Ο ναός βρίσκεται στη δυτική πλευρά της νησίδας και κατασκευάστηκε το 1709, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή που βρισκεται εντοιχισμένη στη δυτική όψη του ναού {{ΟΥΤΟς Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ/ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΑΝ/ΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗ/ΘΗ ΥΠΟ ΕΞΟΔΟΣ ΙΑΚΩΒΟΥ/ ΤΖΥΡΙΤΑ ΕΙΣ ΒΟΗΟΙΑΝ (sic) ΤΟΥ/ ΟΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΨΘ’ ΜΑΥΩ Θ’}}.και ακολουθεί τον παραδοσιακό τύπο τρίκλιτης βασιλικής με θολωτή στέγη στο κεντρικό τμήμα.
Η απόφαση για την ίδρυση του λεπροκομείου, με το όνομα «Άγιος Παντελεήμων», υπογράφηκε στις 30 Μαΐου του 1903 και σε πρώτη φάση μεταφέρθηκαν στις 14 Δεκεμβρίου 1904 στην Σπιναλόγκα περίπου 250 ασθενείς από όλη την Κρήτη.
Μόλις ανακοινώθηκε η απόφαση να μεταφερθούν στη Σπιναλόγκα οι λεπροί απ’ όλη την Κρήτη, ο τότε επίσκοπος Πέτρας και μετέπειτα Μητροπολίτης Κρήτης μακαριστός Τίτος Ζωγραφιδης, μετέβηκε στο νησί και φρόντισε για την ανακαίνιση του ναού τού Αγίου Παντελεήμονα.
Όλα τα χρόνια που στο νησί υπήρχαν λεπροί ο ναός λειτουργούσε με διάφορους ιερείς από την Μητρόπολη Πέτρας , ξεχωριστή είναι όμως η ιστορία του ιερομόναχου Χρύσανθου Κουτσουλογιαννάκη, ο οποίος επί δέκα χρόνια κοινωνούσε τους λεπρούς και μετά κατάλυε την Θεία Κοινωνία, δίχως ο ίδιος να νοσήσει ποτέ!
Ο ιερομόναχος Χρύσανθος ήταν ο τελευταίος ιερέας του Αγίου Παντελεήμονα, ενώ μετά το 1957, όταν πια βρέθηκε το φάρμακο κατά της λέπρας και το νησί άδειασε από τους ασθενείς για να μεταφερθούν στην Αττική εκείνος παρέμεινε άλλα δέκα περίπου χρόνια για να περιποιείται τους κεκοιμημένους του στο νεκροταφείο του νησιού.
Ο ναός ανεκαινίσθη ξανά το 1990-91
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου