά από τι και σε τι να αλλάξει;
  Ο αμαρτωλός άνθρωπος πώς συνήθως σκέπτεται; Με βάση τις φτωχές του γνώσεις και την από τα πάθη επηρεασμένη λογική του. Ο μετανοημένος άνθρωπος, χωρίς να παραθεωρεί τις ανθρώπινες γνώσεις και την κοινή λογική, βάζει πάνω από αυτά την πίστη, αυτό που λέει ο Θεός και διδάσκει η Εκκλησία. Έχει νου Χριστού.
Ο αμαρτωλός άνθρωπος συνήθως πού έχει το νου του; Έξω από τον εαυτό του, στα πράγματα του κόσμου τούτου. Και τι σημαίνει μετάνοια; Να συμμαζώνουμε το νου μας μέσα, στη περιοχή της καρδιάς, και με την προσευχή να τον ανεβάζουμε στο Θεό. Να έχουμε την αδιάλειπτη προσευχή, την συνεχή επικοινωνία με το Θεό.

Έλα και ράγισε τον κόσμο μου...

Έλα και ράγισε τον κόσμο μου τον κόσμο αυτόν

 που χτίστηκε για χάρη μου

 που έγινε θηλιά για το χατίρι μου

 Έλα και ράγισε τον κόσμο μου

 και καν' τον να ματώσει από το ψέμα

 να σκύψει το κεφάλι και το βλέμμα

 Έλα και ράγισε τον κόσμο μου

 έλα και ράγισε εμένα

 έλα και ράγισε τον φόβο μου

 να φτιάξω ένα κόσμο από εσένα 

έλα και ράγισε τον κόσμο μου

 έλα και ράγισε εμένα

 Έλα και ράγισε τον κόσμο μου

 να πέσει η μάσκα που μου φόρεσε 

να αλλάξει η ζωή που δεν με χώρεσε 

Έλα και ράγισε τον κόσμο μου 

τον κόσμο αυτόν που ξέρει το καλό μου

 μα θέλει την ψυχή και το στανιό μου 

Έλα και ράγισε τον κόσμο μου

 έλα και ράγισε εμένα έλα

 έλα και ράγισε τον φόβο μου 

να φτιάξω έναν κόσμο από εσένα 

έλα και ράγισε τον κόσμο μου

 έλα και ράγισε εμένα*

* οι στίχοι είναι από το τραγούδι της Βιολέτας Ίκαρη,"Έλα και ράγισε τον κόσμο μου",
Μουσική: Δημήτρης Γλέζος - Στίχοι: Αντώνης Κατσαμάς

Απλά είναι τα πράγματα. Τον ορισμό της πλάνης τον βρίσκουμε στο κατά Ματθαίον 22, 29

 Τι μπερδεύεσαι άνθρωπε μου; Απλά είναι τα πράγματα. Τον ορισμό της πλάνης τον βρίσκουμε στο κατά Ματθαίον 22, 29 : "πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ".

Κυριακή μετά τα Φώτα-Το Φως του κόσμου είναι ο Χριστός μας

«Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα»

  Η μεγάλη εορτή των Θεοφανείων ονομάζεται και εορτή των Φώτων, όπως γνωρίζετε αδελφοί μου. Αυτήν την ημέρα ανέτειλε «ο Ήλιος της Δικαιοσύνης» ο Χριστός μας. Να πούμε ότι τα πρώιμα Χριστιανικά χρόνια τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια εορτάζονταν την ίδια ημέρα. Επίσης γίνονταν οι ομαδικές βαπτίσεις και φωτίζονταν οι νέοι χριστιανοί δια του Αγίου Βαπτίσματος. Εφάνη την ημέρα αυτή κατά την Βάπτιση του Χριστού μας η Τριαδική Θεότης.

 Η υμνολογία της Εκκλησίας μας ευρύτατα κάνει λόγο περί του Φωτός. Το Φως του κόσμου είναι ο Χριστός μας «Εγώ ειμί το Φως του κόσμου» διακηρύττει ο ίδιος.
  Αυτό το φως το διακηρύττουν από τα βάθη των αιώνων οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, είναι ο κοινός πόθος των ανθρώπων του προχριστιανικού κόσμου. Είναι ο λαός ο «καθήμενος εν χώρα και σκιά θανάτου» που ποθεί την λύτρωση από τα βάσανα και τις καταπιέσεις των μεγάλων που καταδυναστεύουν και αδικούν τους αδυνάτους.

 Είναι η αναζήτηση των ανθρώπων ως κοινός πόθος ώστε ο άνθρωπος να βρει τον δρόμο της αληθείας.

  Να βρει την λύτρωση ως εσωτερικό πνευματικό γεγονός. Ζουν οι άνθρωποι στο σκοτάδι της αγνωσίας περί του αληθινού Θεού γι’ αυτό πάσχουν. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ειδωλολατρικός κόσμος ψάχνει να βρει την αλήθεια με την σκέψη την πτωχή την ανθρώπινη. Τι άλλο είναι τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα που υπάρχουν παρά αναζήτηση του Θείου; Όλοι εκείνοι οι ναοί σε εκατοντάδες θεούς, πλήθος θυσιαστήρια ακόμα και σε αγνώστους θεούς όπως μας λέγει ο Απ. Παύλος στην επίσκεψή του στην αρχαία Αθήνα. Είναι η αγωνία του να ψαύσει, να βρει τον Θεό Λυτρωτή.

 Ο προφήτης Ησαΐας διακηρύττει, φωνάζει και η φωνή του ακούγεται μέσα στους αιώνες «Γαλιλαία των εθνών… χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλε».
Ο Λαός του Ισραήλ επίσης, φθάνει η ημέρα της πραγματοποίησης των πόθων του, οι λόγοι των προφητών του πραγματοποιούνται. Ο Μεσσίας της προσμονής τους έφθασε, ήλθε, γεννήθηκε!

  Ήλθε και διακηρύττει: «Μετανοεῖτε ἤγγικε γαρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Μέσα σ’ αυτήν την φράση συμπυκνώνεται ολόκληρο το κήρυγμα του Χριστού μας. Και ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος μ’ αυτές τις φράσεις συμπυκνώνει το κήρυγμά του. Μόνον που ο Πρόδρομος αναφέρεται σε χρόνο και κατάσταση μελλοντική. Ο Χριστός μας χρησιμοποιεί το ρήμα «ἤγγικε» με κυριολεκτική σημασία. Η Βασιλεία Του είναι

Θεοφάνεια με...τον Άγιο Ιάκωβο

 ''Από το 1982 έμενα στην Αθήνα και άρχισα να έχω τακτικές σχέσεις με το Μοναστήρι και τον Γέροντα Ιάκωβο.

   Παραμονές των Θεοφανείων του 1984 πήγα προσκύνημα στο Μοναστήρι. Προπαραμονή Θεοφανείων στο Μοναστήρι είμαστε, ο Γέροντας, ο π. Κύριλλος, ο π. Σεραφείμ, ένας μοναχός από τη Λακωνία που είχε καρή σχεδόν στα 80 του, ο κ. Λαζούνης που έγραφε ιστορίες για τα βιβλία των Αναγνωστικών του Δημοτικού και ο γράφων. Παραμονή Θεοφανείων έριξε τόσο χιόνι, που έκλεισαν όλοι οι δρόμοι. Έτσι μείναμε στο Μοναστήρι κλεισμένοι έξι άνθρωποι να εορτάσωμε τα Άγια Θεοφάνεια.

 Αυτά τα Θεοφάνεια ήταν τα ωραιότερα της ζωής μου. Το χιόνι κράτησε μια εβδομάδα και μέχρι να ‘ρθουν προσκυνητές πέρασαν δεκαπέντε ημέρες. Όλες αυτές τις ημέρες μου δόθηκε η ευκαιρία να απολαύσω τον Γέροντα και να λάβω πνευματική τροφή, ως παρακαταθήκη για την μετέπειτα ιερατική μου ζωή, αλλά συγχρόνως και δυσβάστακτη ευθύνη, γιατί συναναστράφηκα διαπιστωμένο Άγιο.

  Ο Γέροντας είδε ότι φορούσα ένα ελαφρύ κοτλέ μπουφάν και κρύωνα πολύ. Προσπάθησα να μην το δείξω. Ο Γέροντας μου λέει: «Περίμενε εδώ». Πηγαίνει φέρνει μια πλεχτή ζακέτα, μου τη δίνει και με ζεσταίνει όλες τις ημέρες. Τη ζακέτα αυτή την έχουμε στην οικογένειά μου ανεκτίμητο θησαυρό. Όποιος αρρωστήσει φοράει τη μαλακή ζακέτα του Γέροντα, και ο Άγιος δεν αργεί να απαντήσει''.

 Μαρτυρίες του π. Γεωργίου Αυθίνου, Εφημερίου Αγίου Ελευθερίου κάτω Χαλανδρίου
(από το βιβλίο: “Ο Γέρων Ιάκωβος (Διηγήσεις – Νουθεσίες – Μαρτυρίες)”

πηγή

Οι άνθρωποι με το Βάπτισμα, ''εμβολιάζονται'' μυστικά στο σώμα του Χριστού.

      Στο Άγιο Βάπτισμα κατέρχεται το Άγιο Πνεύμα ως Φως και εισέρχεται στην ψυχή μας, το οποίο δεν θα σβήσει ποτέ, ούτε σε αυτόν ούτε και στον άλλο κόσμο, εκτός και αν κολαστεί κανείς. Τότε εκείνη η Χάρη του Βαπτίσματος, ξαναγυρίζει στο Άγιο Πνεύμα, διότι η Χάρις δεν συγκολάζεται.

    Κατά το Μυστήριο του Βαπτίσματος, ο Χριστός νυμφεύεται την ψυχή του βαπτισμένου. Είναι ο Νυμφίος κάθε βαπτισμένου. Οι άνθρωποι με το Βάπτισμα, ''εμβολιάζονται'' μυστικά στο σώμα του Χριστού. Χωρίς το Βάπτισμα δεν ανήκει κανείς στο σώμα του Χριστού.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

Ο κατάγραφος διώροφος ναός του Αγ.Ιωάννη (1215) στην (βυζαντινή) Ζοροπασσό της Καππαδοκίας

 Ο υπόσκαφος Άγιος Ιωάννης (γνωστός στην περιοχή σήμερα σαν Karşı Kilise) είναι μια κατάγραφη διώροφη εκκλησία του 1215 στην (βυζαντινή) Ζοροπασσό της Καππαδοκίας, κοντά στο Gülşehir. 

 Αυτή η λαξεμένη στον παράξενο μονόλιθο μικρή εκκλησία είναι αγιογραφημένη από πάνω μέχρι κάτω, πυκνά-πυκνά, σαν να μην ήθελαν να αφήσουν ούτε μια ανάσα δίχως μορφές αγίων, άλογα, καλοκυράδες και βιβλικές σκηνές. Ένα ανοιχτό βιβλίο για να μαθαίνουν και να θυμούνται την πίστη τους και την ρίζα τους οι Καππαδόκες, που ζούσαν πέντε γενιές τώρα υπό την κυριαρχία των Σελτζούκων. 

 Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της σχετικά ανεξίθρησκης πολιτικής που τήρησαν οι νεοφερμένοι Ασιάτες τους πρώτους αιώνες της κατάκτησης και συνάμα ένα από τα πιο ενδεικτικά μνημεία της θρησκευτικής προσήλωσης μεγάλου μέρους του καππαδοκικού πληθυσμού. Εκεί στα βάθη… Σαράντα μέρες ποδαρόδρομο από την Κωνσταντινούπολη…

Ο Πρόδρομος και Βαπτιστής, ο Χριστός, το Άγιο Πνεύμα, οι σεβίζοντες άγγελοι και ο Ιορδάνης (κοτζάμ ανθρωπάκι). Αγιογραφία του 1215
[Η φωτο της τοιχογραφίας και το κοντινό στην επόμενη φωτο είναι του Γιώργο Κωστόπουλου από πανοραμικό ταξίδι στην Καππαδοκία το 2006, στο Αρχείο της Πολιτιστικής Εταιρείας Πανόραμα]

 Και οι τοιχογραφίες του Αϊ-Γιάννη να συνδυάζουν μερικές από τις μνήμες της βυζαντινής αγιογραφικής παράδοσης με τα πολλά και υπέροχα, τα τόσο ζωντανά, λαϊκά στοιχεία.

  Και η προσωποποίηση του ποταμού Ιορδάνη, που σαλπίζει το γεγονός της Βάπτισης ανάμεσα σε ψάρια στα πόδια του Βαπτιστή, μια υπόμνηση της λαϊκής φαντασίας που ζωγραφίζει με τον δικό της τρόπο τα ευαγγελικά λόγια.

πηγή

Ἀπό τήν ἐρημία σου Ἅι μου Γιάννη...θυμήσου μας κ᾿ ἐμᾶς....

[...]
Ἀπὸ τὴν ἐρημία σου Ἅι μου Γιάννη
ποὺ ἤχησε τὸ πάλαι ἡ φωνή σου
θυμήσου μας κ᾿ ἐμᾶς κ᾿ ἐμᾶς λυπήσου
ποὺ λυώνομε μέσα 'ςὲ μιὰ ἐρημία
γεμάτη ἀπὸ πληθυσμὸν ἀνθρώπινον.

ΣΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟΝ ΤΟΝ ΑΣΕΛΗΝΟΝ

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης,απόσπασμα από το ποίημα

Το χέρι σου άγγιξε την πανάχραντη κεφαλή Του.Το στόμα σου συνομίλησε μαζί Του

Το χέρι σου άγγιξε την πανάχραντη κεφαλή Του.Το στόμα σου συνομίλησε μαζί Του.Η ζωή σου ολάκερη μιλούσε γι’ Αυτόν.Γι’ Αυτόν που τόσο αγάπησες.

 Μια ζωή στην έρημο,μια ζωή ως προσευχή,μια ζωή στην αφάνεια, μια ζωή ως άκακο αρνί.

Το πόσο πάλεψες κανείς δεν θα μάθει.Πόσα έζησες κανείς δεν θα γνωρίσει.
Εσύ μονάχα και ο Θεός,μάρτυρες των αγώνων σου.

Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και άφησες την απομόνωσή σου
και πλησίασες τον κόσμο και μίλησες.
Άνοιξες το στόμα σου από φιλανθρωπία.Κήρυξες μετάνοια.Δηλαδή μίλησες για ελπίδα και συγχώρεση.Αυτό ήταν το κήρυγμά σου.
Κήρυγμα ελπίδος και συγχώρεσης,αυτομεμψίας και ταπείνωσης.

Μίλησες από την καρδιά σου,όχι στηριζόμενος στις σπουδές σου,αλλά εμπνεόμενος από τα βιώματά σου,καθοδηγούμενος από το Πνεύμαπου κατέκλυζε την ύπαρξή σου.

Μνήμη τοῦ υπό τοῦ Τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος ἐν Χίω κατά τῶν Ἀγαρηνῶν

Ναόν σόν ἐφύλαξας χειρῶν βεβήλων
Δυσσεβεῖς ὀλέσας, Πρόδρομε θεῖε.

   ΙΩΑΝΝΗΣ ὁ τοῦ Χριστοῦ Τίμιος Πρόδρομος καί Βαπτιστής ἀείποτε πολλά θαύματα τελεῖ, ἕν δέ ἐξ αὐτῶν εἶναι καί τό κατωτέρω. Περί τά μέσα τῆς δεκάτης ὀγδόης ἑκατονταετηρίδος, ἤτοι εἰς τά 1740, ὁ Μέγας Πρόδρομος, ἡ θαυμαστή δεξιά τοῦ Ὑψίστου, ἐνήργησε μέγα καί ἐξαίσιον θαῦμα, μνημονευόμενον καί λαλούμενον καί μετά χαράς ἐξιστορούμενον ἀπό ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι αὐτόπται τοῦ θαύματος ἔγιναν, καί αἱ χεῖρες αὐτῶν ὑπηρέτησαν εἰς τά τότε παραδόξως γενόμενα· ἔχει δέ οὕτως ἡ διήγησις:

   Ἔξω τῆς πόλεως,κατά τό μέρος ὅπερ ὀνομάζεται Ἀτζική, ὀλίγον τι διάστημα μακράν ἀπό τήν χώραν, εὑρίσκεται Ναός ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Τιμίου ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου τιμώμενος. Γύρωθεν εἰς τά μέρη ἐκεῖνα εὑρίσκονται καί πύργοι πολλοί τῶν Ὀθωμανῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπειδή δέν ἔχουν πλησίον τζαμί, ἀναγκάζονται νά μεταβαίνωσιν εἰς τήν χώραν, ὅπου εἶναι τά τζαμιά, διά νά κάμουν τήν προσευχήν των, καί μάλιστα τοῦτο ἀναγκάζονται νά κάμνουν ἀπαραιτήτως εἰς τόν καιρόν τοῦ ραμαζανίου καί τοῦ μπαϊραμίου. Ἔχει δέ τό πρᾶγμα δυσκολίαν τινά, ἐπειδή πολλάκις συμβαίνει νά εἶναι ψῦχος δριμύ καί βροχαί πολλαί.

Εκοιμήθη ένα από τα τελευταία πνευματικά τέκνα του Οσίου Γεωργίου Καρσλίδη...

Εκοιμήθη ένα από τα τελευταία πνευματικά τέκνα του Οσίου Γεωργίου Καρσλίδη ο ιερέας Χαράλαμπος Αναστασιάδης

πηγή

Μπορείτε να δείτε τον μακαριστό π.Χαράλαμπο να μίλαει για τον Όσιο Γεώργιο Καρσλίδη στο βίντεο(Από 28:14)

https://www.youtube.com/watch?v=Vf-Wbc5tm7E&t=1741s

Θεοφάνεια είναι ποταμός Αγάπης να ξεπλένει την ψυχή σου

 

πηγή

Θεοφάνεια είναι ποταμός Αγάπης να ξεπλένει την ψυχή σου.
Να ευφραίνεσαι μυστικά την προσκύνηση της Αγίας Τριάδος.
 Να αγιάζεις τον νου της καρδιάς σου με δάκρυα συντριβής.
Να βαφτίζεις τα πάθη σου στον Ιορδάνη της μετάνοιας.
 Να λιώνεις τις αμαρτίες του στη φλόγα της Αγάπης του.
Να φωτίζεις τις αρετές σου στο φως του Αγίου Πνεύματος.
 Να λυγίζεις ταπεινά τα γόνατα μπροστά στη Θεία Αποκάλυψη μέσα σου.
Να καθαρίζεις την υπερηφάνεια των λογισμών σου σε λουτρό αγιασμένων υδάτων.
 Να βλέπεις τους αδελφούς αγνούς εν είδει περιστεράς.

 Να ενώνεσαι, να βυθίζεσαι και να χάνεσαι σαν περιστέρι μέσα σε αγγελική ψυχή.
Κι αν δώσει ο Θεός, η φανέρωση της Αγίας Τριάδος να αγγίξει την καρδιά σου
να την νιώθεις να χοροπηδά αλαφιασμένη από κατάνυξη και γλυκύτητα,
σαν τη νύμφη που περιμένει να συναντήσει τον αγαπημένο της νυμφίο.
 Με βία και λαχτάρα, σαν να μην χωρά το στήθος το περίσσευμα της Θείας Αγάπης.
Πυρ καταναλίσκον, ευφροσύνη άρρητος, αναβάπτιση σε Ιορδάνεια νάματα.
 Άγια Θεοφάνεια είναι να γεύεσαι το μυστήριο της Θείας Φανέρωσης
αλλοιωμένος συντετριμμένος κεκαθαρμένος, ταπεινός,όλος φως, όλος Αγάπη, όλος ευλογία, όλος Χάρη βαθιά στην καρδιά.

Ουράνιος Άνθρωπος, επίγειος άγγελος.
Τα Θεφάνεια είναι θείος έρως.Κύριε, δος μου ταπείνωση να αντέξω την επίθεση της Αγάπης σου".

Ανέκδοτες Σημειώσεις ανωνύμου μοναχού, 1973

πηγή

«Οὗτος ἐστίν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα»

  «Δεύτε ουν, ίδετε παράδοξα θαύματα»1.

 Ο Ήλιος της Δικαιοσύνης λούζεται στου Ιορδάνη τα νερά. Η φωτιά βουτάει και σμίγει με τα νερά. Και ο Θεός από άνθρωπο αγιάζεται 2.

Με αυτούς τους λόγους, ο Άγιος Πρόκλος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, μαθητής και διάδοχος στην αποστολική καθέδρα του Ιερού Χρυσοστόμου, εξυμνεί τα θαυμάσια της σημερινής μεγάλης δεσποτικής εορτής.

 Μάλιστα, ερμηνεύοντας το ιερό κείμενο της Αγίας Γραφής, παραλληλίζει τη Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό με τον κατακλυσμό που έγινε επί Νώε στην Παλαιά Διαθήκη:

 «Εκεί το νερό έπνιξε τους ανθρώπους, εδώ το νερό του βαπτίσματος με τη χάρη του Θεού τους ανιστά. Εκεί ο Νώε έφτιαξε στέρεα κιβωτό από ξύλα, εδώ ο νοητός Νώε, ο Χριστός, προσλαμβάνει από την άφθορο Παρθένο την κιβωτό του σώματος... Εκεί περιστερά που βάσταζε κλάδο ελαίας, εδώ το Πνεύμα το Άγιον εν είδει περιστεράς φανερώνει τον ελεήμονα Κύριο»3.

 Ελάτε, λοιπόν, να ανυμνήσουμε «της περί ημάς του Θεού οικονομίας το μέγεθος»4, αφού για τα δικά μας παραπτώματα ο Θεός Λόγος έγινε άνθρωπος και επιτελεί την δική μας κάθαρση στον Ιορδάνη, Αυτός που είναι ο μόνος καθαρός και αμόλυντος.
  Ελάτε να φιλοσοφήσουμε για την υπόθεση της σημερινής εορτής και μάλιστα να ερμηνεύσουμε σύμφωνα με τις υποτυπώσεις των θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας, τη διακήρυξη του Ουρανίου Πατρός προς τον Βαπτιζόμενο Υιό, καθώς μας παραδίδουν τα κείμενα των Ιερών Ευαγγελιστών. «Ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ηυδόκησα»5.

Πρώτον. «Ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός»

    Ο Χριστός δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, αλλά ο Υιός του Πατρός, ο γεννηθείς υπό του Πατρός προ πάσης της κτίσεως. Είναι Εκείνος που γίνεται άνθρωπος δια φιλανθρωπίαν, προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο.
   «Τούτον γαρ ο πατήρ εσφράγισεν ο Θεός»6. Είναι ο υιός της αγάπης του πατρός 7, «ο ων εις τον κόλπον του πατρός»8, η ευδοκία του Πατρός πάντοτε.
 Ιδιαιτέρως όμως είναι ο εγγυητής της σωτηρίας των ανθρώπων. Είναι ο μεσίτης μεταξύ ημών και του Πατρός. Γι' αυτό, ο Πατήρ αυτόν «αγαπά, ότι αυτός έδωκε την ψυχήν αυτού, ίνα πάλιν λάβη αυτήν»9.

Θεοφάνεια στην Σμύρνη από τον Εθνομάρτυρα Χρυσόστομο

 

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ- ΚΑΤΑΔΥΣΗ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ

Στο χέρι του κρατάει το λιχνιστήρι για να ξεκαθαρίσει το αλώνι του και να συνάξει το σιτάρι στην αποθήκη του·

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ

Κεφ.3,15-18

Το κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή

Προσδοκῶντος δὲ τοῦ λαοῦ καὶ διαλογιζομένων πάντων ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν περὶ τοῦ Ἰωάννου, μήποτε αὐτὸς εἴη ὁ Χριστός,

   Ενώ δε ο λαός επερίμενε τον Μεσσίαν και εσκέπτοντο μέσα των δια τον Ιωάννην, μήπως αυτός είναι ο Χριστός,

   ἀπεκρίνατο ὁ Ἰωάννης ἅπασι λέγων· ἐγὼ μὲν ὕδατι βαπτίζω ὑμᾶς· ἔρχεται δὲ ὁ ἰσχυρότερός μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ· αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί.

    απεκρίθη ο Ιωάννης εις όλους, λέγων· “εγώ μεν σας βαπτίζω με νερό, έρχεται όμως ο ισχυρότερός μου, του οποίου εγώ δεν είμαι άξιος να λύσω το λωρί των υποδημάτων του· αυτός θα σας βαπτίση με Πνεύμα Αγιον και με το αγιαστικόν πυρ της χάριτος.

         οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον εἰς τὴν ἀποθήκην αὐτοῦ, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.

       Αυτός κρατεί το φτυάρι στο χέρι του και θα ξεκαθαρίση το αλώνι του και θα συγκεντρώση το σιτάρι εις την αποθήκην του (τους δικαίους δηλαδή εις την βασιλείαν των ουρανών), το δε άχυρον (τους αμετανοήτους δηλαδή αμαρτωλούς), θα τους κατακαύση με φωτιά, που δεν σβήνει ποτέ”.

       πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἕτερα παρακαλῶν εὐηγγελίζετο τὸν λαόν.

                 Πολλά μεν λοιπόν και άλλα εδίδασκε προτρέπων εις μετάνοιαν και παρηγορών τους θλιβομένους από την αμαρτίαν και εκήρυττε προς τον λαόν το χαρμόσυνον μήνυμα της ελεύσεως του Χριστού.

πηγή

Ο Ιορδάνης ποταμός στο ψηφιδωτό χάρτη της Madaba.

Ο Ιορδάνης ποταμός στο ψηφιδωτό χάρτη της Madaba.
Η Μάνταμπα, είναι μια πόλη της Ιορδανίας με πληθυσμό περίπου 60.000 κατοίκους και βρίσκεται 30 μίλια νότιοδυτικά της πρωτεύουσας Αμμάν.
Η πόλη είναι γνωστή για τα ιστορικής σημασίας βυζαντινά ψηφιδωτά της εποχής. Ανάμεσα σε αυτά είναι ο ψηφιδωτός χάρτης της εκκλησίας του 19ου αιώνα, του Αγίου Γεωργίου.
Το ψηφιδωτό που κατασκευάστηκε το 560μ.Χ., ήρθε στο φως το 1864 και είναι ένας χάρτης με 157 τοπωνύμια (στα Ελληνικά), όλων των μεγάλων βιβλικών τόπων από το Λίβανο ως την Αίγυπτο. Περιέχει πάνω από 2 εκατομμύρια τεμάχια, και σήμερα διατηρείται μόνο το 1/3 του συνόλου.
Άλλα ψηφιδωτά βρέθηκαν στην εκκλησία της Παναγίας και των Αγίων Αποστόλων και απεικονίζουν λουλούδια και φυτά, πουλιά και ψάρια, ζώα, εξωτικά ζώα, καθώς και σκηνές από την μυθολογία και τις καθημερινές σκηνές κυνηγιού και αλιείας. Εκατό ακόμη ψηφιδωτά από το 5ο ως τον 7ο αιώνα βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη Μάνταμπα.

πηγή

Να έχουμε πάντα Θεοφάνεια – Φώτα∙ να γινόμαστε άξιοι να ζήσουμε και μέσα στο ουράνιο φως αιώνια....

...με την ταπείνωση και την υπακοή μας στην Τριαδική Θεότητα, να έχουμε πάντα Θεοφάνεια – Φώτα∙ να γινόμαστε άξιοι να ζήσουμε και μέσα στο ουράνιο φως αιώνια....

Εγκύκλιος Θεοφανίων μακαριστού Μητροπολίτου Αιτωλίας Κοσμά (2020)

Λαχτάρησε τό νερό νά Τόν ἀγκαλιάσει

 «Ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγε. Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω». Τά λόγια αὐτά τά ὁποῖα ἀκοῦμε κατά την παραμονή και την ημέρα των Φώτων νά ἐπαναλαμβάνονται πολλές φορές, θυμίζουν ὅτι, ὅταν πέρασε ἀπό τήν Ἐρυθρά θάλασσα ὁ λαός τοῦ Ἰσραήλ πού ἦταν, σύμβολο ἁπλῶς τοῦ Θεοῦ τῆς δόξης, ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγε. Χωρίστηκαν τά νερά της καί πέρασε ὁ Ἰσραήλ σάν σέ ξηρά.

  Ὅταν πάλι τά σύμβολα τοῦ Θεοῦ τῆς δόξης ἔφτασαν στόν Ἰορδάνη, ἐπί Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ἡ κιβωτός τῆς Διαθήκης δηλαδή καί ὁ λαός, πάλι «ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω». Καί ἔμεινε τό ἔδαφος, ἐκεῖ πού πρίν ἔρρεε τό νερό, ξηρό. Καί ἐπέρασε πάλι ἡ Κιβωτός τῆς Διαθήκης καί ὁ λαός τοῦ Θεοῦ σάν σέ ξηρά.

Καί ὅταν γιά τρίτη φορά ὁ μέγας προφήτης Ἠλίας, ἤθελε νά περάσει τόν Ἰορδάνη, τόν κτύπησε μέ τήν μηλωτή του, δηλαδή μέ τό παλτό του θά λέγαμε σήμερα, καί ὁ Ἰορδάνης χωρίστηκε. Ἔφυγε τό νερό του, γύρισε πρός τά πίσω καί πέρασε ὁ Ἠλίας μαζί μέ τόν προφήτη Ἐλισαῖο σάν σέ ξηρά.

Τρία μεγάλα θαύματα, τά ὁποῖα μᾶς λένε, ὅτι μέ τό νερό τοῦ βαπτίσματος, τό ὁποῖο συμβολίζει ὁ Ἰορδάνης, ἀνοίγει ἡ πύλη πρός τόν οὐρανό, διάπλατα. Καί δέν ἐμποδίζει τήν πορεία τοῦ ἀνθρώπου πρός τά ἐκεῖ, οὔτε ἡ θάλασσα, οὔτε αὐτό τό ρευστό στοιχεῖο, τό νερό, τό ὁποῖο ὅταν τό ἀπολύσεις κατακλύζει τά πάντα. Ἀλλά ὅλα ὑποχωροῦν ἐνώπιον τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ, γιά νά τούς ἀφήσουν ἐλεύθερο τόν δρόμο.
Τί παράξενο πράγμα ὅμως!
  Ὅταν περνοῦσαν τά σύμβολα τοῦ Θεοῦ, ἡ κιβωτός τῆς Διαθήκης καί ὁ ἅγιος καί δίκαιος καί μέγας προφήτης Ἠλίας, «ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγε καί ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω». 

...και έλαμψε το πρόσωπό της..! (Αληθινή ιστορία,Θεοφάνεια 2000)

 

  Πα­ρα­μο­νή Θεο­φα­νεί­ων τοῦ 2000. Πρω­τά­για­ση (ἁγια­σμός τῆς πα­ρα­μο­νῆς τῶν Θεο­φα­νεί­ων). Στό Πή­λι­ου­ρι, ἕνα χω­ριό τῆς Χει­μάρ­ρας τῆς Βο­ρεί­ου Ἠπεί­ρου, ὁ ἱε­ρέ­ας κα­τε­βαί­νει ἀ­πό τό αὐ­το­κί­νη­το πού τούς με­τέ­φε­ρε ὡς ἐκεῖ καί ἑτοι­μά­ζε­ται ν᾽ ἁγιά­ση τά σπί­τια.

  Μί­α ὥ­ρα καί ἕ­να τέ­ταρ­το ἔ­κα­ναν μέ τό αὐ­το­κί­νη­το γι­ά νά φτά­σουν. Τό χω­ριό εἶ­ναι κρυμ­μέ­νο πά­νω στά ὄ­μορ­φα ἱ­στο­ρι­κά Χει­μαρ­ρι­ώ­τι­κα βου­νά. Ὁ δρό­μος τρα­χύς, ἐ­πι­κίν­δυ­νος. Τό αὐ­το­κί­νη­το ἀγ­κο­μα­χοῦ­σε νά ξε­κολ­λή­ση ἀ­πό τίς λά­σπες πού δη­μι­ούρ­γη­σε ἡ βρο­χή τίς προ­η­γού­με­νες ἡ­μέ­ρες. Εἶ­ναι νέ­ος Ἱ­ε­ρεύς, μό­λις πρίν ἀ­πό δυ­ό μῆ­νες χει­ρο­το­νη­μέ­νος Πρε­σβύ­τε­ρος. Εἶ­χε ἔρ­θει ἀ­πό τήν Ἑλ­λά­δα μα­ζί μέ τρεῖς φοι­τη­τές γι­ά νά βο­η­θοῦν στό ἀ­να­λό­γιο καί γιά τήν με­τα­φο­ρά τῶν ἀ­ναγ­καί­ων γιά τίς ἱ­ε­ρο­πρα­ξί­ες στά χω­ριά τῆς πε­ρι­ο­χῆς καί ὅ­που ἀλ­λοῦ θά χρει­α­ζό­ταν.

  Ἡ πρώ­τη τους ἐ­πί­σκε­ψη ἦ­ταν ὁ ἱερός Να­ός στήν εἴ­σο­δο τοῦ χω­ριοῦ. Τό ἄ­θε­ο κα­θε­στώς τόν ἔ­κα­με «σπί­τι τοῦ λα­οῦ», ἔ­πει­τα ἀ­πο­θή­κη. Θλι­βε­ρό τό θέ­α­μα! Χορ­τα­ρι­α­σμέ­να τά σκα­λο­πά­τια, ἀμ­πα­ρω­μέ­νη ἡ πόρ­τα. Κα­νέ­να ση­μά­δι ζω­ῆς. Ἀ­φη­μέ­νη, λές, στήν φθο­ρά τοῦ χρό­νου γι­ά νά κα­τα­στρέ­ψη ὅ­,τι ἄ­φη­σαν πί­σω τους οἱ ἄ­θε­οι.

  Τά παι­διά ἔ­τρε­ξαν νά χτυ­πή­σουν τίς πόρ­τες τοῦ χω­ριοῦ, γιά νά ἀ­ναγ­γεί­λουν τήν ἄ­φι­ξη τοῦ ἱε­ρέ­α. Σέ λί­γο ἔ­γι­νε συ­να­γερ­μός. Ἡ μί­α νοι­κο­κυ­ρά μέ τήν ἄλ­λη μά­θαι­ναν τά σπου­δαῖ­α νέ­α. 

«Πρώ­τη φο­ρά με­τά ἀ­πό τό­σα χρό­νια ἦρ­θε πα­πᾶς νά μᾶς ἁ­γιά­ση», ἔ­λε­γαν μέ δά­κρυ­α στά μά­τια. Ἄλ­λες ἔρ­ρι­ξαν στρω­σί­δια στίς εἰ­σό­δους. Ἄλ­λες ἔ­κο­ψαν τά κα­λύ­τε­ρα ἄν­θη ἀ­πό τόν κῆ­πο τους γι­ά τήν ὑ­πο­δο­χή. Ὅ­λοι πε­ρί­με­ναν στήν ἐ­ξώ­πορ­τα. Τά σκυ­λιά στίς ὁ­λο­κά­θα­ρες αὐ­λές συμ­με­τεῖ­χαν στήν χα­ρά. Τό γαύ­γι­σμά τους χα­ρού­με­νο, δι­α­φο­ρε­τι­κό.

 «Ἐν Ἰ­ορ­δά­νῃ βα­πτι­ζο­μέ­νου Σου, Κύ­ρι­ε…», ἀ­ντη­χοῦ­σε σ᾽ ὅ­λο τό χω­ριό. Τά ρά­σα τοῦ πα­πᾶ γέ­μι­σαν λά­σπες, βά­ρυ­ναν. Τά ὑ­πο­δή­μα­τα τῶν φοι­τη­τῶν καί αὐ­τά σκε­πά­στη­καν ἀ­πό τήν λά­σπη. Καί ὅ­μως ὅ­λοι χαί­ρο­νταν.

  Πέ­ρα­σαν τρι­σή­μι­σι ὧ­ρες μέχρι νά ἁγιά­σουν ὅλα τά σπί­τια. Ἔ­μει­νε ἕ­να σπί­τι στήν ἄ­κρη τοῦ χω­ριοῦ. Κά­ποι­οι εἶ­παν ὅ­τι θά πᾶ­με ἐ­μεῖς νά τούς δώ­σου­με τόν ἁ­για­σμό για­τί εἶ­στε κου­ρα­σμέ­νοι. Δέν ἔ­πρε­πε νά γί­νη ὅ­μως ἔ­τσι. Δυ­ό γυ­ναῖ­κες, μία γε­ρόντισ­σα καί ἡ κό­ρη της πε­ρί­με­ναν τόν ἱ­ε­ρέ­α. Φί­λη­σαν μέ λα­χτά­ρα τόν Σταυ­ρό. Ὡ­δή­γη­σαν τόν ἱε­ρέ­α καί τήν συ­νο­δεί­α του σέ ὅ­λα τά δω­μά­τια τοῦ σπι­τιοῦ. Σέ ἕ­να ἀ­πό αὐ­τά μί­α νέα ἦ­ταν κα­τά­κοι­τη στό κρεβ­βάτι. «Πά­τερ, ἡ ἐγ­γο­νή μου», φω­νά­ζει σπα­ρα­κτι­κά ἡ γε­ρόντισ­σα. «Εἶ­ναι 18 ἐ­τῶν. Πο­λύ κα­λή κο­πέλ­λα. Περ­νά­ει μί­α δο­κι­μα­σί­α ἀλ­λά εἶ­ναι

" Υπέρ του αγιασθήναι το ύδωρ τούτο τη δυνάμει και ενεργεία και επιφοιτήσει του Αγίου Πνεύματος"

" Υπέρ του αγιασθήναι το ύδωρ τούτο τη δυνάμει και ενεργεία και επιφοιτήσει του Αγίου Πνεύματος".
Μεταβάλλεται η ύλη; επιδρά αυτή στον άνθρωπο;
Ο Ορθολογισμός της σύγχρονης εποχής δεν μπορεί να το συλλάβει ούτε σαν ερώτημα και το απορρίπτει αμέσως.
Και είναι αλήθεια ότι όπου θεοποιείται και λατρεύεται η Ανθρώπινη Λογική ο Θεός δεν επεμβαίνει. Περιμένει.
Θα σας διηγηθώ μια περιπέτεια μου, μέσα από την οποία πήρα μεγάλο μάθημα από πολύ απλά πράγματα.
Το Φθινόπωρο του 2007 κάνοντας κάποιες δουλειές στο χωριό, θέλησα να κόψω μια παλιά σιδεροκατασκευή προκειμένου να την χρησιμοποιήσω κάπου αλλού.
Άνετος και επιπόλαιος δεν φόρεσα ούτε προστατευτικό κράνος, μου φαινόταν πολύ εύκολη δουλειά και ήταν, κρύβοντας όμως έναν κίνδυνο τον οποίο δεν είχα επισημάνει.
Ο σιδηρουργός που πριν χρόνια την είχε κατασκευάσει δεν την είχε κολλήσει καλά σε κάποιο σημείο, με αποτέλεσμα όταν κόπηκε από την μια πλευρά να πέσει και να με χτυπήσει στο κεφάλι.
Δεν ήταν πολύ βαρύ το τραύμα, αλλά είχα φοβερούς πονοκεφάλους, μήνες ολόκληρους δεν μπορούσα ούτε να κοιμηθώ. Οι γιατροί με είχαν γεμίσει παυσίπονα και μου είχαν διαλύσει το στομάχι, επιπλέον μου έλεγαν ότι για χρόνια με κάθε αλλαγή καιρού θα υποφέρω.
Τον Γενάρη του 2008 πονώντας δυνατά πάω στο Άγιο Όρος.

Μαρτυρία για τον μακαριστό μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρό Κοσμά

Γράφει ὁ Ἰωάννης Χατζηδιγενῆς, Θεολόγος

Ὁ Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς δέν θύμιζε σέ καμμία περίπτωση Ἐπίσκοπο τῶν ἡμερῶν μας καθώς τό πνευματικό διαμέτρημά του ἦταν στά ἴχνη τῶν Ἁγίων Ἱεραρχῶν καί τό ἐκκλησιολογικό φρόνημά του ἀνέπαυε τίς συνειδήσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν.

Ὡς Λειτουργός στό ἱερό Θυσιαστήριο εἶχε παροιμιώδη εὐλάβεια. Δέν θά ξεχάσω ποτέ τήν μαρτυρία τοῦ ἰδίου Ἐπισκόπου Αἰτωλίας Κοσμᾶ, ὅταν ὡς ἱερομόναχος συλλειτούργησε μέ τόν Ὅσιο Ἰάκωβο τόν ἐν Εὐβοίᾳ: "Καθώς βρισκόμουν κάποτε ἐν ὥρᾳ Θείας Λειτουργίας μέ τόν Ἅγιο Ἰάκωβο, ἀκούγονταν τά φτερά τῶν Ἀγγέλων πού συμμετεῖχαν στό φρικτό Μυστήριο! Γιά τόν Ἅγιο Ἰάκωβο βέβαια, τέτοια βιώματα ἦταν καθημερινό φαινόμενο".

Ο μακαριστός Άγιος Αρχιερέας Κοσμάς (όρθιος αριστερά) με τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (όρθιος δεξιά). Τώρα συγχαίρονται στη Βασιλεια του Χριστού μας!(πηγή)

Ἐπισκεπτόταν συχνά τό Περιβόλι τῆς Παναγίας μας τό Ἅγιον Ὄρος. Τρύγησε καί γεύτηκε ἀπό τό μέλι τῆς Ἡσυχαστικῆς καί Κολλυβαδικῆς Παραδόσεως. Ἦταν τακτικός προσκυνητής στίς ἀσκητικές Καλύβες καί τά Μοναστήρια τοῦ Ἄθωνος. Συμβουλευόταν τούς Πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀκόμα καί ὅταν ἔγινε Ἐπίσκοπος καί ἐξομολογοῦνταν ταπεινά ὥστε νά ἔχει Καθαρό νοῦ καί Φώτιση Θεοῦ. Μεγάλη του ἀγάπη ἦταν ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, μέ τόν ὁποῖο εἶχε οὐσιαστική ἐπικοινωνία. Δέν ἄλλαξε αὐτήν τήν τακτική οὔτε ὅταν ἔγινε Μητροπολίτης. Ἐρχόταν πλέον ὡς Μητροπολίτης στό Ὅρος γιά νά καταθέτει προβλήματα καί ἐρωτήσεις στά πνευματικά παιδιά τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, καί ἐπέστρεφε ἀναπαυμένος στήν Μητρόπολή του.
Ὁ μακαριστός κατά σάρκα ἀδερφός του Ἀπόστολος Παπαχρήστου εἶχε κάνει γνωστό τό ἑξῆς περιστατικό μέ τόν Ἅγιο Πορφύριο: "Μιλοῦσε ἀπό τό Ἡσυχαστήριο στό Μήλεσι ὁ Ἅγιος Πορφύριος μέ τόν τότε ἱερομόναχο Κοσμᾶ Παπαχρήστου. Κάποια στιγμή, κάποιος μπῆκε στό κελλί τοῦ Ἁγίου καί διέκοψε τήν τηλεφωνική συνομιλία. Τότε ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀντέδρασε καί εἶπε νά μήν μέ διακόπτεις διότι μιλάω μέ ἕναν Ἐπίσκοπο. Ὁ πατήρ Κοσμᾶς τότε δέν ἀντιλήφθηκε τό γεγονός".
Καί ἦταν φυσικό ὅτι δέν ἀντιλήφθηκε τήν πρόρρηση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου. Διότι ποτέ του δέν ἐπεδίωξε νά γίνει Δεσπότης. Δέν κινήθηκε ποτέ του μέ κοσμικά κίνητρα ἀνελίξεως στά ὕπατα ἀξιώματα.

5 Ιανουαρίου 1850. Υπόθεση Πατσίφικο και ''Παρκερικά''

5 Ιανουαρίου 1850.
Υπόθεση Πατσίφικο και ''Παρκερικά''.
Έναρξη Ναυτικού αποκλεισμού του Πειραιά από τους Βρετανούς, δείγμα πως αντιμετωπίζεται το νεοσύστατο κράτος...
Ισχυρός Αγγλικός Στόλος υπό τον Ναύαρχο Parker εκτέλεσε ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά και έμμεσα της Σύρου, της Κορίνθου και των Πατρών.
Η ενέργεια αυτή αποσκοπούσε στην πίεση της ελληνικής κυβέρνησης να αποδεχθεί αγγλικές απαιτήσεις που είχαν να κάνουν με χρηματικές αποζημιώσεις του ελληνικού κράτους στους Άγγλους υπηκόους Πατσίφικο και Φίνλευ, οι περιουσίες των οποίων είχαν καταστραφεί από εξοργισμένο πλήθος Αθηναίων λόγω της απαγόρευσης του εθίμου της καύσης «ομοιώματος Εβραίου».
Παρά τις καταστάσεις πείνας και λοιμών που βίωσε, ο Ελληνικός Λαός αντιμετώπισε τον αποκλεισμό με θάρρος και καρτερία.

Φωνή Κυρίου ἐπί τῶν ὑδάτων βοᾷ λέγουσα

"Φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων βοᾷ λέγουσα· Δεῦτε λάβετε πάντες, Πνεῦμα σοφίας, Πνεῦμα συνέσεως, Πνεῦμα φόβου Θεοῦ, τοῦ ἐπιφανέντος Χριστοῦ". 

(Βυζαντινό ψηφιδωτό στο Μονρεάλε της Σικελίας).

πηγή

Ο ερχομός του Προδρόμου προφητεύτηκε από τους προφήτες Ησαΐα και Μαλαχία

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ως βιβλικό πρόσωπο θεωρείται ότι βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Στην Παλαιά θεωρείται ως «Προφήτης» ενώ στην Καινή ως «Πρόδρομος».Ο ερχομός του προφητεύτηκε από τους προφήτες Ησαΐα και Μαλαχία

 Ησαΐας 40,3. «φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».

 Μαλαχίας 3,1. «ΙΔΟΥ ἐγὼ ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου, καὶ ἐπιβλέψεται ὁδὸν πρὸ προσώπου μου, καὶ ἐξαίφνης ἥξει εἰς τὸν ναὸν ἑαυτοῦ Κύριος, ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε, καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, ὃν ὑμεῖς θέλετε· ἰδοὺ ἔρχεται, λέγει Κύριος παντοκράτωρ»

 Ματθαίος 3,3 «οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ρηθεὶς ὑπὸ ῾Ησαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ».

 και Ματθαίος11,13-14 . «πάντες γὰρ οἱ προφῆται καὶ ὁ νόμος ἕως ᾿Ιωάννου προεφήτευσαν.καὶ εἰ θέλετε δέξασθαι, αὐτός ἐστιν ᾿Ηλίας ὁ μέλλων ἔρχεσθαι».

Μή φοβάσθε τίποτα. Τα παιδιά του Θεού δεν θα κινδυνεύσουν. Ουδόλως!

Έκπληκτη είδα σε όλη την επικράτεια της Ανατολικής Μεσογείου ως τα βάθη της Ασίας ρασοντυμένους Αγίους να αιωρούνται πάνω στους Έλληνες και να τους φροντίζουν!

  Όπου υπάρχουν λίγες εκκλησίες και τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για εμάς, εκεί οι Άγιοι και οι Μάρτυρες ήταν πάρα πολλοί για να βοηθήσουν! Παρόλο που οι Έλληνες απογοητευμένοι κατηγορούσαν τον Θεό, οι Άγιοι ήταν δίπλα τους. 

Έπειτα ο Άγιος Εφραίμ μου είπε:

«Να τα γράψεις και να τα στείλεις στη Μονή μου, για να έχουν υλικό να δουλέψουν. Μή φοβάσθε τίποτα. Τα παιδιά του Θεού δεν θα κινδυνεύσουν. Ουδόλως! Σε αγαπάμε πολύ. Κι εγώ κι η Μακαρία».

 Μαρτυρία Αθηνάς Σεμάση Ζωγράφου, Αθήνα
(Οπτασίαι καί θαύματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ του Θαυματουργού ΙΔ' Τόμος σελ. 349).

Η ζωή μας δεν έχει Ζωή(Χριστό)για αυτό και μας τρομοκρατεί και η σκέψη μονάχα του θανάτου

  Σαν ο δρόμος της ζωής μας διασταυρωθεί με τα κακοτράχαλα μονοπάτια της ζωής των άλλων οι εμπειρίες είναι επώδυνα αφυπνιστικές…
Το να βρίσκεσαι πάνω από το κρεβάτι ενός ανθρώπου που πάσχει είναι σαν να είσαι κάτω από τον Σταυρό του και να παλεύεις να τον κατεβάσεις γιατί βλέπεις όλη την φρίκη του πόνου και δεν το αντέχεις… για κανέναν…
   Στα μάτια του ανθρώπου που πάσχει θωρείς όλη την αγωνία, τον φόβο
του πρώτου Αδάμ μόλις αποχωρίστηκε την θαλπωρή την αγκάλης του Θεού…..
Στο κρεβάτι του ανθρώπου που πάσχει ο χρόνος κυλά σε άλλο τέμπο και αποκτά άλλη αξία…
Η κάθε στιγμή είναι τόσο πολύτιμη που υπολογίζεις πολύ καλά πως θα την ξοδέψεις…
Και εγώ φοβάμαι τόσο πολύ τον θάνατο…Τους ανθρώπους πίσω μου
μα και το ‘’μετά’’…Αχ αυτό το ‘’μετά’’…
Είναι όπως όταν είχαν ρωτήσει κάποτε έναν γέροντα στην επιθανάτια κλίνη:
«Γέροντα φοβάσαι τον θάνατο;»

"Σμύρνη μου αγαπημένη"

Ρίζες Σύνδεσμος Μικρασιατών Κωνσταντινουπολιτών

  Καλημέρα σε όλο τον Μικρασιατικό κόσμο και όχι μόνο. Εχθές παρακολουθήσαμε την ταινία "Σμύρνη μου αγαπημένη" και όπως σε κάθε ταινία που αφορά την Μικρά Ασια, την είδαμε με αυστηρά κριτήρια.
Αυτές τις ταινίες που αφορούν την αγαπημένη μας πατρίδα ή πρέπει να τις στηρίζεις με την παρουσία σου ή να τις τιμωρείς με την απουσία σου. Ξεκινάμε λοιπόν.
 Η ταινία από γραφικά, φωτογραφια, σκηνικά κτλ είναι μια πολύ προσεγμένη και σοβαρή δουλειά. Λαογραφικά άψογη. Από κοστούμια, ντοπιολαλιά και "συνήθειες".Η μουσική καταπληκτική.
 Αγγίζει ιστορικά γεγονότα που ποτέ, κανένας παραγωγός, κανένας σεναριογράφος δεν τόλμησε να αγγίξει.

  Η παρουσία του Χόρτον, του Τζένινγκς, η άρνηση των "συμμάχων να σώσουν ανθρώπους, τα Αμελέ Ταμπουρού, η αιχμαλωσία που ακόμα" ψάχνουμε" τους δικούς μας και κυρίως το μαρτύριο του Αγίου Χρυσοστομου Μητροπολίτη Σμύρνης, είναι γεγονότα που πρέπει να διδάξουν τον θεατή. Λέμε τη λέξη διδάξουν, διότι η ταινία αναφέρει πράγματα που δυστυχώς δεν τα έχει διδαχθεί στα σχολεία ο λαός μας. Η κυρία Ντενίση σεβάστηκε την Μικρά Ασία σε αυτή την ταινία. Όχι μόνο τη Σμύρνη. Η ταινία ξεκινάει όπως πρέπει και τελειώνει όπως πρέπει.
 Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε πράγματα; Ναι. Αλλά είναι ταινία.... Έχει συγκεκριμένο χρόνο και η ιστορία αυτή θέλει 100 ζωές. Θα. Αφαιρούσαμε πράγματα ;Όχι. Συνοψίζει την ουσία.
Συγχαρητήρια σε όλες και όλους!
Προτείνουμε να πάει να τη δει όλος ο κόσμος.
ΥΓ 1 Θα θέλαμε να κάνουμε μια παράκληση στην Εκκλησία της Ελλάδος. Πρέπει να κοιτάξετε βαθύτερα το θέμα του Αγίου Χρυσοστομου Σμύρνης στο θέμα της Μνήμης. Ακόμα στην Αθήνα δεν υπάρχει Ιερός Ναός αφιερωμένος σε αυτόν τον Άγιο και Ήρωα της Μικράς Ασίας.
ΥΓ2 Δεν βάζει ίσα και όμοια το μεταναστευτικο θέμα των ημερών μας με την προσφυγιά. Το νόημα και το αίσθημα είναι για βαθύτερη σκέψη. Μη τα ισοπεδώνουμε όλα.

Εις όλα ταύτα ήσο παρών, φίλε, και όλα σχεδόν δεν τα έβλεπες

       ''Εις όλα ταύτα ήσο παρών, φίλε, και όλα σχεδόν δεν τα έβλεπες. Η καρδία σου, η φαντασία σου, οι οφθαλμοί σου ήσαν προσκεκολλημένα εις εκείνην ήτις εφόρει τότε λινομέταξον θερινήν εσθήτα κι εσκιάζετο από το κόκκινον παρασόλι....''

Τι φρικτό μυστήριο η αγιότητα των παιδιών. Πού και πώς χάνεται τόση χάρη στο διάβα μας στον κόσμο

Ιεραποστολή στην Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης

Πρώτη του 2022. Σκληρό το απερχόμενο έτος, τόσο μάλιστα που μοιάζει να έχει σβήσει κάθε ελπίδα από το επόμενο. 

  Νωρίς το πρωί το δώρο μου με περίμενε στην πόρτα. Ήρθε ο μικρός μου άγγελος, ο Ιωσήφ, να Σαραντίσει. Τον έφερε η νεοφώτιστη μητέρα του για να τον παραδώσει στα χέρια της όντως Μητέρας όλων, στην Εκκλησία. 

  Ήρεμος ως άλλο Θείον Βρέφος, όμορφος ως ποίημα του Αγίου Ρωμανού. Τον πήρα στα χέρια μου και ένιωσα σαν να κράτησα την οικουμένη. Τον εισήγαγα στο Ιερό και σκέφτηκα ότι καλύτερα αρμόζει σε παιδί να ιερουργεί παρά εγώ. Τον εναπόθεσα στα πόδια της Θεοτόκου και στο κομποσχοίνι του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού. Κι αυτός ατάραχος, σαν να βρίσκονταν από πάντα εκεί. Σαν να ήταν κι αυτός μια αγιογραφία σκουρόχρωμη στον τοίχο του ναού, σαν να ανάσαινε λιβάνι από την πρώτη κιόλας εισπνοή του και σαν το σώμα του να ήταν καμωμένο από την ίδια αυτή κηρομαστίχη της Αγίας Τραπέζης.

 Τι φρικτό μυστήριο η αγιότητα των παιδιών. Πού και πώς χάνεται τόση χάρη στο διάβα μας στον κόσμο.

Η θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού

Η θαυμαστή ἐμφάνιση τοῦ Αγίου  Νικηφόρου έγινε στόν Ἱερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας (Μεσογείων 96),
Ομιλεί ο ἱερεύς :
Στίς 4 Ἰανουαρίου 2019 τό πρωΐ, ἑορτή τοῦ ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ, ἐτελεῖτο ὁ ὄρθρος ἀπό τόν ἱεροκήρυκα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἀρχιμανδρίτη Νεκτάριο Κιοῦλο. Στό κέντρο τοῦ ναοῦ εἶχε τοποθετηθεῖ ἡ εἰκόνα καί ἕνα τεμάχιο λειψάνου τοῦ ἁγίου Νικηφόρου.
Στό τέλος τοῦ ὄρθρου, εἰσῆλθε στό ἅγιο Βῆμα ἕνας ἄγνωστος μοναχός, πού χαιρέτησε τόν π. Νεκτάριο καί ἐκάθισε σέ μία γωνία τοῦ Ἱεροῦ. Ὅταν ὁ ἱερέας τόν ἐρώτησε, ἀπό ποῦ ἔρχεται, ὁ μοναχός ἀπάντησε, «μέ λένε Νικηφόρο καί ἔρχομαι ἀπό τήν Κρήτη γιά νά ἐπισκεφθῶ τά πνευματικά μου παιδιά». Ἐκείνη τήν ὥρα, στόν ναό εὑρίσκετο μόνον ὁ ἱερέας μέ δύο ἱεροψάλτες βοηθούς. Ὅπως δήλωσε ὁ π. Νεκτάριος, μόλις ἐπέστρεψε στό Ἱερό ἀπό τό θυμίαμα μέ τό καντζίο στήν Πρώτη Ὥρα τῶν Θεοφανείων, ὁ ἄγνωστος μοναχός εἶχε ἐξαφανισθῆ καί μία ὑπέροχη εὐωδία εἶχε κατακλύσει τόν ἱερό ναό.
Ὑπενθυμίζουμε ὅτι στόν ναό, πού ἐλέγχεται γιατί εἶναι σχετικά μικρός, εὑρίσκοντο 5-6 ἄτομα πού δέν ἀντελήφθησαν τήν παρουσία τοῦ μοναχοῦ, ἐνῶ ἀνοικτή ἦταν μόνο ἡ κεντρική εἴσοδος τοῦ ναοῦ. Εὐχαριστοῦμε τόν Ἅγιο καί εὐχόμαστε νά σκέπη καί νά εὐλογῆ ὅλους μας.

πηγή